Ksiega Hioba 5:26

Polska Biblia Gdanska

Wnijdziesz w sędziwości do grobu, jako znoszone bywa zboże w stóg czasu swego.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Rdz 15:15 : 15 Ale ty pójdziesz do ojców twoich w pokoju; i pogrzebion będziesz w starości dobrej.
  • Prz 9:11 : 11 Bo przez mię rozmnożą się dni twoje, i przedłużą się lata żywota.
  • Prz 10:27 : 27 Bojaźń Pańska dni przyczynia; ale lata niezbożnego ukrócone bywają.
  • Rdz 25:8 : 8 I ustawając umarł Abraham w starości dobrej, zeszły w leciech, i syty dni; i przyłączon jest do ludu swego.
  • Hi 42:16-17 : 16 Potem Ijob żył sto i czterdzieści lat, i oglądał synów swych, i synów synów swoich, aż do czwartego pokolenia. 17 A umarł Ijob, będąc starym i dni sytym.
  • Ps 91:16 : 16 Długością dni nasycę go, i okażę mu zbawienie moje.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 27Otośmy tego doszli, że tak jest: słuchajże tego, a uważaj to sam u siebie.

  • 15Ale ty pójdziesz do ojców twoich w pokoju; i pogrzebion będziesz w starości dobrej.

  • 25Doznasz też, iż rozmnożone będzie nasienie twoje, a potomstwo twoje będzie jako ziele ziemi.

  • 5I trwać będzie młoćba do zbierania wina, a zbieranie wina trwać będzie do siewu; będziecie jeść chleb swój do sytości, i mieszkać będziecie bezpiecznie w ziemi swej.

  • 11I narzekałbyś w ostateczne czasy twoje, gdybyś zniszczył czerstwość twoję i ciało twoje;

  • 23Ten umiera w doskonałej sile swojej, gdy zewsząd bezpieczny i spokojny jest;

  • Hi 11:17-18
    2 wersety
    69%

    17I nad południe jaśniejszy nastanie czas twój; zaćmiszli się, będziesz jako zaranek.

    18I będziesz ufał, mając nadzieję, a jako w okopach bezpiecznie spać będziesz.

  • Hi 21:32-33
    2 wersety
    69%

    32Wszakże i on do grobów zaprowadzony będzie, a w kupie umarłych zawżdy zostanie.

    33Słodnieją mu bryły grobowe, i ciągnie za sobą wszystkich ludzi; a tych, którzy go poprzedzili, niemasz liczby.

  • 2Wyrasta jako kwiat, i bywa podcięty, a ucieka jako cień, i nie ostoi się.

  • 14Wszczepieni w domu Pańskim, w sieniach Boga naszego zakwitną.

  • Koh 12:5-7
    3 wersety
    69%

    5Nawet i wysokiego miejsca bać się będą, i będą się lękać na drodze, gdy zakwitnie migdałowe drzewo, także i szarańcza będzie mu ciężka, i żądza go ominie; bo człowiek idzie do domu wiecznego, a płaczący po ulicach chodzić będą,

    6Pierwej niż się przerwie sznur srebrny, i niż się stłucze czasza złota, a rozsypie się wiadro nad zdrojem, a skruszy się koło nad studnią;

    7I wróci się proch do ziemi, jako przedtem był, a duch wróci się do Boga, który go dał.

  • Ps 90:5-6
    2 wersety
    69%

    5Powodzią porywasz ich; są jako sen, i jako trawa, która z poranku rośnie.

    6Z poranku kwitnie i rośnie; ale w wieczór bywa pokoszona, i usycha.

  • 11Kości jego napełnione są grzechami młodości jego, a w prochu z nim leżeć będą.

  • 13Ale ty idź do miejsca twego, a odpoczniesz, i zostaniesz w losie twoim aż do skończenia dni.

  • 8I ustawając umarł Abraham w starości dobrej, zeszły w leciech, i syty dni; i przyłączon jest do ludu swego.

  • 28Boć ziemia sama z siebie pożytek wydawa, naprzód trawę, potem kłos, a potem zupełne zboże w kłosie.

  • 11Czasu szczepienia twego szczepy aby rosły, opatrujesz; nawet tegoż poranku, co siejesz, aby się puściło, starasz się: wszakże w dzień pożytku gromadno boleść i rozpacz żąć będziesz.

  • 28Oto ja cię zbiorę do ojców twoich, a będziesz włożony do grobu twego w pokoju, aby nie oglądały oczy twoje wszystkiego złego, które Ja przywiodę na to miejsce, i na obywateli jego. I odnieśli tę rzecz królowi.

  • 23Wiemci, że mię na śmierć podasz, i do domu wszystkim żyjącym naznaczonego.

  • 36O głupi! To, co ty siejesz, nie bywać ożywione, jeźliby nie umarło.

  • 8Choć się zstarzeje w ziemi korzeń jego, i w prochu obumrze pień jego:

  • Ps 49:17-19
    3 wersety
    67%

    17Nie bójże się, gdy się kto zbogaci, a gdy się rozmnoży sława domu jego.

    18Bo umierając nie weźmie nic z sobą, ani za nim zstąpi sława jego.

    19A choć duszy swej za żywota swego pobłaża i chwalono go, gdy sobie dobrze czynił:

  • 26Spólnie w prochu leżeć będą, a robaki ich okryją.

  • 12Owszem jeszcze w zieloności swojej, niż bywa podcięta, prędzej niż inna trawa usycha.

  • 2Jest czas rodzenia i czas umierania; czas sadzenia, i czas wycinania tego, co sadzono;

  • 23Da Bóg i deszcz na siewy twoje, któremibyś posiał ziemię, a chleb z urodzaju ziemi będzie syty i obfity; dnia onego paść się będą i bydła twoje na pastwisku szerokiem.

  • 4Wynijdzie duch jego, i nawróci się do ziemi swojej; w onże dzień zginą wszystkie myśli jego.

  • Koh 5:15-16
    2 wersety
    67%

    15A tak i toć jest ciężka bieda, że jako przyszedł, tak odejdzie. Cóż tedy za pożytek, że na wiatr pracował?

    16Dotego, że po wszystkie dni swoje w ciemności jadał z wielkim kłopotem, z boleścią i z gniewem.

  • 5Gdyż zamierzone są dni jego, liczba miesięcy jego u ciebie; zamierzyłeś mu kres, którego nie może przestąpić.

  • 17A umarł Ijob, będąc starym i dni sytym.

  • 20Przetoż oto Ja cię zbiorę do ojców twoich, a będziesz zebrany do grobu twego w pokoju, aby nie oglądały oczy twoje wszystkiego złego, które Ja przywiodę na to miejsce. I odniesiono tę rzecz królowi.

  • 7Z której żeńca nie może garści swej napełnić; ani naręcza swego ten, który wiąże snopy.

  • 10Jam rzekł w ukróceniu dni moich: Wnijdę do bram grobu, pozbawion będę ostatka lat swoich;

  • 15Zginęłoby wszelkie ciało społu, a człowiekby się do prochu nawrócił.

  • 14Gdy umrze człowiek, izali żyć będzie? Po wszystkie dni wymierzonego czasu mego będę oczekiwał przyszłej odmiany mojej.

  • 32Przed wypełnieniem dni swoich wycięty będzie, a różdżka jego nie zakwitnie.

  • 13Trawią w dobrem dni swoje, a we mgnieniu oka do grobu zstępują.

  • 25Gdy wzrasta trawa, a ukazują się zioła, tedy z gór siano zbierają.

  • 66%

    9Jako niszczeje obłok i przemija, tak zstępujący do grobu nie wynijdzie;

  • 8A wszakże, choćby przez wiele lat żyw był człowiek, a przez te wszystkie weseliłby się, tedy przywiódłszy sobie na pamięć dni ciemności, jako ich wiele będzie, cokolwiek przeszło, uzna być marnością.

  • 11Albowiem jako słońce, kiedy weszło z gorącością, ususzyło trawę, a kwiat jej opadł i zginęła ona śliczność kształtu jego, tak i bogaty w drogach swoich uwiędnie.