Ksiega Przyslów 6:5

Polska Biblia Gdanska

Wyrwij się jako łani z rąk myśliwca i jako ptak z ręki ptasznika.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 91:3 : 3 Onci zaiste wybawi cię z sidła łowczego, i z powietrza najjadowitszego.
  • Ps 124:7 : 7 Dusza nasza jako ptaszek uszła z sidła ptaszników; sidło się potargało, a myśmy uszli.
  • Prz 1:17 : 17 Bo jako próżno zastawiają sieci przed oczyma wszelkiego ptaka skrzydlastego:
  • Ps 11:1 : 1 Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy. W Panu ja ufam. Jakoż tedy mówicie duszy mojej: Ulatuj jako ptak z góry swojej?

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Prz 6:6-11
    6 wersety
    77%

    6Idź do mrówki, leniwcze! obacz drogi jej, a nabądź mądrości;

    7Która, choć nie ma wodza, ani przełożonego, ani pana,

    8Przecież w lecie gotuje pokarm swój, a zgromadza w żniwa żywność swoję.

    9Leniwcze! dokądże leżeć będziesz? kiedyż wstaniesz ze snu swego?

    10Trochę się prześpisz, trochę podrzemiesz, trochę złożysz ręce, abyś odpoczywał.

    11A wtem ubóstwo twoje przyjdzie jako podróżny, a niedostatek twój, jako mąż zbrojny.

  • Prz 6:2-4
    3 wersety
    77%

    2Usidliłeś się słowy ust twoich, pojmanyś mowami ust twoich.

    3Przetoż uczyń tak, synu mój! a wyzwól się, gdyżeś wpadł w rękę przyjaciela twego; idźże, upokórz się, a nalegaj na przyjaciela twego.

    4Nie dawaj snu oczom twoim, ani drzemania powiekom twoim.

  • 7Dusza nasza jako ptaszek uszła z sidła ptaszników; sidło się potargało, a myśmy uszli.

  • Prz 7:22-23
    2 wersety
    73%

    22Wnet poszedł za nią, jako wół, gdy go na rzeź wiodą, a jako głupi do pęta, którem karany bywa.

    23I przebiła strzałą wątrobę jego; kwapił się jako ptak do sidła, nie wiedząc, iż je zgotowano na duszę jego.

  • Prz 1:17-18
    2 wersety
    73%

    17Bo jako próżno zastawiają sieci przed oczyma wszelkiego ptaka skrzydlastego:

    18Tak i ci na krew swoję czyhają, a zasadzają się na duszę swoję.

  • Ps 141:9-10
    2 wersety
    72%

    9Strzeż mię od sidła, które na mię zastawili, i od sideł czyniących nieprawość.

    10Niech wpadną razem w sieci swoje niepobożni, a ja za tem przeminę.

  • 3Onci zaiste wybawi cię z sidła łowczego, i z powietrza najjadowitszego.

  • 71%

    5Izali ptak wpadnie w sidło na ziemi, gdyby sidła nie było? Izali będzie podniesione sidło z ziemi, gdyby nic nie uwięzło?

  • 23I wybawcie mię z rąk nieprzyjaciela, a z rąk okrutników odkupcie mię?

  • Am 2:14-15
    2 wersety
    71%

    14I zginie ucieczka od prędkiego, a mocarz nie pokrzepi mocy swojej, i duży nie wybawi duszy swojej;

    15A ten, który trzyma łuk, nie ostoi się, i prędki na nogi swe nie uciecze, a ten, który jeździ na koniu, nie zachowa duszy swej,

  • Hi 18:8-10
    3 wersety
    71%

    8Bo zawiodą w sieci nogi jego, i w uwikłaniu chodzić będzie.

    9Uchwyci go sidło za piętę jego, i przemoże go łupieżca.

    10Skryty jest w ziemi powróz jego, a samołówka jego na ścieszce.

  • 5Ciernie i sidła są na drodze przewrotnego; kto strzeże duszy swej, oddala się od nich.

  • 19Jako gdyby kto uciekał przede lwem, a zabieżał mu niedźwiedź; albo gdyby wszedł do domu, a podparł się ręką swą na ścianie, ukąsiłby go wąż.

  • 1Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy. W Panu ja ufam. Jakoż tedy mówicie duszy mojej: Ulatuj jako ptak z góry swojej?

  • 6Mówiących: Uciekajcie, wybawcie duszę swoję, a stańcie się jako wrzos na puszczy.

  • 16Wyrywając cię od niewiasty postronnej i obcej, która pochlebia łagodnemi słowy;

  • 27Nie upiecze chytry obłowu swojego; ale człowiek pilny majętności kosztownych nabędzie.

  • 12Wyrywając cię od drogi złej, i od człowieka mówiącego przewrotności;

  • 8Jako ptak odlatuje od gniazda swojego: tak człowiek odchodzi od miejsca swego.

  • 11Wybawiaj pojmanych na śmierć; a od tych, którzy idą na stracenie, nie odwracaj się.

  • 19Prędsi są ci, którzy nas gonią, niż orły niebieskie; po górach nas gonią, na pustyniach czyhają na nas.

  • Prz 6:24-26
    3 wersety
    69%

    24Aby cię strzegły od niewiasty złej, i od łagodnego języka niewiasty obcej.

    25Nie pożądaj piękności jej w sercu twojem, a niech cię nie łowi powiekami swemi.

    26Albowiem dla niewiasty wszetecznej zubożeje człowiek aż do kęsa chleba; owszem żona cudzołożna drogą duszę łowi.

  • 39

  • 10A przetoż ogarnęły cię sidła, a trwoży cię strach nagły.

  • 5Aby cię strzegły od żony cudzej, i od obcej, która mówi łagodne słowa.

  • 14Pospiesz się, miły mój! a bądź podobnym sarnie, albo młodemu jelonkowi na górach ziół wonnych.

  • 15Opuść ją, nie chodź po niej; uchyl się od niej, a omiń ją.

  • 26Albowiem Pan będzie ufaniem twojem, a nogi twojej będzie strzegł od samołówki.

  • 6Gdybyś trafił gniazdo ptasze przed sobą w drodze, na jakiemkolwiek drzewie, albo na ziemi, a w niem ptaszęta albo jajka, a matka by siedziała na ptaszętach albo na jajkach, nie bierzże macierzy z dziećmi;

  • 25Byś snać nie przywykł ścieszkom jego, a nie włożył sidła na duszę swoję.

  • 4Boś ty jest skałą moją, i obroną moją; przetoż dla imienia twego prowadź mię, i zaprowadź mię.

  • 19Niechżeć będzie jako łani wdzięczna, i sarna rozkodzna; niech cię nasycają piersi jej na każdy czas, w miłości jej kochaj się ustawicznie.

  • 9Czyha w skrytem miejscu, jako lew w jamie swojej; dybie jakoby uchwycił ubogiego, ułapiwszy go ciągnie do sieci swojej.

  • 13Lecz kto by nie czyhał na kogo, aleby go Bóg podał w rękę jego, naznaczęć miejsce, na które będzie miał uciec.

  • 5Zachowaj mię, Panie! od rąk bezbożnika; od męża okrutnego strzeż mię, którzy myślili podwrócić nogi moje.