Ksiega Psalmów 91:3
Onci zaiste wybawi cię z sidła łowczego, i z powietrza najjadowitszego.
Onci zaiste wybawi cię z sidła łowczego, i z powietrza najjadowitszego.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
4Pierzem swem okryje cię, a pod skrzydłami jego bezpiecznym będziesz; prawda jego tarczą i puklerzem.
5Nie ulękniesz się strachu nocnego, ani strzały latającej we dnie;
6Ani zarazy morowej, która przechodzi w ciemności, ani powietrza morowego, które zatraca w południe.
7Padnie po boku twym tysiąc, a dziesięć tysięcy po prawej stronie twojej; ale się do ciebie nie przybliży.
1Ten, który mieszka w ochronie Najwyższego, i w cieniu Wszechmocnego przebywać będzie;
2Rzecze Panu: Nadzieja moja i zamek mój, Bóg mój, w nim nadzieję mieć będę.
9Ponieważeś ty Pana, który jest nadzieją moją, i Najwyższego, za przybytek swój położył:
10Nie spotka cię nic złego, ani jaka plaga przybliży się do namiotu twego.
11Albowiem Aniołom swoim przykazał o tobie, aby cię strzegli na wszystkich drogach twoich.
12Na rękach nosić cię będą, byś snać nie obraził o kamień nogi twojej.
13Po lwie, i po bazyliszku deptać będziesz, lwię i smoka podepczesz.
14Iż się we mnie, mówi Pan, rozkochał, wyrwę go, i wywyższę go, przeto, iż poznał imię moje.
15Będzie mię wzywał, a wysłucham go; Ja z nim będę w utrapieniu, wyrwę go, i uwielbię go.
7Dusza nasza jako ptaszek uszła z sidła ptaszników; sidło się potargało, a myśmy uszli.
5Wyrwij się jako łani z rąk myśliwca i jako ptak z ręki ptasznika.
3Od końca ziemi wołam do ciebie w zatrwożeniu serca mego; wprowadź mię na skałę, która jest wywyżą nad mię.
9Strzeż mię od sidła, które na mię zastawili, i od sideł czyniących nieprawość.
21Przepuści Pan na cię morowe powietrze, aż cię wyniszczy z ziemi, do której idziesz, abyś ją posiadł.
19Z sześciu ucisków wyrwie cię, a w siódmym nie tknie się ciebie złe.
20W głodzie wybawi cię od śmierci, a na wojnie z rąk miecza.
21Przed biczem języka ukryty będziesz, a nie ulękniesz się w spustoszeniu, gdy przyjdzie.
10Skryty jest w ziemi powróz jego, a samołówka jego na ścieszce.
2Błogosławiony, który ma baczenie na potrzebnego; w dzień zły wybawi go Pan.
3Pan go będzie strzegł, i żywić go będzie; błogosławony będzie na ziemi, ani go poda na wolę nieprzyjaciół jego.
26Albowiem Pan będzie ufaniem twojem, a nogi twojej będzie strzegł od samołówki.
7Tyś jest ucieczką moją; od uciśnienia zachowasz mię, i piosnkami radosnego wybawienia uraczysz mię. Sela.
9Wyrwij mię od nieprzyjaciół moich, Panie! do ciebie się uciekam.
3Będę wołał do Boga najwyższego, do Boga, który wykonywa sprawę moję.
9Przed twarzą niepobożnych, którzy mię niszczą, przed nieprzyjaciółmi duszy mojej, którzy mię ogarnęli.
10A przetoż ogarnęły cię sidła, a trwoży cię strach nagły.
3Nie dopuści, aby się zachwiać miała noga twoja; nie drzemieć stróż twój.
1Syggajon Dawidowe, które śpiewał Panu dla słów Chusy, syna Jemini.
7Pan cię strzec będzie od wszystkiego złego; on duszy twojej strzec będzie.
1Przedniejszemu śpiewakowi, jako: Nie zatracaj, złoty psalm Dawidowy, kiedy uciekał przed Saulem do jaskini.
1Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy. W Panu ja ufam. Jakoż tedy mówicie duszy mojej: Ulatuj jako ptak z góry swojej?
48Bóg jest, który mi zleca pomsty, i podbija mi narody.
19Aby wyrwał od śmierci duszę ich,a pożywił ich w głodzie.
21Wyrwę cię zaiste z rąk ludzi złych, i odkupię cię z rąk okrutników.
27Bojaźń Pańska jest źródło żywota ku uchronieniu się sideł śmierci.
3Bóg, skała moja, w nim będę ufał, tarcz moja, róg zbawienia mego, podwyższenie moje, i ucieczka moja, zbawiciel mój, który mię od gwałtu wybawia.
26A będą trupy twoje pokarmem wszelkiemu ptastwu powietrznemu, i zwierzowi ziemskiemu, a nie będzie, kto by ich odpędził.
40Wspomaga ich Pan, i wyrywa ich; wyrywa ich od niepobożnych, i zachowuje ich; bo w nim nadzieję mają.
18Albowiem cię pewnie wyrwę, abyś od miecza nie upadł; ale będziesz miał duszę twoję za korzyść, przeto, żeś położył nadzieję we mnie, mówi Pan.
5Bo mię skryje w dzień zły w przybytku swoim; zachowa mię w skrytości namiotu swego, a na skale wywyższy mię.
20O jakoż jest wielka dobroć twoja, którąś zachował bojącym się ciebie, którąś pokazywał tym, którzy ufają w tobie przed synami ludzkimi.
4Który wybawia od śmierci żywot twój; który cię koronuje miłosierdziem i wielką litością:
5Izali ptak wpadnie w sidło na ziemi, gdyby sidła nie było? Izali będzie podniesione sidło z ziemi, gdyby nic nie uwięzło?
2Rozmiłuję się ciebie, Panie, mocy moja!
19Bliski jest Pan tym, którzy są skruszonego serca, a utrapionych w duchu zachowuje.
16Głowę padalcową ssać będzie; zabije go język jaszczurczy.