Ksiega Przyslów 6:7

Polska Biblia Gdanska

Która, choć nie ma wodza, ani przełożonego, ani pana,

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 38:39-39:12 : 39 40 41 1 Izali lwowi łup łowisz, a lwiąt żywot napełniasz? 2 Gdy się tulą w jaskiniach swoich, i czyhają w cieniu jam swoich? 3 Któż gotuje krukowi pokarm jego, gdy dzieci jego do Boga wołają a tułają się, nie mając pokarmu? 4 Izali wiesz czas rodzenia kóz skalnych, a kiedy rodzą łanie, postrzegłżeś? 5 Możeszże zliczyć miesiące, jako długo płód noszą? a czas rodzenia ich wieszże? 6 Jako się kurczą, płód swój wyciskają, a rozstępując się z boleścią go pozbywają; 7 Jako moc biorą dzieci ich, i odchowywują się po zbożach, a odszedłszy nie wracają się do nich. 8 Któż wypuścił osła dzikiego na wolność? a pęta osła dzikiego któż rozwiązał? 9 Któremu dał pustynię miasto domu jego, a miasto mieszkania jego miejsca słone. 10 On się naśmiewa ze zgrai miejskiej, a na głos tego, co go goni, nic niedba. 11 Patrzy po górach pastwy, a wszelkiej zielonej trawy szuka. 12 Izalić będzie chciał jednorożec służyć, albo będzie nocował u jaśli twoich?
  • Hi 39:26-30 : 26 Choć na nim chrzęści sajdak, i błyszczy się oszczep, i drzewce. 27 Z grzmotem i z gniewem kopie ziemię, a nie stoi spokojnie na głos trąby. 28 Między trąbami poryza, a z daleka czuje bitwę, krzyk książąt, i wołanie. 29 Izali według twego rozumu lata jastrząb, i rozciąga skrzydła swe ku południowi? 30 Izali na twoje rozkazanie wzbija się orzeł w górę, i składa na wysokich miejscach gniazdo swoje? Na opoce mieszka, i bawi się na ostrej skale, jako na zamku. Stamtąd upatruje sobie pokarm, a daleko oczy jego widzą. Dzieci też jego piją krew, a gdzie są pobici, tam on jest. A tak odpowiedział Pan Ijobowi, i rzekł: Izali ten, co wiedzie spór z Wszechmogącym, uczyć go będzie? a kto chce strofować Boga, niech na to odpowie. Zatem odpowiedział Ijob Panu, i rzekł: Otom ja lichy, cóż ci mam odpowiedzieć? Rękę moję włożę na usta moje. Mówiłem raz i drugi, ale więcej nie odpowiem, i nic więcej nie przydam.
  • Hi 41:4-9 : 4 Któż odkryje wierzch odzienia jego? z dwoistemi wędzidłami swemi któż przystąpi do niego? 5 Wrota gęby jego któż otworzy? bo strach około zębów jego. 6 Łuski jego mocne jako tarcze, bardzo ściśle spojone. 7 Jedna z drugą tak spojona, że wiatr nie wchodzi między nie. 8 Jedna do drugiej przylgnęła, ujęły się, a nie dzielą się. 9 Kichanie jego czyni blask, a oczy jego są jako powieki zorzy. 10 Z ust jego lampy wychodzą, a iskry ogniste wyrywają się. 11 Z nozdrzy jego wychodzi dym, jako z garnca wrzącego, albo kotła. 12 Dech jego węgle rozpala, a płomień z ust jego wychodzi. 13 W szyi jego przemieszkuje moc, a boleść przed nim ucieka. 14 Sztuki ciała jego spoiły się, całowite są w nim, że się nie porusza. 15 Serce jego twarde jako kamień, tak twarde, jako sztuka spodniego kamienia młyńskiego. 16 Gdy się podnosi, drżą mocarze, a od strachu oczyszczają się. 17 Miecz, który go sięga, nie ostoi się, ani drzewce, ani strzała, ani pancerz. 18 Żelazo poczyta sobie za plewę, a miedź za drzewo zbótwiałe. 19 Nie upłoszy go strzała, a jako źdźbło są u niego kamienie z procy. 20 Strzelbę sobie poczyta jako słomę, a pośmiewa się z szermowania włócznią. 21 Pod nim są ostre skorupy; ściele sobie na rzeczach ostrych jako na błocie. 22 Czyni, że wre głębokość jako garniec, a że się mąci morze jako w moździerzu. 23 Za sobą jasną ścieszkę czyni, tak, że się zdaje, iż przepaść ma siwiznę. 24 Niemasz na ziemi równego mu, który tak stworzony jest, że się niczego nie boi. 25 Wszelką rzecz wysoką lekce waży; on jest królem nad wszystkiemi srogiemi zwierzętami. 26 27 28 29 30 31 32 33 34
  • Prz 30:27 : 27 Szarańcze króla nie mają, a wszakże wszystkie hufami wychodzą;

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Prz 6:4-6
    3 wersety
    81%

    4Nie dawaj snu oczom twoim, ani drzemania powiekom twoim.

    5Wyrwij się jako łani z rąk myśliwca i jako ptak z ręki ptasznika.

    6Idź do mrówki, leniwcze! obacz drogi jej, a nabądź mądrości;

  • Prz 6:8-10
    3 wersety
    75%

    8Przecież w lecie gotuje pokarm swój, a zgromadza w żniwa żywność swoję.

    9Leniwcze! dokądże leżeć będziesz? kiedyż wstaniesz ze snu swego?

    10Trochę się prześpisz, trochę podrzemiesz, trochę złożysz ręce, abyś odpoczywał.

  • 27Szarańcze króla nie mają, a wszakże wszystkie hufami wychodzą;

  • 28Mąż, który nie ma mocy nad duchem swoim, jest jako miasto rozwalone bez muru.

  • 14Miałżebyś zaniechać ludzi jako ryb morskich, jako płazu, który nie ma pana?

  • 24Ręka pracowitych będzie panowała; ale zdradliwa będzie dań dawała.

  • 7I widziałem między prostakami, obaczyłem między synami młodzieńca głupiego,

  • 69%

    8Niewolnicy panują nad nami, niemasz, ktoby nas wybawił z ręki ich.

  • 7Z której żeńca nie może garści swej napełnić; ani naręcza swego ten, który wiąże snopy.

  • 25Mrówki, huf słaby, które sobie jednak w lecie gotują pokarm swój;

  • Koh 6:7-8
    2 wersety
    69%

    7Wszystka praca człowiecza jest dla gęby jego, a wszakże dusza jego nie może się nasycić.

    8Albowiem co ma więcej mądry nad głupiego? albo co ma więcej ubogi, który sobie umie poczynać między ludźmi?

  • 15Lenistwo przywodzi twardy sen, a dusza gnuśna będzie łaknęła.

  • 30Szedłem przez pole męża leniwego a przez winnicę człowieka głupiego;

  • 5Jest złe, którem widział pod słońcem, to jest, błąd, który pochodzi od zwierzchności:

  • 11Bo słyszymy, iż niektórzy między wami nieporządnie chodzą, nic nie robiąc, ale się niepotrzebnemi rzeczami bawiąc.

  • 1Jest złe, którem widział pod słońcem, a jest ludziom zwyczajne.

  • 30Niemasz mądrości, ani rozumu, ani rady przeciwko Panu.

  • 18Dla lenistwa się dach pochyla, a dla osłabiałych rąk przecieka dom.

  • 4Dla zimna leniwy nie orze; przetoż żebrać będzie we żniwa, ale nic nie otrzyma.

  • 14Z królmi i z radcami ziemi, którzy sobie budowali na miejscach pustych;

  • 28Albowiem ten naród ginie przez rady swe, i nie ma rozumu.

  • 7Któż kiedy służy żołnierkę swoim kosztem? Któż sadzi winnicę, a owocu jej nie pożywa? Albo któż trzodę pasie, a mleka trzody nie pożywa?

  • Iz 3:6-7
    2 wersety
    68%

    6A gdy się uchwyci każdy brata swego z domu ojca swego, i rzecze: Masz odzienie, bądźże książęciem naszym, a upadek ten zatrzymaj ręką swą:

    7Tedy on przysięże dnia onego, mówiąc: Nie będę zawiązywał tych ran: albowiem w domu moim niemasz chleba, ani odzienia; nie stanowcież mię książęciem nad ludem.

  • 18Nikt go nie prowadził ze wszystkich synów, których napłodziło, i nikt go nie ujął za rękę jego ze wszystkich synów, które wychowało.

  • 7Bogaty nad ubogimi panuje; ale ten, co pożycza, sługą bywa tego, który mu pożycza.

  • 14Gdzie niemasz dostatecznej rady, lud upada; ale gdzie wiele radców, tam jest wybawienie.

  • 6Jeźlibyś zważyć chciał ścieszkę żywota jej, nie pewne są drogi jej, nie poznasz ich.

  • 15Głupi pracują aż do ustania, a przecie nie mogą dojść do miasta.

  • 28Bo widzę, że niemasz nikogo, niemasz nikogo między nimi, coby dał radę; acz się ich pytają, wszakże nie odpowiadają i słowa.

  • 27Dogląda rządu w domu swym, a chleba próżnując nie je.

  • 24On odejmuje serca przełożonym ludu ziemi, a czyni, że błądzą po pustyni bezdrożnej;

  • 31Koń na biodrach przepasany, i kozieł, i król, przeciw któremu żaden nie powstaje.

  • 6W one dni nie było króla w Izraelu; każdy, co był dobrego w oczach jego, czynił.

  • 40Gdy wylewa wzgardę na książąt, dopuszczając, aby błądzili po puszczy bezdrożnej.

  • 11Nie masz rozumnego i nie masz, kto by szukał Boga.

  • 18Udawają się tam i sam z dróg swoich; rozciekają się po miejscach bezwodnych, i giną.

  • 15Pan niezbożny, panujący nad ludem ubogim jest jako lew ryczący, i jako niedźwiedź głodny.

  • 29Kto czyni zamięszanie w domu swoim, odziedziczy wiatr, a głupi musi służyć mądremu.

  • 9Tom wszystko widział, gdym przyłożył serce swoje do tego wszystkiego, co się pod słońcem dzieje; widziałem ten czas, którego panuje człowiek nad człowiekiem na jego złe.

  • 22Gdzie niemasz rady, rozsypują się myśli; ale w mnóstwie radców ostoją się.

  • 17On obiera radców z mądrości, a sędziów przywodzi do głupstwa.

  • 6O jako wielmożne są sprawy twoje, Panie! bardzo głębokie są myśli twoje.

  • 7Że nie wie, co ma być; bo kiedy się co stanie, któż mu oznajmi?

  • 16Człowiek błądzący z drogi mądrości w zebraniu umarłych odpoczywać będzie.