Ksiega Psalmów 147:9

Polska Biblia Gdanska

Który daje bydłu pokarm ich, i kruczętom młodym, które wołają do niego.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 38:41 : 41
  • Ps 104:27-28 : 27 Wszystko to na cię oczekuje, abyś im dał pokarm czasu swego. 28 Gdy im dajesz, zbierają; gdy otwierasz rękę twoję, nasycone bywają dobremi rzeczami.
  • Mt 6:26 : 26 Spojrzyjcie na ptaki niebieskie, iż nie sieją ani żną, ani zbierają do gumien, a wżdy Ojciec wasz niebieski żywi je; izali wy nie jesteście daleko zacniejsi nad nie?
  • Lk 12:24 : 24 Przypatrzcie się krukom, iż nie sieją ani żną, i nie mają spiżarni, ani gumna, a wżdy je Bóg żywi; czemżeście wy zacniejsi niż ptacy?
  • Ps 136:25 : 25 Który daje pokarm wszelkiemu ciału; albowiem na wieki miłosierdzie jego.
  • Ps 145:15-16 : 15 Oczy wszystkich w tobie nadzieję mają, a ty im dajesz pokarm ich czasu swojego. 16 Otwierasz rękę twoję, a nasycasz wszystko, co żyje, według upodobania twego.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 38:39-41
    3 wersety
    85%

    39

    40

    41

  • 24Przypatrzcie się krukom, iż nie sieją ani żną, i nie mają spiżarni, ani gumna, a wżdy je Bóg żywi; czemżeście wy zacniejsi niż ptacy?

  • 8Który okrywa niebiosa obłokami, a deszcz ziemi gotuje: który czyni, że rośnie trawa po górach;

  • 4I będziesz pił z potoku: a rozkazałem krukom, aby cię tam żywili.

  • 6A kruki przynosiły mu chleb i mięso rano, także chleb i mięso w wieczór; a pił z potoku.

  • Ps 104:27-28
    2 wersety
    73%

    27Wszystko to na cię oczekuje, abyś im dał pokarm czasu swego.

    28Gdy im dajesz, zbierają; gdy otwierasz rękę twoję, nasycone bywają dobremi rzeczami.

  • Kpl 11:14-15
    2 wersety
    73%

    14I sępa, i kani, według rodzaju ich;

    15Każdego kruka według rodzaju jego;

  • Pwt 14:13-14
    2 wersety
    73%

    13I sokoła, i sępa, i kani wedle rodzaju jej.

    14Ani żadnego kruka wedle rodzaju jego.

  • Ps 104:20-21
    2 wersety
    72%

    20Przywodzisz ciemność, i bywa noc, w którą wychodzą wszystkie zwierzęta leśne.

    21Lwięta ryczą do łupu, i szukają od Boga pokarmu swego.

  • 20Wyciągnieszże wędą wieloryba? albo sznurem utopionym w języku jego?

  • 10Zwierzęta, i wszystko bydło, gadziny, i ptastwo skrzydlaste.

  • Ps 104:11-12
    2 wersety
    71%

    11A napój dawały wszystkiemu zwierzowi polnemu; a z nich gaszą leśne osły pragnienie swoje.

    12Przy nich mieszka ptastwo niebieskie, a z pośród gałązek głos wydaje.

  • 15Oczy wszystkich w tobie nadzieję mają, a ty im dajesz pokarm ich czasu swojego.

  • 14Za twoją sprawą rośnie trawa dla bydła, a zioła na pożytek człowieczy; ty wywodzisz chleb z ziemi:

  • 10Nie kocha się w mocy końskiej, ani się kocha w goleniach męskich.

  • 11Choć nas wyucza nad bydlęta ziemskie, a nad ptastwo niebieskie czyni nas mędrszymi.

  • 8Któż wypuścił osła dzikiego na wolność? a pęta osła dzikiego któż rozwiązał?

  • 31Bo przez te rzeczy sądzi narody, i daje pokarm w hojności.

  • 5Który nasyca dobrem usta twoje, a odnawia jako orła młodość twoję.

  • 26Spojrzyjcie na ptaki niebieskie, iż nie sieją ani żną, ani zbierają do gumien, a wżdy Ojciec wasz niebieski żywi je; izali wy nie jesteście daleko zacniejsi nad nie?

  • 25Który daje pokarm wszelkiemu ciału; albowiem na wieki miłosierdzie jego.

  • 2Dali trupy sług twoich na pokarm ptastwu powietrznemu, ciała świętych twoich bestyjom ziemskim.

  • Ps 8:7-8
    2 wersety
    69%

    7Dałeś mu opanować sprawy rąk twoich, wszystkoś poddał pod nogi jego.

    8Owce i woły wszystkie, nadto i zwierzęta polne.

  • 7A nawet pytaj się proszę bydląt, a one cię nauczą; i ptastwa niebieskiego, a oznajmi tobie.

  • 27I spuścił na nich mięso jako proch, i ptastwo skrzydlate jako piasek morski;

  • 69%

    4Przylgnął język ssącego do podniebienia jego dla upragnienia, dzieci proszą o chleb: ale niemasz, ktoby im go ułamał.

  • 17Oko, które się naśmiewa z ojca, i wzgardza posłuszeństwem macierzyńskiem, wykłują kruki u potoków, i orlęta je wyjedzą.

  • 4Izali wiesz czas rodzenia kóz skalnych, a kiedy rodzą łanie, postrzegłżeś?

  • 10Sprawiedliwy ma na pieczy żywot bydlątka swego; ale serce niepobożnych okrutne jest.

  • 12Lew, który dostatkiem chwytał lwiętom swoim i zaduszał dla lwic swoich, który napełniał łupem jaskinie swoje, a obłowem łożyska swoje.

  • 5Dał pokarm tym, którzy się go boją, pamiętając wiecznie na przymierze swoje.

  • 9Iż napoił duszę pragnącą, a duszę zgłodniałą napełnił dobrami.

  • 11Znam wszystko ptastwo po górach, i zwierz polny jest przedemną.

  • 8Przecież w lecie gotuje pokarm swój, a zgromadza w żniwa żywność swoję.

  • 10Który daje deszcz na ziemię, i spuszcza wody na pola;

  • 9Wszystkie zwierzęta polne przyjdźcie na pożarcie, i wszystkie zwierzęta leśne.

  • 11Jako orzeł wybawia orlęta swoje, nad orlętami swojemi latając, rozszerza skrzydła swoje, bierze je i nosi je na skrzydłach swoich;

  • 26A będą trupy twoje pokarmem wszelkiemu ptastwu powietrznemu, i zwierzowi ziemskiemu, a nie będzie, kto by ich odpędził.

  • 10Bójcie się Pana święci jego; bo niemasz niedostatku bojącym się go.

  • 15I niech się zaś nawrócą pod wieczór; niech warczą jako psy, a biegają około miasta.

  • 33I będą trupy ludu tego pokarmem ptastwu niebieskiemu, i zwierzowi ziemskiemu, a nie będzie, ktoby odegnał.

  • 20Podam ich mówię, w rękę nieprzyjaciół ich, i w rękę szukających duszy ich, i będą trupy ich żerem ptastwu niebieskiemu i bestyjom ziemskim.