Ksiega Przyslów 5:15
Pij wodę ze zdroju twego, a wody płynące ze źródła twego!
Pij wodę ze zdroju twego, a wody płynące ze źródła twego!
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
16Niech się precz rozchodzą źródła twoje, a po ulicach strumienie wód.
17Miej je sam dla siebie, a nie obcy z tobą.
18Niech nie będzie zdrój twój błogosławiony, a wesel się z żony młodości twojej.
15O źródło ogrodne, zdroju wód żywych, które płyną z Libanu!
13Bo dwojaką złość popełnił lud mój: mnie opuścili, źródło wód żywych, a wykopali sobie cysterny, cysterny dziurawe, które wody zatrzymać nie mogą.
4Słowa ust męża mądrego są jako wody głębokie, a źródło mądrości jako potok wylewający.
11Izali zdrój z jednego źródła wypuszcza i słodką, i gorzką wodę?
12Izali może, bracia moi! figowe drzewo przynosić oliwki, albo winna macica figi? Tak żaden zdrój słonej i słodkiej wody oraz nie wydaje.
11I rzekła mu niewiasta: Panie! nie masz i czem naczerpać, a studnia jest głęboka, skądże tedy masz tę wodę żywą?
12Izażeś ty jest większy niżeli ojciec nasz Jakób, który nam dał tę studnię, i sam z niej pił, i synowie jego, i dobytek jego?
13Odpowiedział Jezus i rzekł jej: Każdy, kto pije tę wodę, zasię będzie pragnął;
14Lecz kto by pił onę wodę, którą ja mu dam, nie będzie pragnął na wieki; ale ta woda, którą ja mu dam, stanie się w nim studnią wody wyskakującej ku żywotowi wiecznemu.
15Rzekła do niego niewiasta: Panie! daj mi tej wody, abym nie pragnęła, ani tu czerpać chodziła.
3I będziecie z radością czerpać wody ze zdrojów tegoż zbawienia.
25Jam wykopał źródła i piłem wody, a wysuszyłem stopami nóg moich wszystkie potoki miejsc oblężonych.
15Rozszczepił skały na puszczy, a napoił ich, jako z przepaści wielkich.
16Wywiódł strumienie ze skały, a uczynił, że wody ciekły jako rzeki.
5Rada w sercu męża jest jako woda głęboka: jednak mąż rozumny naczerpnie jej.
7Albowiem Pan, Bóg twój, prowadzi cię do ziemi tej dobrej, do ziemi, gdzie są potoki wód, źródła i przepaści wynikające po dolinach i po górach;
18Otworzę rzeki na miejscach wysokich, a źródła w pośród równin; obrócę pustynie w jeziora wód, a ziemię suchą w strumienie wód.
24Jam wykopał źródła, i piłem wody cudze, a wysuszyłem stopami nóg moich wszystkie potoki oblężonych.
10Który wypuszczasz źródła po dolinach, aby płynęły między górami,
26Jako źródło nogami pomącone, albo zdrój zepsuty: tak sprawiedliwy, który upada przed niezbożnym.
19Tedy kopali słudzy Izaakowi w onej dolinie, i znaleźli tam studnią wód żywych.
24Ale sąd nawalnie popłynie, jako woda, a sprawiedliwość jako strumień gwałtowny.
8Który obraca opokę w jezioro wód, a krzemień w źródło wód.
7Jako źródło wylewa wody swe, tak ono wylewa złość swoję; ucisk i spustoszenie słychać w niem przed obliczem mojem ustawicznie, boleść i bicie.
17Wody kradzione słodsze są, a chleb pokątny smaczniejszy.
35Pustynie obraca w jeziora, a ziemię suchą w strumienie wód.
16Stamtąd potem przyszli do Beer; a tać jest ona studnia, o której mówił Pan do Mojżesza: Zgromadź lud a dam im wody.
17Tedy śpiewał Izrael tę piosnkę: Wystąp studnio; śpiewajcież o niej;
18I stanie się dnia onego, że góry kropić będą moszczem a pagórki opływać mlekiem, i wszystkie strumienie Judzkie będą pełne wody, a z domu Pańskiego wynijdzie źródło, które obleje dolinę Syttym.
18A teraz co za sprawę masz na drogach Egipskich, iż pijesz wodę z Nilu? albo co masz za sprawę na drogach Assyryjczyków, iż pijesz wodę z rzeki ich?
4Wody nasze za pieniądze pijemy, drwa nasze za pieniądze kupujemy.
15Tyś przerwał źródła i potoki; tyś osuszył rzeki bystre.
15Biada temu, który poi bliźniego swego, przystawiając naczynia swego, tak aby go upoił, i napatrzył się nagości jego!
15On gdy zatrzyma wody, wyschną; a gdy je wypuści, podwracają ziemię.
16Daleko więcej obrzydły jest, i nieużyteczny człowiek, który pije nieprawość jako wodę.
10A przetoż na to przychodzi lud jego, gdy się im wody już wierzchem leją,
5Pójdźcie, jedzcie chleb mój, i pijcie wino, którem roztworzyła.
17Tedy zabieżał jej on sługa, i rzekł: Daj mi się proszę napić trochę wody z wiadra twego.
6Błogosławiony człowiek, który ma siłę swoję w tobie, i w których sercu są drogi twoje.
12Ogrodem zamknionym jesteś, siostro moja, oblubienico moja! źródło zamknione, zdrój zapieczętowany.
33Obraca rzeki w pustynię, a potoki wód w suszę;
10A gumna twoje napełnione będą obfitością, i od wina nowego prasy twoje rozpadać się będą.
41Otworzył skałę i wypłynęły wody, a płynęły po suchych miejscach jako rzeka.
17Pragnęł tedy Dawid: Oby mi się kto dał napić wody z studni Betlehemskiej, która jest u bramy!
38Kto wierzy w mię, jako mówi Pismo, rzeki wody żywej popłyną z żywota jego.
6Pobudowałem sobie stawy ku odwilżaniu przez nie lasu, w którym rośnie drzewo;