Ksiega Psalmów 129:3

Polska Biblia Gdanska

Po grzbiecie moim orali oracze, i długie przeganiali brózdy swoje.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Iz 51:23 : 23 Ale podam go w rękę tych, którzy cię trapią, którzy mówili duszy twojej: Nachyl się, niech przez cię przejdziemy; a tyś pokładało jako ziemię grzbiet swój, i jako ulicę przechodzącym.
  • Ps 141:7 : 7 Jako gdyby kto rąbał i łupał drwa na ziemi, tak się rozlatują kości nasze aż do ust grobowych.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Ps 129:1-2
    2 wersety
    84%

    1Pieśń stopni. Bardzoć mię utrapili zaraz od młodości mojej, powiedz teraz Izraelu.

    2Bardzoć mię utrapili od młodości mojej, wszakże mię nie przemogli.

  • 4Ale Pan sprawiedliwy poprzecinał powrozy niezbożników.

  • Hi 30:10-13
    4 wersety
    75%

    10Brzydzą się mną, a oddalają się odemnie, i na twarz moję plwać się nie wstydzą.

    11Bo Bóg powagę moję odjął i utrapił mię; dlatego oni wędzidło przed twarzą moją odrzucili.

    12Po prawicy mojej młodzikowie powstawają, nogi moje potrącają, i torują na przeciwko mnie drogi zginienia swego.

    13Popsuli ścieszkę moję, i nędzy do nędzy mojej przyczynili, a nie potrzebują do tego pomocnika.

  • Lm 1:13-14
    2 wersety
    75%

    13Z wysokości posłał ogień w kości moje, który je opanował; rozciągnął sieć nogom moim, obrócił mię na wstecz, podał mię na spustoszenie, przez cały dzień żałośną.

    14Związane jest jarzmo nieprawości moich ręką jego, splotły się, wstąpiły na szyję moję; toć poraziło siłę moję; podał mię Pan w ręce nieprzyjaciół, nie mogę powstać.

  • Lm 3:3-5
    3 wersety
    75%

    3Tylko się na mię obórzył, a obrócił rękę swoję przez cały dzień.

    4Do starości przywiódł ciało moje i skórę moję, a połamał kości moje.

    5Obudował mię a ogarnął żółcią i pracą;

  • 14Ponieważ mię cały dzień biją, a karanie cierpię na każdy poranek.

  • 10Rozdzierają na mię usta swe, i sromotnie mię policzkowali, zebrawszy się społu przeciwko mnie.

  • Hi 16:13-14
    2 wersety
    74%

    13Ogarnęli mię strzelcy jego; rozciął nerki moje, a nie przepuścił, i rozlał na ziemię żółć moję.

    14Zranił mię, raną na ranę; rzucił się na mię, jako olbrzym.

  • 6Ciała mego nadstawiam bijącym, a policzków moich tym, którzy mię targają; twarzy mojej nie zakrywam od obelżenia i plwania.

  • 26Niech będzie mieszkanie ich puste, w namiotach ich niech nikt nie mieszka.

  • 15Lecz oni, gdym ja chorował, weselili się, i zbierali się; zbierali się przeciwko mnie, jakoby byli dla mnie utrapieni, czegom ja nie spostrzegł; szczypali mię, a nie milczeli.

  • 73%

    1Jam jest ten mąż, którym widział utrapienie od rózgi rozgniewania Bożego.

  • 73%

    9Ogrodził drogę moję ciosanym kamieniem, ścieszki moje wywrócił.

  • 35Rzeczesz:Ubito mię, a nie stękałem, potłuczono mię, a nie czułem. Gdy się ocucę, udam się zaś do tego.

  • 3Posłuchaj mię z pilnością, a wysłuchaj mię; boć się uskarżam w modlitwie swej, i trwożę sobą:

  • 23Ale podam go w rękę tych, którzy cię trapią, którzy mówili duszy twojej: Nachyl się, niech przez cię przejdziemy; a tyś pokładało jako ziemię grzbiet swój, i jako ulicę przechodzącym.

  • 6Wywyżże się nad niebiosa, o Boże! a nade wszystką ziemią chwała twoja.

  • 11Drogi moje odwrócił, owszem, rozszarpał mię, i uczynił mię spustoszoną.

  • 72%

    8Jakom widał, że ci, którzy orali złość, i rozsiewali przewrotność, toż też zasię żęli.

  • Lm 1:21-22
    2 wersety
    72%

    21Słysząć, że ja wzdycham, ale niemasz, ktoby mię pocieszył; wszyscy nieprzyjaciele moi słysząc o nieszczęściu mojem weselą się, żeś ty to uczynił, a przywiodłeś dzień przedtem ogłoszony; aleć będą mnie podobni.

    22Niech przyjdzie wszystka złość ich przed obliczność twoję, a uczyń im, jakoś mnie uczynił dla wszystkich przestępstw moich; bo wielkie są wzdychania moje, a serce moje żałośne.

  • 16Wyschła jako skorupa moc moja, a język mój przysechł do podniebienia mego; nawet w prochu śmierci położyłeś mię.

  • 5Zachowaj mię, Panie! od rąk bezbożnika; od męża okrutnego strzeż mię, którzy myślili podwrócić nogi moje.

  • 3Gdyż prześladuje nieprzyjaciel duszę moję, potarł równo z ziemią żywot mój; sprawił to, że muszę mieszkać w ciemnościach, jako ci, którzy z dawna pomarli.

  • 72%

    1Psalm Dawidowy, gdy uciekał przed Absalomem, synem swoim.

  • 17Które w nocy wiercą kości moje we mnie, skąd żyły moje nie mają odpoczynku.

  • 21Gdy zgorzkło serce moje, a nerki moje cierpiały kłucie:

  • 26Niechajże będą pohańbieni, i zawstydzeni wszyscy weselący się ze złego mego; niech będą obleczeni w hańbę, i w sromotę, którzy się chlubią przeciwko mnie.

  • 12Tak mówi Pan: Być się byli spokojnie zachowali, zostałoby ich było wiele, alboby tylko byli przerzedzeni, byłoby ich to minęło, a nietrapiłbym ich był więcej, tak jakom ich trapił.

  • 39Ale podczas umniejszeni i poniżeni bywają okrucieństwem, nędzą, i utrapieniem;

  • 12Oddawają mi złem za dobre, chcąc mię pozbawić duszy mojej,

  • 3Dlatego napełnione są biodra moje boleścią, a ucisk ogarnął mię, jako ucisk rodzącą. Skrzywiłem się słysząc, a strwożyłem się widząc.

  • 38Goniłem nieprzyjaciół moich, a doścignąłem ich: i nie wróciłem się, ażem ich wytracił.

  • 26Albowiem piszesz przeciwko mnie gorzkości, a przywłaszczasz mi nieprawość młodości mojej;

  • 5Boga wysławiać będę dla słowa jego; w Bogu nadzieję będę miał, ani się będę bał, żeby mi co ciało uczynić mogło.

  • 38Jeźliż przeciw mnie ziemia moja wołała, a jeźliże z nią społem zagony jej płakały;

  • 14Raczże mię, Panie! wyrwać; o Panie! na ratunek mój pospiesz.

  • 20Wspominając ustawicznie, uniża się we mnie dusza moja.

  • 10Niech zaćmione będą oczy ich, aby nie widzieli, a grzbietu ich zawsze nachylaj.

  • 2Boże! pospiesz się, abyś mię wyrwał; Panie! pospiesz się, abyś mi dał ratunek.

  • 7Z której żeńca nie może garści swej napełnić; ani naręcza swego ten, który wiąże snopy.

  • 16Nadto pokruszył o kamyczki zęby moje, i pogrążył mię w popiele.