Ksiega Psalmów 90:3

Polska Biblia Gdanska

Ty znowu człowieka w proch obracasz, a mówisz: Nawróćcie się synowie ludzcy.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Rdz 3:19 : 19 W pocie oblicza twego będziesz pożywał chleba, aż się nawrócisz do ziemi, gdyżeś z niej wzięty; boś proch, i w proch się obrócisz.
  • Hi 34:14-15 : 14 Jeźliby obrócił przeciwko niemu serce swoje, a ducha jego, i dech jego do siebie wziął: 15 Zginęłoby wszelkie ciało społu, a człowiekby się do prochu nawrócił.
  • Ps 104:29 : 29 Lecz gdy ukrywasz oblicze twoje, trwożą sobą; gdy odbierasz ducha ich, giną, i w proch się swój obracają.
  • Koh 12:7 : 7 I wróci się proch do ziemi, jako przedtem był, a duch wróci się do Boga, który go dał.
  • Ps 146:4 : 4 Wynijdzie duch jego, i nawróci się do ziemi swojej; w onże dzień zginą wszystkie myśli jego.
  • Rdz 6:6-7 : 6 Żałował Pan, że uczynił człowieka na ziemi, i bolał w sercu swem. 7 I rzekł Pan: Wygładzę człowieka, któregom stworzył, z oblicza ziemi, od człowieka aż do bydlęcia, aż do gadziny, i aż do ptastwa niebieskiego; bo mi żal, żem je uczynił.
  • Lb 14:35 : 35 Ja Pan mówiłem, że to uczynię temu wszystkiemu zgromadzeniu złemu, które się spiknęło przeciwko mnie; na tej puszczy poginą, i tu pomrą.
  • Hi 12:10 : 10 W którego ręku jest dusza wszelkiej rzeczy żywej, i duch wszelkiego ciała ludzkiego.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Ps 90:1-2
    2 wersety
    77%

    1Modlitwa Mojżesza, męża Bożego. Panie! tyś bywał ucieczką naszą od narodu do narodu.

    2Pierwej niżli góry stanęły i niżliś wykształtował ziemię, i okrąg świata, oto zaraz od wieku aż na wieki tyś jest Bogiem.

  • Ps 90:4-6
    3 wersety
    76%

    4Albowiem tysiąc lat przed oczyma twemi są jako dzień wczorajszy, który przeminął, i jako straż nocna.

    5Powodzią porywasz ich; są jako sen, i jako trawa, która z poranku rośnie.

    6Z poranku kwitnie i rośnie; ale w wieczór bywa pokoszona, i usycha.

  • Ps 104:29-30
    2 wersety
    76%

    29Lecz gdy ukrywasz oblicze twoje, trwożą sobą; gdy odbierasz ducha ich, giną, i w proch się swój obracają.

    30Gdy wysyłasz ducha twego, stworzone bywają, i odnawiasz oblicze ziemi.

  • Ps 90:9-13
    5 wersety
    76%

    9Skąd wszystkie dni nasze nagle przemijają dla gniewu twego; jako słowa niszczeją lata nasze.

    10Dni wieku naszego jest lat siedmdziesiąt, a jeźli kto duższy, lat ośmdziesiąt, a to, co najlepszego w nich, tylko kłopot i nędza, a gdy to pominie, tedy prędko odlatujemy.

    11Ale któż zna srogość gniewu twego? albo kto bojąc się ciebie zna zapalczywość twoję?

    12Nauczże nas obliczać dni naszych, abyśmy przywiedli serce do mądrości.

    13Nawróćże się, Panie! dokądże odwłaczasz? zlitujże się nad sługami twymi.

  • Hi 34:15
    75%

    15Zginęłoby wszelkie ciało społu, a człowiekby się do prochu nawrócił.

  • Ps 89:47
    74%

    47Dokądże, Panie! na wiekiż się kryć będziesz? także będzie jako ogień pałać zapalczywość twoja?

  • Ps 144:3-4
    2 wersety
    74%

    3Panie! cóż jest człowiek, że nań masz baczenie? a syn człowieczy, że go sobie poważasz?

    4Człowiek marności jest podobny; dni jego jako cień pomijający.

  • Ps 146:4
    73%

    4Wynijdzie duch jego, i nawróci się do ziemi swojej; w onże dzień zginą wszystkie myśli jego.

  • Lm 5:21
    73%

    21Nawróć nas do siebie, o Panie! a nawróceni będziemy; odnów dni nasze, jako z dawna były.

  • Ps 73:18-19
    2 wersety
    73%

    18Zprawdęś ich na miejscach śliskich postawił, a podajesz ich na spustoszenie.

    19Oto jakoć przychodzą na spustoszenie! niemal w okamgnieniu niszczeją i giną od strachu.

  • Koh 12:7
    73%

    7I wróci się proch do ziemi, jako przedtem był, a duch wróci się do Boga, który go dał.

  • Koh 3:20
    73%

    20Wszystko to idzie na jedno miejsce; a wszystko jest z prochu, i wszystko się zaś w proch obraca.

  • Hi 14:19-20
    2 wersety
    73%

    19Jako woda wzdrąża kamienie, a powodzią zalane bywa, co samo od siebie rośnie z prochu ziemi: tak nadzieję ludzką w niwecz obracasz.

    20Przemagasz go ustawicznie, a on schodzi; odmieniasz postać jego, i wypuszczasz go.

  • Hi 15:13
    72%

    13Że tak odpowiada Bogu duch twój, a wypuszczasz z ust twoich takowe mowy?

  • Hi 7:17
    72%

    17Cóż jest człowiek, że go tak wielce ważysz? a że przykładasz ku niemu serce twoje?

  • Hi 10:8-9
    2 wersety
    72%

    8Ręce twoje wykształtowały mię, i uczyniły mię; a przecię mię zewsząd gubisz.

    9Pomnij proszę, żeś mię jako glinę ulepił, a w proch mię zaś obrócisz.

  • Ps 82:7
    72%

    7A wszakże jako i inni ludzie pomrzecie, a jako jeden z książąt upadniecie.

  • Ps 60:1
    71%

    1Przedniejszemu śpiewakowi na Sussanedut złota pieśń Dawidowa do nauczania;

  • Hi 10:5
    71%

    5Dni twoje, zaż są jako dni człowiecze? a lata twoje jako lata ludzkie?

  • Ps 89:44-45
    2 wersety
    71%

    44I ostrze miecza jego stępiłeś, a nie ratowałeś go w bitwie.

    45Zniosłeś ochędóstwo jego, a stolicę jego uderzyłeś o ziemię.

  • Rdz 3:19
    71%

    19W pocie oblicza twego będziesz pożywał chleba, aż się nawrócisz do ziemi, gdyżeś z niej wzięty; boś proch, i w proch się obrócisz.

  • Ha 1:14
    71%

    14Miałżebyś zaniechać ludzi jako ryb morskich, jako płazu, który nie ma pana?

  • Hi 14:3
    71%

    3Wszakże i na takiego otwierasz oczy twoje, a przywodzisz mię do sądu z sobą.

  • Ps 39:5
    71%

    5Daj mi poznać, Panie! dokończenie moje, i wymiar dni moich jaki jest, abym wiedział, jak długo trwać będę.

  • Ps 102:24-27
    4 wersety
    70%

    24Utrapił w drodze siłę moję, ukrócił dni moich;

    25Ażem rzekł; Boże mój! nie bierz mię w połowie dni moich; od narodu bowiem aż do narodu trwają lata twoje.

    26I pierwej niżeliś założył ziemię, i niebiosa, dzieło rąk twoich.

    27One pominą, ale ty zostajesz; wszystkie te rzeczy jako szata zwiotszeją, jako odzienie odmienisz je, i odmienione będą.

  • Ha 1:12
    70%

    12Izaliś ty nie jest od wieku, Panie, Boże mój, święty mój? myć nie pomrzemy; o Panie! postawiłeś go na sąd; ty, o skało nasza! na karanieś go ugruntował.

  • Hbr 1:11-12
    2 wersety
    70%

    11Oneć pominą, ale ty zostajesz; a wszystkie jako szata zwiotszeją.

    12A jako odzienie zwiniesz je i będą odmienione; ale ty tenżeś jest, a lata twoje nie ustaną.

  • Hi 14:10
    70%

    10Ale człowiek umiera, zemdlony będąc, a umarłszy człowiek gdzież jest?

  • Ps 39:11
    70%

    11Odejmij odemnie karanie twoje; bom od smagania ręki twojej ustał.

  • Ps 104:9
    69%

    9Zamierzyłeś im kres, aby go nie przestępowały, ani się wracały na okrycie ziemi.

  • Hi 20:4
    69%

    4Izaż nie wiesz, że to jest od wieku, od tego czasu, jako postawił Bóg człowieka na ziemi?

  • Ps 85:4
    69%

    4Uśmierzyłeś wszystek gniew twój, odwróciłeś od zapalczywości popędliwość twoję.

  • Hi 17:11
    69%

    11Dni moje przeminęły; myśli moje rozerwane są, to jest, zamysły serca mego.