Ksiega Przyslów 10:5

Polska Biblia Gdanska

Kto zbiera w lecie, jest syn roztropny; kto dosypia we żniwa, jest syn pohańbienia.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Prz 6:8 : 8 Przecież w lecie gotuje pokarm swój, a zgromadza w żniwa żywność swoję.
  • Prz 17:2 : 2 Sługa roztropny będzie panował nad synem, który jest ku hańbie; a między braćmi będzie dzielił dziedzictwo.
  • Prz 19:26 : 26 Syn wstyd i hańbę zadawający, ojca gubi i matkę wygania.
  • Prz 30:25 : 25 Mrówki, huf słaby, które sobie jednak w lecie gotują pokarm swój;
  • Prz 12:4 : 4 Żona stateczna koroną jest męża swego; ale która go do hańby przywodzi, jest jako zgniłość w kościach jego.
  • Prz 6:6 : 6 Idź do mrówki, leniwcze! obacz drogi jej, a nabądź mądrości;
  • Iz 55:6-7 : 6 Szukajcie Pana, póki może być znaleziony; wzywajcie go, póki blisko jest. 7 Niech opuści niepobożny drogę swoję, a człowiek nieprawy myśli swoje i niech się nawróci do Pana, a zmiłuje się; i do Boga naszego, gdyż jest hojnym w odpuszczaniu.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 4Dla zimna leniwy nie orze; przetoż żebrać będzie we żniwa, ale nic nie otrzyma.

  • 4Do nędzy przywodzi ręka zdradliwa; ale ręka pracowita ubogaca.

  • Prz 6:8-10
    3 wersety
    75%

    8Przecież w lecie gotuje pokarm swój, a zgromadza w żniwa żywność swoję.

    9Leniwcze! dokądże leżeć będziesz? kiedyż wstaniesz ze snu swego?

    10Trochę się prześpisz, trochę podrzemiesz, trochę złożysz ręce, abyś odpoczywał.

  • 7Kto strzeże zakonu, jest synem roztropnym; ale kto karmi obżercę, czyni zelżywość ojcu swemu.

  • 15Lenistwo przywodzi twardy sen, a dusza gnuśna będzie łaknęła.

  • Prz 15:19-20
    2 wersety
    73%

    19Droga leniwego jest jako płot cierniowy, ale ścieszka szczerych jest równa.

    20Syn mądry uwesela ojca; ale głupi człowiek lekce waży matkę swoję.

  • 1Syn mądry rozwesela ojca: ale syn głupi smutkiem jest matki swojej.

  • 2Sługa roztropny będzie panował nad synem, który jest ku hańbie; a między braćmi będzie dzielił dziedzictwo.

  • 26Syn wstyd i hańbę zadawający, ojca gubi i matkę wygania.

  • Prz 11:29-30
    2 wersety
    72%

    29Kto czyni zamięszanie w domu swoim, odziedziczy wiatr, a głupi musi służyć mądremu.

    30Owoc sprawiedliwego jest drzewo żywota; a kto naucza ludzi, mądry jest.

  • 11Bogactwa źle nabyte umniejszą się; ale kto je zgromadza ręką swą, przyczynia ich.

  • 9Kto niedbały w sprawach swoich, bratem jest utratnika.

  • 5Głupi gardzi karaniem ojca swego; ale kto przyjmuje napomnienie, stanie się ostrożnym.

  • 70%

    36A kto żnie, bierze zapłatę, i zbiera owoc do żywota wiecznego, aby i ten, który sieje, radował się wespół, i ten, który żnie.

  • 14Jako nagi wyszedł z żywota matki swojej, tak się wraca, jako był przyszedł, a nie odnosi nic z pracy swojej, coby miał wziąć w rękę swoję.

  • 25Syn głupi żałością jest ojcu swemu, a gorzkością rodzicielce swojej.

  • 15Rózga i karność mądrość daje; ale dziecię swawolne zawstydza matkę swoję.

  • 7Z której żeńca nie może garści swej napełnić; ani naręcza swego ten, który wiąże snopy.

  • 18Dla lenistwa się dach pochyla, a dla osłabiałych rąk przecieka dom.

  • 35Mądrzy dziedzicznie sławę osiędą, ale głupi odniosą zelżywość.

  • 33Trochę się prześpisz, trochę podrzemiesz, trochę złożysz ręce, abyś odpoczywał;

  • 18Ubóstwo i zelżywość przyjdzie na tego, który się wyłamuje z karności; ale kto przestrzega upominania, wysławiony będzie.

  • Prz 13:23-24
    2 wersety
    69%

    23Obfita żywność na roli ubogich, a drugi ginie przez nieroztropność.

    24Kto zawściąga rózgi swej, ma w nienawiści syna swego; ale kto go miłuje, wczas go karze.

  • 19Kto sprawuje ziemię swoję, chlebem nasycony bywa; ale kto naśladuje próżnujących, ubóstwem nasycony bywa.

  • 27Nie upiecze chytry obłowu swojego; ale człowiek pilny majętności kosztownych nabędzie.

  • 1Syn mądry przyjmuje ćwiczenie ojcowskie, ale naśmiewca nie słucha strofowania.

  • 6Na polu ubogiego pożynają zboże, a niepobożni z winnic zbierają.

  • 1Jako śnieg w lecie, i jako deszcz we żniwa; tak głupiemu nie przystoi chwała.

  • 4Kto upatruje wiatr, nigdy nie będzie siał; a kto się przypatruje obłokom, nie będzie żął.

  • 12Ostrożny, upatrując złe, ukrywa się; ale prostak wprost idąc, w szkodę popada.

  • 4Dusza leniwego żąda, a nic nie ma; ale dusza pracowitych zbogaci się.

  • 12Jest ciężka bieda, którąm widział pod słońcem; bogactwa zachowane na złe pana swego.

  • 11Kto sprawuje ziemię swoję, chlebem nasycony bywa; ale kto naśladuje próżnujących, głupi jest.

  • 5Myśli pracowitego pewne dostatki przynoszą; ale każdego skwapliwego przynoszą pewną nędzę.

  • 15Głupi pracują aż do ustania, a przecie nie mogą dojść do miasta.

  • 13Nie kochaj się w spaniu, byś snać nie zubożał, otwórz oczy swoje, a nasycisz się chlebem.

  • 21Kto spłodził głupiego, na smutek swój spłodził go, ani się rozweseli ojciec niemądrego.

  • 11Czasu szczepienia twego szczepy aby rosły, opatrujesz; nawet tegoż poranku, co siejesz, aby się puściło, starasz się: wszakże w dzień pożytku gromadno boleść i rozpacz żąć będziesz.

  • 16Praca sprawiedliwego jest ku żywotowi; ale dochód niepobożnych jest ku grzechowi.

  • 13Lepszy jest chłopiec ubogi a mądry, niżeli król stary a głupi, który już nie umie przyjmować napominania.

  • 24Leniwy kryje rękę swą pod pachę, i do ust swych nie podnosi jej.

  • 6Poranu siej nasienie twoje, a w wieczór nie dawaj odpoczynku ręce twojej, gdyż ty nie wiesz, co jest lepszego, toli, czy owo, czyli też oboje jednako dobre.

  • 15Leniwiec rękę kryje do zanadrzy swych, a ciężko mu jej podnosić do ust swoich.

  • 5Kto się naśmiewa z ubogiego, uwłacza stworzycielowi jego; a kto się raduje z upadku czyjego, nie ujdzie pomsty.

  • 16Gniew głupiego zaraz poznany bywa; ale ostrożny pokrywa hańbę swoję.