Ksiega Przyslów 6:8

Polska Biblia Gdanska

Przecież w lecie gotuje pokarm swój, a zgromadza w żniwa żywność swoję.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Prz 10:5 : 5 Kto zbiera w lecie, jest syn roztropny; kto dosypia we żniwa, jest syn pohańbienia.
  • Prz 30:25 : 25 Mrówki, huf słaby, które sobie jednak w lecie gotują pokarm swój;
  • 1 Tm 6:19 : 19 Skarbiąc sami sobie grunt dobry na przyszły czas, aby otrzymali żywot wieczny.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Prz 6:9-10
    2 wersety
    76%

    9Leniwcze! dokądże leżeć będziesz? kiedyż wstaniesz ze snu swego?

    10Trochę się prześpisz, trochę podrzemiesz, trochę złożysz ręce, abyś odpoczywał.

  • Prz 31:13-19
    7 wersety
    75%

    13Szuka wełny i lnu, a pracuje ochotnie rękami swemi.

    14Podobna jest okrętom kupieckim; z daleka przywodzi żywność swoję.

    15I wstaje bardzo rano, a daje pokarm czeladzi swej, a obrok słuszny dziewkom swym.

    16Obmyśla rolę, i ujmuje ją; z zarobku rąk swoich szczepi winnice.

    17Przepasuje mocą biodra swe, a posila ramiona swoje.

    18Doświadcza, że jest dobra skrzętność jej, a nie gaśnie w nocy pochodnia jej.

    19Ręce swoje obraca do kądzieli, a palcami swemi trzyma wrzeciono.

  • Prz 6:5-7
    3 wersety
    75%

    5Wyrwij się jako łani z rąk myśliwca i jako ptak z ręki ptasznika.

    6Idź do mrówki, leniwcze! obacz drogi jej, a nabądź mądrości;

    7Która, choć nie ma wodza, ani przełożonego, ani pana,

  • 5Kto zbiera w lecie, jest syn roztropny; kto dosypia we żniwa, jest syn pohańbienia.

  • 25Mrówki, huf słaby, które sobie jednak w lecie gotują pokarm swój;

  • 27Dogląda rządu w domu swym, a chleba próżnując nie je.

  • Hi 24:5-6
    2 wersety
    73%

    5Oto jako leśne osły w puszczach wychodzą na robotę swoję, wstawając rano na łupiestwo; pustynia jest chlebem ich, i dzieci ich.

    6Na polu ubogiego pożynają zboże, a niepobożni z winnic zbierają.

  • 4Dla zimna leniwy nie orze; przetoż żebrać będzie we żniwa, ale nic nie otrzyma.

  • 28Boć ziemia sama z siebie pożytek wydawa, naprzód trawę, potem kłos, a potem zupełne zboże w kłosie.

  • Ps 104:27-28
    2 wersety
    71%

    27Wszystko to na cię oczekuje, abyś im dał pokarm czasu swego.

    28Gdy im dajesz, zbierają; gdy otwierasz rękę twoję, nasycone bywają dobremi rzeczami.

  • 7Z której żeńca nie może garści swej napełnić; ani naręcza swego ten, który wiąże snopy.

  • 26Spojrzyjcie na ptaki niebieskie, iż nie sieją ani żną, ani zbierają do gumien, a wżdy Ojciec wasz niebieski żywi je; izali wy nie jesteście daleko zacniejsi nad nie?

  • 31Dajcie jej z owocu ręku jej, a niechaj ją chwalą w bramach uczynki jej.

  • 26Człowiek pracowity pracuje sobie; bo go pobudzają usta jego.

  • 5I trwać będzie młoćba do zbierania wina, a zbieranie wina trwać będzie do siewu; będziecie jeść chleb swój do sytości, i mieszkać będziecie bezpiecznie w ziemi swej.

  • 6Poranu siej nasienie twoje, a w wieczór nie dawaj odpoczynku ręce twojej, gdyż ty nie wiesz, co jest lepszego, toli, czy owo, czyli też oboje jednako dobre.

  • 20A jeźlibyście rzekli: Cóż będziemy jeść roku siódmego, jeźli nie będziem siać ani zbierać urodzajów naszych?

  • 7Wszystka praca człowiecza jest dla gęby jego, a wszakże dusza jego nie może się nasycić.

  • 15Lenistwo przywodzi twardy sen, a dusza gnuśna będzie łaknęła.

  • 26Albowiem dla niewiasty wszetecznej zubożeje człowiek aż do kęsa chleba; owszem żona cudzołożna drogą duszę łowi.

  • 27Nie upiecze chytry obłowu swojego; ale człowiek pilny majętności kosztownych nabędzie.

  • 3Przez sześć lat osiewać będziesz pole twoje, i przez sześć lat winnice twoje obrzynać będziesz, zbierając urodzaje z niej;

  • 6Oracz, który pracuje, ma najprzód pożytki odbierać.

  • 37Którzy posiewają pole, a sadzą winnice, i zgromadzają sobie pożytek z urodzaju.

  • 15Oczy wszystkich w tobie nadzieję mają, a ty im dajesz pokarm ich czasu swojego.

  • 16Także święto żniwa pierwiastek pracy twojej, cośkolwiek siał na polu; święto też zbierania na schodzie roku, gdy zbierzesz prace twoje z pola.

  • 41

  • 27Rozrządź na polu robotę twoję, a sprawuj pilnie rolę swoję; a potem będziesz budował dom twój.

  • 10Przez sześć lat obsiewać będziesz ziemię twoję, a będziesz zgromadzał urodzaj jej;

  • 68%

    5Żniwo jego głodny pożre, i z samego ciernia wybierze je; a połknie chciwy bogactwa takowych.

  • 14Izali się spuścisz nań, przeto, że wielka moc jego? albo poruczyszli mu robotę twoję?

  • 9Który daje bydłu pokarm ich, i kruczętom młodym, które wołają do niego.

  • 21Sześć dni robić będziesz, a dnia siódmego odpoczniesz; czasu orania i czasu żniwa odpoczniesz.

  • 12Izalić będzie chciał jednorożec służyć, albo będzie nocował u jaśli twoich?

  • 23Obfita żywność na roli ubogich, a drugi ginie przez nieroztropność.

  • 23Doglądaj pilnie dobytku twego, a miej pieczę o trzodach twoich.

  • 23Da Bóg i deszcz na siewy twoje, któremibyś posiał ziemię, a chleb z urodzaju ziemi będzie syty i obfity; dnia onego paść się będą i bydła twoje na pastwisku szerokiem.

  • 68%

    9A dobrze czyniąc nie słabiejmy; albowiem czasu swojego żąć będziemy nie ustawając.

  • 24Przypatrzcie się krukom, iż nie sieją ani żną, i nie mają spiżarni, ani gumna, a wżdy je Bóg żywi; czemżeście wy zacniejsi niż ptacy?