Ksiega Hioba 40:13

Polska Biblia Gdanska

Kości jego jako trąby miedziane; gnaty jego jako drąg żelazny.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Iz 2:10 : 10 Wnijdź w skałę, a skryj się w prochu przed strachem Pańskim, i przed chwałą majestatu jego.
  • J 11:44 : 44 I wyszedł ten, który był umarł, mając związane ręce i nogi chustkami, a twarz jego była chustką obwiązana. Rzekł im Jezus: Rozwiążcie go, a niechaj odejdzie.
  • Est 7:8 : 8 Potem król wrócił się z ogrodu, który był przy pałacu, do domu, gdzie pił wino; a Haman upadł był na łoże, na którem siedziała Tedy rzekł król: Izali jeszcze i gwałt chce uczynić królowej u mnie w domu? A gdy te słowa wyszły z ust królewskich, zaraz twarz Hamanową nakryto.
  • Hi 14:13 : 13 Obyżeś mię w grobie ukrył i utaił, ażby się uciszył gniew twój, a iżbyś mi zamierzył kres, kędy chcesz wspomnieć na mię!
  • Hi 36:13 : 13 Bo ludzie obłudnego serca obalają na się gniew, a nie wołają, kiedy ich wiąże.
  • Ps 49:14 : 14 Takowa myśl ich głupstwem ich jest, a przecież potomkowie ich pochwalają to usty swemi. Sela.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 40:11-12
    2 wersety
    78%

    11Oto teraz moc jego jest w biodrach jego, a siła jego w pępku brzucha jego.

    12Rusza ogonem swoim, jako chce, choć jest jako drzewo cedrowe; żyły łona jego są powikłane jako latorośli.

  • 20O jakoż jest wielka dobroć twoja, którąś zachował bojącym się ciebie, którąś pokazywał tym, którzy ufają w tobie przed synami ludzkimi.

  • Ps 83:16-17
    2 wersety
    75%

    16Tak ich ty wichrem twoim ścigaj, a burzą twą zatrwóż ich.

    17Napełnij twarze ich pohańbieniem, aby szukali imienia twego, Panie!

  • 10Wnijdź w skałę, a skryj się w prochu przed strachem Pańskim, i przed chwałą majestatu jego.

  • 4Boś serce ich ukrył przed wyrozumieniem; przetoż ich nie wywyższysz.

  • 2Wysłuchaj, o Boże! głos mój, gdy się modlę; od strachu nieprzyjaciela strzeż żywot mój.

  • 15Biada tym, którzy głęboko przed Panem ukrywają radę! których każda sprawa dzieje się w ciemności, i mówią: Któż widzi? Kto wie o nas?

  • 24Przeczże oblicze twoje zakrywasz, a poczytasz mię sobie za nieprzyjaciela?

  • 14Raczże mię, Panie! wyrwać; o Panie! na ratunek mój pospiesz.

  • 14On jest przedniejszym z uczynków Bożych; który go uczynił, sam nań natrzeć może mieczem swoim.

  • Ps 64:4-5
    2 wersety
    72%

    4Którzy zaostrzyli język swój jako miecz, nałożyli strzałę swoję, słowo jadowite,

    5Aby strzelali z skrytości na niewinnego; niespodzianie nań strzelają, a nikogo się nie boją.

  • 26Spólnie w prochu leżeć będą, a robaki ich okryją.

  • 9Oczyść mię, isopem, a oczyszczon będę; omyj mię, a nad śnieg wybielony będę.

  • Ps 140:9-10
    2 wersety
    72%

    9Nie dawaj, Panie! bezbożnemu czego żąda; ani myśli jego złej góry nie dawaj, żeby się nie podniósł. Sela.

    10A wodza tych, którzy mię obstąpili, nieprawość warg ich niech ich okryje.

  • 4Spychają ubogich z drogi; spólnie się muszą nędzni kryć na ziemi.

  • 42Wołalić, ale nie był, ktoby ich wybawił; do Pana, ale ich nie wysłuchał.

  • Ps 69:23-24
    2 wersety
    71%

    23Niechajże im będzie stół ich przed nimi sidłem, a szczęście ich na upadek.

    24Niech się zaćmią oczy ich, aby nie widzieli, a biodra ich niech się zawżdy chwieją.

  • 12Nie zabijajże ich, aby nie zapomniał lud mój; ale ich rozprosz mocą twoją, i zrzuć ich, tarczo nasza, o Panie!

  • 13Obyżeś mię w grobie ukrył i utaił, ażby się uciszył gniew twój, a iżbyś mi zamierzył kres, kędy chcesz wspomnieć na mię!

  • 24Ocuć się; przeczże śpisz, Panie! Przebudź się, nie odrzucaj nas na wieki.

  • 24Według nieczystości ich, i według przewrotności ich obszedłem się z nimi, i zakryłem oblicze moje przed nimi.

  • 16Oczy Pańskie otworzone są na sprawiedliwych, a uszy jego na wołanie ich;

  • 11Gdziekolwiek idziemy, obtoczyli nas; oczy swe nasadzili, aby nas potrącili ku ziemi.

  • 43I potarłem je jako proch ziemi, jako błoto na ulicach podeptawszy je, rozmiotałem je.

  • Jr 18:22-23
    2 wersety
    71%

    22Niech będzie słyszany krzyk z domów ich, gdy na nich nagle wojsko przywiedziesz; bo ukopali dół, aby mię ułapili a sidła ukryli na nogi moje.

    23Aleś ty, Panie! powiadomy wszystkiej rady ich przeciwko mnie na śmierć: nie bądź miłościw nieprawościom ich, a grzechu ich przed obliczem twojem nie zagładzaj; ale niech się potkną przed oblicznością twoją, czasu zapalczywośli twojej surowo się o bchodź z nimi.

  • 70%

    9Postawa oblicza ich świadczy przeciwko nim; grzech swój, jako Sodomczycy, opowiadają, a nie tają go. Biada duszy ich! albowiem sami na się złe przywodzą.

  • 18A Ja kryjąc skryję oblicze moje w on dzień dla wszystkiego złego, które czynili, udawszy się za bogi cudzymi.

  • 8Aby wiązali pętami królów ich, a szlachtę ich okowami żelaznemi;

  • 10Niech zaćmione będą oczy ich, aby nie widzieli, a grzbietu ich zawsze nachylaj.

  • 16Co widząc narody zawstydzą się nad wszystką mocą swoją, włożą rękę na usta, a uszy ich ogłuszeją

  • 6Tak, iż w łożyskach potoków mieszkać musieli, w jamach podziemnych i w skałach.

  • 18Panie! niech nie będę pohańbiony, ponieważ cię wzywam; niech się zawstydzą niezbożni, i zamilkną w grobie.

  • 26Niechajże będą pohańbieni, i zawstydzeni wszyscy weselący się ze złego mego; niech będą obleczeni w hańbę, i w sromotę, którzy się chlubią przeciwko mnie.

  • 15Uszyłem wór na zsiniałą skórę moję, a oszpeciłem prochem głowę moję.

  • 29Lecz gdy ukrywasz oblicze twoje, trwożą sobą; gdy odbierasz ducha ich, giną, i w proch się swój obracają.

  • 22Odwrócę też twarz moję od nich, a zgwałcą świątnicę moję, a wnijdą do niej rozbójnicy, i splugawią ją.

  • 17Oto Pan, który cię przykrył jako zacnego męża, a który cię kosztownie przyodział,

  • 3Bo się oto nieprzyjaciele twoi burzą, a ci, którzy cię w nienawiści mają, podnoszą głowę.

  • 40I przywiodą na cię gromadę, i ukamionują cię kamieniem, i przebiją cię mieczami swemi;

  • 26A tak i Ja odkryję podołek twój aż na twarz twoję, aby się okazała sromota twoja.

  • 4Tedy będąc zniżone, z ziemi mówić będziesz, i z prochu szeptać będzie mowa twoja; będzie mówił głos twój, jako wieszczka z ziemi, a z prochu mowa twoja szeptać będzie.

  • 15Tedy podniesiesz oblicze twoje bez zmazy, a będziesz stały, i nie będziesz się bał.

  • 8Położyłeś nieprawości nasze przed sobą, tajne występki nasze przed jasnością oblicza twego.

  • 18I obloką się w wory, i okryje ich strach, i na wszelkiej twarzy będzie wstyd, i na wszystkich głowach ich łysina.