Ksiega Hioba 42:17
A umarł Ijob, będąc starym i dni sytym.
A umarł Ijob, będąc starym i dni sytym.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
16Potem Ijob żył sto i czterdzieści lat, i oglądał synów swych, i synów synów swoich, aż do czwartego pokolenia.
23Ten umiera w doskonałej sile swojej, gdy zewsząd bezpieczny i spokojny jest;
15Potem zstarzał się Jojada, a będąc pełen dni, umarł; sto i trzydzieści lat miał, gdy umarł.
8I ustawając umarł Abraham w starości dobrej, zeszły w leciech, i syty dni; i przyłączon jest do ludu swego.
20I było wszystkich dni Jaredowych dziewięć set sześćdziesiąt i dwa lat, i umarł.
28A było dni Izaakowych sto lat, i osiemdziesiąt lat.
29I dokonał Izaak, i umarł, i przyłączony jest do ludu swego, stary i pełen dni; a pogrzebli go Ezaw, i Jakób, synowie jego.
26I umarł Józef, mając sto i dziesięć lat; którego namazawszy wonnemi maściami, włożono do trumny w Egipcie.
1Zatem odpowiedział Ijob i, rzekł:
2Wieraście wy sami ludźmi? i z wamiż umrze mądrość?
17I było wszystkich dni Mahalaleelowych osiem set dziewięćdziesiąt i pięć lat, i umarł.
5A tak było wszystkich dni Adamowych, których żył, dziewięć set lat i trzydzieści, lat i umarł.
28I umarł w starości dobrej, pełen dni, bogactw i sławy: a królował Salomon, syn jego, miasto niego.
29I było wszystkich dni Noego, dziewięć set lat, i pięćdziesiąt lat, i umarł.
1Tedy odpowiedział Ijob Panu, i rzekł:
1Nadto odpowiedział Pan Ijobowi z wichru, i rzekł:
27I było wszystkich dni Matuzalemowych dziewięć set sześćdziesiąt i dziewięć lat, i umarł.
1Potem dalej Ijob prowadził rzecz swoję, i rzekł:
1Jeszcze dalej Ijob prowadził rzecz swoję, i rzekł:
28I żył Jakób w ziemi Egipskiej siedemnaście lat; a było dni Jakóbowych, lat żywota jego, sto czterdzieści i siedem lat.
12A tak Pan błogosławił ostatnim czasom Ijobowym, więcej niż początkom jego. Bo miał czternaście tysięcy owiec, i sześć tysięcy wielbłądów, i tysiąc jarzm wołów, i tysiąc oślic.
13Miał też siedm synów, i trzy córki.
1A odpowiadając Ijob rzekł:
3Izali wniwecz obrócisz sąd mój? a obwinisz mię, abyś się sam usprawiedliwił?
6I umarł Józef, i wszyscy bracia jego, i wszystek on rodzaj.
2I zawołał Ijob, mówiąc:
1A odpowiadając Ijob rzekł:
1A odpowiadając Ijob rzekł:
17A było lat żywota Ismaelowego, sto lat, i trzydzieści lat i siedem lat, i zszedł a umarł, i przyłączon jest do ludu swego.
8I było wszystkich dni Setowych dziewięć set lat, i dwanaście lat, i umarł.
27A na ostatek po wszystkich umarła i ona niewiasta.
1Ale odpowiedział Ijob, i rzekł:
26Wnijdziesz w sędziwości do grobu, jako znoszone bywa zboże w stóg czasu swego.
8Ale gdy umarł Jozue syn Nunów, sługa Pański, będąc we stu i w dziesięć lat;
1I odpowiedział Ijob, a rzekł:
15Ale ty pójdziesz do ojców twoich w pokoju; i pogrzebion będziesz w starości dobrej.
1I odpowiedział Ijob, a rzekł:
10Zatem Pan przywrócił to, co było pobrane Ijobowi, gdy się modlił za przyjaciół swoich; i rozmnożył Pan wszystko, cokolwiek miał Ijob, w dwójnasób.
31I było wszystkich dni Lamechowych siedem set siedemdziesiąt i siedem lat, i umarł.
36Boże, Ojcze mój! niech będzie Ijob doskonale doświadczony, przeto, iż nam odpowiada, jako ludziom złym.
40Miasto pszenicy niech wznijdzie oset, a miasto jęczmienia kąkol. Tu się skończyły słowa Ijobowe.
32Umarł potem Giedeon, syn Joasów, w starości dobrej, a pogrzebion jest w grobie Joasa, ojca swego w Efra, które jest ojca Esrowego.