List do Rzymian 11:10

Polska Biblia Gdanska

Niech zaćmione będą oczy ich, aby nie widzieli, a grzbietu ich zawsze nachylaj.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 69:23 : 23 Niechajże im będzie stół ich przed nimi sidłem, a szczęście ich na upadek.
  • Iz 51:23 : 23 Ale podam go w rękę tych, którzy cię trapią, którzy mówili duszy twojej: Nachyl się, niech przez cię przejdziemy; a tyś pokładało jako ziemię grzbiet swój, i jako ulicę przechodzącym.
  • Iz 65:12 : 12 Was, mówię policzę pod miecz, tak, że wy wszyscy do zabicia schylać się będziecie, przeto, żem wołał, a nie ozwaliście mi się, mówiłem, a nie słyszeliście, aleście czynili, co złego jest przed oczyma mojemi, a czegom Ja nie chciał, obieraliście.
  • Za 11:17 : 17 Biada pasterzowi niepożytecznemu, który opuszcza trzodę! miecz nad ramieniem jego i nad prawem okiem jego; ramię jego cale uschnie, a prawe oko jego cale zaćmione będzie.
  • Rz 1:21 : 21 Przeto iż poznawszy Boga, nie chwalili jako Boga, ani mu dziękowali, owszem znikczemnieli w myślach swoich i zaćmiło się bezrozumne serce ich;
  • Rz 11:8 : 8 (Jako napisano: Dał im Bóg ducha twardego snu, oczy, aby nie widzieli i uszy, aby nie słyszeli), aż do dzisiejszego dnia.
  • Ef 4:18 : 18 Zaćmiony mając rozsądek, będąc oddaleni od żywota Bożego dla nieumiejętności, która w nich jest z zatwardzenia serca ich.
  • 2 P 2:4 : 4 Albowiem jeźli Bóg Aniołom, którzy byli zgrzeszyli, nie przepuścił, ale strąciwszy ich do piekła, podał łańcuchom ciemności, aby byli zachowani na sąd:
  • 2 P 2:17 : 17 Ci są studniami bez wody, obłoki od wichru pędzone, którym chmura ciemności na wieki jest zachowana.
  • Jd 1:6 : 6 Także Aniołów, którzy nie zachowali pierwszego stanu swego, ale opuścili mieszkanie swoje, na sąd dnia wielkiego związkami wiecznemi pod chmurą zachował.
  • Jd 1:13 : 13 Wały wściekłe morskie, wyrzucające swoje sprośności, gwiazdy błąkające się, którym chmura ciemności zachowana jest na wieki.
  • Pwt 28:64-68 : 64 I rozproszy cię Pan między wszystkie narody, od kończyn ziemi i aż do kończyn ziemi; tamże służyć będziesz bogom cudzym, którycheś nie znał, ty i ojcowie twoi, drewnu i kamieniowi. 65 A między onymi narodami nie wytchniesz sobie, ani będzie miała odpoczynku stopa nogi twojej, dać też Pan tamże serce lękliwe, i oczy zemdlone, i myśl sfrasowaną. 66 I będzie żywot twój jakoby zawieszony przed tobą, i będziesz się lękał w nocy i we dnie, i nie będziesz pewien żywota twego. 67 Rano rzeczesz: Któż mi da wieczór? a w wieczór rzeczesz: Któż mi da zaranie? dla trwogi serca twego, którą się zatrwożysz, i dla tego, na co oczyma twemi patrzeć musisz. 68 I wróci cię Pan do Egiptu w okrętach, drogą, o którejmci powiedział: Nie oglądasz jej więcej; a tam zaprzedawać się będziecie nieprzyjaciołom swoim za niewolniki, i za niewolnice, a nie będzie kto by was kupił.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Rz 11:8-9
    2 wersety
    85%

    8(Jako napisano: Dał im Bóg ducha twardego snu, oczy, aby nie widzieli i uszy, aby nie słyszeli), aż do dzisiejszego dnia.

    9A Dawid mówi: Niechaj im będzie stół ich sidłem i ułowieniem i otrąceniem i odpłatą.

  • Ps 69:22-25
    4 wersety
    84%

    22Owszem, miasto pokarmu podali mi żółć, a w pragnieniu mojem napoili mię octem.

    23Niechajże im będzie stół ich przed nimi sidłem, a szczęście ich na upadek.

    24Niech się zaćmią oczy ich, aby nie widzieli, a biodra ich niech się zawżdy chwieją.

    25Wylij na nich rozgniewanie swoje, a popędliwość gniewu twego niech ich ogarnie.

  • 11Gdziekolwiek idziemy, obtoczyli nas; oczy swe nasadzili, aby nas potrącili ku ziemi.

  • 11Mówię tedy: Azaż się potknęli, aby padli? Nie daj tego Boże! Ale przez ich upadek doszło zbawienie pogan, aby je do zawiści przywiódł.

  • 40Zaślepił oczy ich, i zatwardził serce ich, aby oczyma nie widzieli i sercem nie zrozumieli, i nie nawrócili się, abym je uzdrowił.

  • Ps 140:9-10
    2 wersety
    74%

    9Nie dawaj, Panie! bezbożnemu czego żąda; ani myśli jego złej góry nie dawaj, żeby się nie podniósł. Sela.

    10A wodza tych, którzy mię obstąpili, nieprawość warg ich niech ich okryje.

  • 6Niech będzie droga ich ciemna i śliska, Anioł Pański niech ich goni.

  • 10Bo niemasz nic szczerego w ustach ich; wnętrzności ich złośliwe, gardło ich jako grób otwarty, językiem swym pochlebiają.

  • 18Nie wiedzą, ani rozumieją, przeto, że Bóg zaślepił oczy ich, aby nie widzieli, i serca ich, aby nie rozumieli.

  • 10Niech będą biegunami i tułaczami synowie jego, niech żebrzą, a niech żebrzą wychodząc z pustek swoich.

  • 10Zatwardź serce ludu tego, a uszy jego obciąż, i oczy jego zawrzyj, aby nie widział oczyma swemi, a uszyma swemi nie słyszał, i sercem swem nie zrozumiał, a nie nawrócił się, i nie był uzdrowion.

  • 65Dajże im zatwardziałe serce, i przeklęstwo swe na nich;

  • 12Aby patrząc patrzeli, ale nie widzieli, i słysząc słyszeli, ale nie zrozumieli, by się snać nie nawrócili, a byłyby im grzechy odpuszczone.

  • 2Bo oto niepobożni naciągają łuk, przykładają strzałę swą na cięciwę, aby strzelali w ciemności na uprzejmych sercem.

  • Ps 10:10-11
    2 wersety
    72%

    10Przypada, przytula się, i rzuca się mocą swoją na wiele ubogich.

    11Mówi w sercu swem: Zapomnałci tego Bóg; zakrył oblicze swoje, nie ujrzy na wieki.

  • 27Bo tego, któregoś ty ubił, prześladują, a o boleści poranionych twoich rozmawiają.

  • Ps 21:11-12
    2 wersety
    71%

    11Plemię ich z ziemi wygubisz, a nasienie ich z synów ludzkich.

    12Albowiem czyhali na twoje złe; zmyślali radę, której dowieść nie mogli.

  • 8Ale gdy Bóg na nich wypuści prędką strzałę, porażeni będą;

  • 14Raczże mię, Panie! wyrwać; o Panie! na ratunek mój pospiesz.

  • 3Po grzbiecie moim orali oracze, i długie przeganiali brózdy swoje.

  • Ps 70:2-3
    2 wersety
    71%

    2Boże! pospiesz się, abyś mię wyrwał; Panie! pospiesz się, abyś mi dał ratunek.

    3Niech będą zawstydzeni i pohańbieni, którzy szukają duszy mojej; niech się obrócą na wstecz, i niech będą pohańbieni, którzy mi złego życzą.

  • 22A gdy na ziemię spojrzy, oto ucisk i ciemność, zaćmienie, bieda, i obaczy, że jest wrażony do ciemności.

  • 14We dnie taczają się jako w ciemnościach, a jako w nocy macają w południe.

  • 17Napełnij twarze ich pohańbieniem, aby szukali imienia twego, Panie!

  • 4Boś serce ich ukrył przed wyrozumieniem; przetoż ich nie wywyższysz.

  • 25Że macają w ciemnościach, gdzie nie masz światłości, a sprawuje, że błądzą jako pijani.

  • 18Nie masz bojaźni Bożej przed oczami ich.

  • 14Ale zatwardzone są zmysły ich; albowiem aż do dzisiejszego dnia taż zasłona w czytaniu starego testamentu zostaje nie odkryta, która przez Chrystusa skażenie bierze.

  • 18Zaćmiony mając rozsądek, będąc oddaleni od żywota Bożego dla nieumiejętności, która w nich jest z zatwardzenia serca ich.

  • 16Zabraniając nam, żebyśmy nie mówili poganom, żeby byli zbawieni, aby tak zawsze dopełniali grzechów swoich; albowiem przyszedł na nich gniew aż do końca.

  • 13Kości jego jako trąby miedziane; gnaty jego jako drąg żelazny.

  • 70%

    5Bodaj go była zaćmiła ciemność i cień śmierci! by go był ogarnął obłok, i ustraszyła go gorącość dzienna!

  • 15I aby była zawściągniona od niepobożnych światłość ich, a ramię wysokie było pokruszone.

  • Ps 129:5-6
    2 wersety
    70%

    5Zawstydzeni i nazad obróceni będą wszyscy, którzy Syon mają w nienawiści.

    6Będą jako trawa na dachu, która pierwej, niż odrośnie, usycha.

  • 8Niechaj na nich przyjdzie spustoszenie, którego się nie spodziewali; a sieć ich, którą zastawili, niech ich ułowi na zginienie, a niech w nią wpadną.

  • 15Niech będą przed Panem ustawicznie, ażby wygładził z ziemi pamiątkę ich,

  • 14Miecza dobyli niezbożni, a naciągnęli łuk swój, aby porazili ubogiego, i niedostatecznego, ażeby pomordowali tych, którzy chodzą prostą drogą;

  • 23Aleś ty, Panie! powiadomy wszystkiej rady ich przeciwko mnie na śmierć: nie bądź miłościw nieprawościom ich, a grzechu ich przed obliczem twojem nie zagładzaj; ale niech się potkną przed oblicznością twoją, czasu zapalczywośli twojej surowo się o bchodź z nimi.

  • 7Wystąpiły od tłustości oczy ich, a więcej mają nad pomyślenie serca.

  • 6Wywyżże się nad niebiosa, o Boże! a nade wszystką ziemią chwała twoja.

  • 25Niech nie mówią w sercu swojem: Ehej, duszo masza! niech nie mówią: Pożarliśmy go.