Ksiega Psalmów 18:42

Polska Biblia Gdanska

Wołalić, ale nie był, ktoby ich wybawił; do Pana, ale ich nie wysłuchał.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Iz 10:6 : 6 Na naród obłudny poślę go, a o ludu zapalczywości mojej przykażę mu, aby brał łup i wydzierał korzyści a położył go na podeptanie, jako błoto na ulicach.
  • 2 Krl 13:7 : 7 Aczkolwiek nie zostawił Joachazowi z ludu, jedno pięćdziesiąt jezdnych, i dziesięć wozów, i dziesięć tysięcy pieszych, gdyż je był wytracił król Syryjski, i w proch je pomłócił.
  • Za 10:5 : 5 I będą jako mocarze depczący w błoto po ulicach w bitwie, i walczyć będą, bo Pan z nimi; a zawstydzą tych, którzy wsiadaja na koń.
  • Ml 4:3 : 3 A podepczecie niezbożne, tak, że będą jako proch pod nogami waszemi w dzień, który Ja uczynię, mówi Pan zastępów.
  • Ps 50:22 : 22 Zrozumiejcież to wżdy teraz, którzy zapominacie Boga, bym was snać nie porwał, a nie będzie ktoby was wyrwał.
  • Iz 25:10 : 10 Albowiem na tej górze odpocznie ręka Pańska, a Moab podeptany od niego będzie, jako plewa w gnój wdeptana bywa.
  • Iz 41:2 : 2 Któż wzbudził od wschodu słońca sprawiedliwego, i wezwał go, aby go naśladował? Któż mu podbił narody, aby nad królami panował, podawszy je jako proch pod miecz jego, a jako plewy rozproszone pod łuk jego?
  • Iz 41:15-16 : 15 Otom cię uczynił jako wóz z zębami nowemi po obu stronach; i pomłócisz góry, a potrzesz je, a pagórki jako plewę położysz. 16 Przewiejesz je, wtem je wiatr porwie, a wicher rozproszy je; ale się ty rozradujesz w Panu, w Świętym Izraelskim będziesz się chlubił.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 2 Sm 22:38-45
    8 wersety
    93%

    38Goniłem nieprzyjacioły moje, i wytraciłem je, a nie wróciłem się, ażem je wyplenił.

    39I wyniszczyłem je, i poprzebijałem je, tak iż nie powstaną: upadli pod nogami mojemi.

    40Tyś mię przepasał mocą ku bitwie, a powaliłeś pod mię powstające przeciwko mnie.

    41Nadto podałeś mi szyję nieprzyjaciół moich, którzy mię mieli w nienawiści, i wykorzeniłem je.

    42Poglądali, ale nie był wybawiciel; wołali na Pana, ale ich nie wysłuchał.

    43I potarłem je jako proch ziemi, jako błoto na ulicach podeptawszy je, rozmiotałem je.

    44Tyś mię od sporu ludu mego wyrwał; zachowałeś mię, abym był głową narodów; lud, któregom nie znał, służy mi.

    45Synowie obcy kłamali mną, a skoro usłyszeli, byli mi posłuszni.

  • Ps 18:43-44
    2 wersety
    78%

    43I potarłem ich, jako proch od wiatru; jako błoto na ulicach podeptałem ich.

    44Wyrwałeś mię od zwad ludzkich, a postawiłeś mię głową narodom; lud, któregom nie znał, służył mi.

  • Ps 18:37-41
    5 wersety
    78%

    37Rozszerzyłeś kroki moje podemną, tak, że się nie zachwiały golenie moje.

    38Goniłem nieprzyjaciół moich, a doścignąłem ich: i nie wróciłem się, ażem ich wytracił.

    39Poraziłem ich tak, iż nie mogli powstać; upadli pod nogi moje.

    40Tyś mię opasał mocą ku bitwie; powstawających przeciwko mnie obaliłeś pod mię.

    41Podałeś mi tył nieprzyjaciół moich, abym tych, którzy mię nienawidzą, wykorzenił.

  • 19I rozproszyłem ich między narody, a rozwiani są po ziemiach; według dróg ich i według spraw ich sądziłem ich.

  • 14Potłukłeś kijmi jego głowę wsi jego, gdy się burzyli jako wicher, aby mię rozproszyli; weselili się, jakoby pożreć mieli ubogiego w skrytości.

  • Ps 118:10-12
    3 wersety
    73%

    10Wszystkie narody ogarnęły mię; ale w imieniu Pańskim wygubiłem ich.

    11Częstokroć mię ogarnęły; ale w imieniu Pańskiem wygubiłem ich.

    12Ogarnęły mię jako pszczoły, ale zgasły jako ogień z ciernia; bo w imieniu Pańskiem wytraciłem ich.

  • Iz 41:15-16
    2 wersety
    73%

    15Otom cię uczynił jako wóz z zębami nowemi po obu stronach; i pomłócisz góry, a potrzesz je, a pagórki jako plewę położysz.

    16Przewiejesz je, wtem je wiatr porwie, a wicher rozproszy je; ale się ty rozradujesz w Panu, w Świętym Izraelskim będziesz się chlubił.

  • 19Wrzucił mię w błoto, a jestem podobien prochowi i popiołowi.

  • 2Któż wzbudził od wschodu słońca sprawiedliwego, i wezwał go, aby go naśladował? Któż mu podbił narody, aby nad królami panował, podawszy je jako proch pod miecz jego, a jako plewy rozproszone pod łuk jego?

  • 18Stawają się jako plewa przed wiatrem, i jako perz, który wicher porywa.

  • 13Bo rzekli: Posiądźmy dziedzicznie przybytki Boże.

  • 26Rzekłem: Rozproszę je po kątach, i wygubię między ludźmi pamiątkę ich.

  • 14I rozproszyłem ich jako wicher między wszystkie narody, które nie znali, i ta ziemia spustoszała po nich, tak, że nie był przechodzący i wracający się, a tak ziemię pożądaną w spustoszenie obrócili.

  • 17Wiatrem wschodnim rozproszę ich przed nieprzyjacielem; tył a nie twarz ukażę im w dzień zatracenia ich.

  • 24Przetoż rozproszę ich jako źdźbło, które się rozlatuje od wiatru z pustyni.

  • 72%

    9Potrzesz ich laską żelazną, a jako naczynie zduńskie pokruszysz ich.

  • 7A w wielkości Majestatu twego podwróciłeś przeciwniki twoje; puściłeś gniew twój, który je pożarł jako słomę.

  • 7Przetoż ich rozwieję wiejaczką po bramach tej ziemi, osierocę i wygubię ich; bo się od dróg swoich nie nawracali.

  • 13Narodom, które szumią jako szum wód wielkich; bo je Pan sfuka, i uciekną daleko, i gonione będą od wiatru jako plewy po wierzchach gór, a jako wiecheć od wichru.

  • 9Więc i Assyryjczycy złączyli się z nimi, będąc ramieniem synom Lotowym. Sela.

  • 6I podeptałem narody w gniewie swym, a opoiłem je w zapalczywości mojej, i uderzyłem o ziemię mocarzy ich.

  • 13Kości jego jako trąby miedziane; gnaty jego jako drąg żelazny.

  • Jr 18:21-22
    2 wersety
    71%

    21Dlatego dopuść głód na synów ich, a spraw, że okrutnie będą pobici od miecza, że będą żony ich osierociałe i owdowiałe, a mężowie ich że będą haniebnie zamordowani, a dzieci ich pobite mieczem na wojnie.

    22Niech będzie słyszany krzyk z domów ich, gdy na nich nagle wojsko przywiedziesz; bo ukopali dół, aby mię ułapili a sidła ukryli na nogi moje.

  • 14Jako przerwą szeroką napadają na mię, i na spustoszenie moje walą się.

  • 18Zprawdęś ich na miejscach śliskich postawił, a podajesz ich na spustoszenie.

  • 40I przywiodą na cię gromadę, i ukamionują cię kamieniem, i przebiją cię mieczami swemi;

  • 12A tak obronę i wysokość murów twoich pochyli, poniży i powali na ziemię aż do prochu.

  • 16Albowiem rozproszę ich między narody, których nie znali oni i ojcowie ich, i poślę za nimi miecz, aż ich do końca wygładzę.

  • 15Przeczże trzecie lud mój, a oblicza ubogich bijecie? mówi Pan, Pan zastępów.

  • 31I wyleję na cię rozgniewanie moje; ogniem popędliwości mojej na cię dmuchać będę, i podam cię w ręce ludzi zuchwałych i przemyślnych na wytracenie.

  • 5I będą jako mocarze depczący w błoto po ulicach w bitwie, i walczyć będą, bo Pan z nimi; a zawstydzą tych, którzy wsiadaja na koń.

  • 31Przetoż wyleję na nich gniew mój, ogniem popędliwości mojej wyniszczę ich; drogę ich na głowę ich obrócę, mówi panujący Pan.

  • 10Wionąłeś wiatrem twym, okryło je morze; połknieni są jako ołów w wodach gwałtownych.