Ksiega Hioba 31:40

Polska Biblia Gdanska

Miasto pszenicy niech wznijdzie oset, a miasto jęczmienia kąkol. Tu się skończyły słowa Ijobowe.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Rdz 3:17-18 : 17 Zaś rzekł do Adama: Iżeś usłuchał głosu żony twojej, a jadłeś z drzewa tego, o któremem ci przykazał, mówiąc: Nie będziesz jadł z niego; przeklęta będzie ziemia dla ciebie, w pracy z niej pożywać będziesz po wszystkie dni żywota twego. 18 A ona ciernie i oset rodzić będzie tobie; i będziesz pożywał ziela polnego.
  • Ps 72:20 : 20 A tuć się kończą modlitwy Dawida, syna Isajego.
  • Iz 7:23 : 23 Stanie się też onegoż dnia, iż każde miejsce, gdzie było tysiąc winnych macic za tysiąc srebrników, ostem i cierniem porośnie.
  • So 2:9 : 9 Przetoż jako żyję Ja, mówi Pan zastępów, Bóg Izraelski, że się Moab stanie jako Sodoma, a synowie Ammonowi jako Gomora, miejscem pokrzyw i jamą solną i pustynią aż na wieki; ostatki ludu mego rozchwycą ich, i pozostali z ludu mego osiędą ich.
  • Ml 1:3 : 3 A Ezawa miałem w nienawiści, i podałem góry jego na spustoszenie, a dziedzictwo jego smokom na pustyni.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 31:38-39
    2 wersety
    76%

    38Jeźliż przeciw mnie ziemia moja wołała, a jeźliże z nią społem zagony jej płakały;

    39Jeźliżem pożytków jej używał bez pieniędzy, i jeźlim do wzdychania przywodził dzierżawców jej:

  • 8Tedy niechże ja sieję, a inszy niech pożywa, a moje latorośle niech będą wykorzenione.

  • Hi 34:35-36
    2 wersety
    70%

    35Że Ijob nie mówi mądrze, a słowa jego nie są roztropne.

    36Boże, Ojcze mój! niech będzie Ijob doskonale doświadczony, przeto, iż nam odpowiada, jako ludziom złym.

  • 17Pogniły ziarna pod skibami swemi, spustoszone są gumna, zburzone są szpichlerze; bo wyschło zboże.

  • Hi 40:1-3
    3 wersety
    68%

    1Nadto odpowiedział Pan Ijobowi z wichru, i rzekł:

    2Przepasz teraz jako mąż biodra swe: będę cię pytał, a ty mi daj sprawę;

    3Izali wniwecz obrócisz sąd mój? a obwinisz mię, abyś się sam usprawiedliwił?

  • 31Len tedy i jęczmień potłuczony jest; bo jęczmień był niedostały, a len podrastał.

  • 11Wstydzą się oracze, narzekają winiarze dla pszenicy i dla jęczmienia; bo zginęło żniwo polne.

  • 8Lecz która przynosi ciernie i osty, odrzucona jest i bliska przeklęstwa, która na koniec bywa spalona.

  • 1Potem dalej Ijob prowadził rzecz swoję, i rzekł:

  • 1Jeszcze dalej Ijob prowadził rzecz swoję, i rzekł:

  • Ps 129:6-7
    2 wersety
    66%

    6Będą jako trawa na dachu, która pierwej, niż odrośnie, usycha.

    7Z której żeńca nie może garści swej napełnić; ani naręcza swego ten, który wiąże snopy.

  • 17A umarł Ijob, będąc starym i dni sytym.

  • 6Rozpostrzyj popędliwość gniewu twego, a patrz na każdego pysznego, i poniż go.

  • 1A odpowiadając Ijob rzekł:

  • 1Tedy odpowiedział Ijob Panu, i rzekł:

  • 12A tak Pan błogosławił ostatnim czasom Ijobowym, więcej niż początkom jego. Bo miał czternaście tysięcy owiec, i sześć tysięcy wielbłądów, i tysiąc jarzm wołów, i tysiąc oślic.

  • 40Jako tedy zbierają kąkol, a palą go ogniem, tak będzie przy dokonaniu świata tego.

  • 1Tedy odpowiedział Pan Ijobowi z wichru, i rzekł:

  • 1A odpowiadając Ijob rzekł:

  • 7A gdy odmówił Pan te słowa do Ijoba, rzekł Pan do Elifasa Tamańczyka: Rozpalił się gniew mój przeciw tobie, i przeciw dwom przyjaciołom twoim, żeście o mnie nie mówili tak przystojnie, jako Ijob, sługa mój.

  • 1Ale odpowiedział Ijob, i rzekł:

  • 31Uważaj to, Ijobie, słuchaj mię; milcz, a ja będę mówił.

  • 1A odpowiadając Ijob rzekł:

  • 13Nasieją pszenicy, ale ciernie żąć będą; frasować się będą, ale nic nie sprawią, i wstydzić się będą za urodzaje swoje dla gniewu popędliwości Pańskiej.

  • Na 1:9-10
    2 wersety
    65%

    9Cóż zamyślacie przeciwko Panu?onci koniec uczyni, utrapienie drugi raz nie powstanie.

    10Bo tak jako ciernie splecieni a opojeni są jako winem; przetoż jako ściernisko suche do szczętu pożarci będą.

  • 17Choćby figowe drzewo nie zakwitnęło i nie było urodzaju na winnicach, choćby i owoc oliwy pochybił, i role nie przyniosłyby pożytku, i z owczarniby owce wybite były, a nie byłoby bydła w oborach;

  • 12Gdyż ten ogień aż do zatracenia pożera, a dochody moje wszystkie wykorzenić może.

  • 1A przetoż, Ijobie! słuchaj proszę mów moich, a wszystkie słowa moje przyjmij w uszy.

  • 16Ze spodku korzeń jego uschnie, a z wierzchu będzie obcięta gałąź jego.

  • 20Izaż nie trocha dni moich? Przetoż przestań, a zaniechaj mię, abym się troszeczkę posilił,

  • 29A on rzekł: Nie! byście snać zbierając kąkol, nie wykorzenili zaraz z nim i pszenicy.

  • 13Milczcież, zaniechajcie mię, a ja mówić będę; a niech przyjdzie na mię, co chce.

  • 64%

    1I odpowiedział Ijob, a rzekł:

  • 25Gdy wzrasta trawa, a ukazują się zioła, tedy z gór siano zbierają.

  • 4Dokądżeby ziemia płakać, a trawa na wszystkich polach schnąć miała? Dla złości mieszkających w niej giną wszystkie zwierzęta i ptastwo; bo mówią: Nie widzić Pan skończenia naszego.

  • 1Zatem odpowiedział Ijob i, rzekł:

  • 3I kiedyż będzie koniec tym próżnym słowom? albo co cię przymusza, że tak odpowiadasz?

  • 28Pszenica młócona bywa; wszakże i tej nie zawżdy młócić będzie, ani jej potrze kołem woza swego, ani jej zębami jego pokruszy.

  • 38Nasienia wiele wyniesiesz na pole, a mało zbierzesz; bo to pożre szarańcza.

  • 18A ona ciernie i oset rodzić będzie tobie; i będziesz pożywał ziela polnego.

  • 1A Ijob odpowiadając rzekł:

  • 16Przetoż Ijob próżno otwiera usta swe, a bez umiejętności rozmnaża słowa swoje.

  • 12Owszem jeszcze w zieloności swojej, niż bywa podcięta, prędzej niż inna trawa usycha.