Ksiega Psalmów 38:7

Polska Biblia Gdanska

Skurczyłem się, i skrzywiłem się bardzo, na każdy dzień w żałobie chodzę.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • 2 Krn 21:18-19 : 18 A nad to wszystko zaraził go Pan na wnętrzu jego niemocą nieuleczoną. 19 A gdy dzień po dniu następował, a czas dwóch lat wychodził, wypłynęły wnętrzności jego z boleścią, i umarł w niemocach ciężkich; a nie uczynił mu lud jego przy pogrzebie zapału, jako czynili zapał ojcom jego.
  • Hi 7:5 : 5 Obleczone jest ciało moje w robaki i w plugastwo z prochu; skóra moja popadała się, i rozsiadła się.
  • Hi 30:18 : 18 Dla wielkiej boleści zmieniła się szata moja, a jako kołnierz sukni mojej ściska mię.
  • Ps 41:8 : 8 Społem przeciwko mnie szepczą wszyscy, którzy mię mają w nienawiści, a myślą złe o mnie,
  • Ps 102:3 : 3 Nie ukrywaj oblicza twego przedemną; w dzień ucisku mego nakłoń ku mnie ucha twego; w dzień którego cię wzywam, prędko mię wysłuchaj.
  • Dz 12:23 : 23 A zarazem uderzył go Anioł Pański, przeto, że nie dał chwały Bogu, a będąc roztoczony od robactwa, zdechł.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Ps 38:8-11
    4 wersety
    85%

    8Albowiem wnętrzności moje pełne są brzydkości, a nie masz nic całego w ciele mojem.

    9Zemdlałem, i startym jest bardzo, ryczę dla trwogi serca mego.

    10Panie! przed tobą jest wszystka żądość moja, a wzdychanie moje przed tobą nie jest skryte.

    11Serce moje skacze; opuściła mię siła moja, a jasności oczów moich nie masz przy mnie.

  • Ps 38:2-6
    5 wersety
    83%

    2Panie! w popędliwości twojej nie nacieraj na mię, a w gniewie twoim nie karz mię.

    3Albowiem strzały twoje utknęły we mnie, a ręka twoja dolega mię.

    4Niemasz nic całego w ciele mojem dla rozgniewania twego; niemasz odpoczynku kościom moim dla grzechu mojego.

    5Bo nieprawości moje przycisnęły głowę moję; jako brzemię ciężkie obciążyły mię.

    6Zjątrzyły się, i pogniły rany moje, dla głupstwa mojego.

  • Hi 30:16-19
    4 wersety
    80%

    16A teraz we mnie rozlała się dusza moja; ogarnęły mię dni utrapienia;

    17Które w nocy wiercą kości moje we mnie, skąd żyły moje nie mają odpoczynku.

    18Dla wielkiej boleści zmieniła się szata moja, a jako kołnierz sukni mojej ściska mię.

    19Wrzucił mię w błoto, a jestem podobien prochowi i popiołowi.

  • 78%

    5Obleczone jest ciało moje w robaki i w plugastwo z prochu; skóra moja popadała się, i rozsiadła się.

  • Ps 31:9-10
    2 wersety
    77%

    9Aniś mię zawarł w ręce nieprzyjaciela; aleś postawił na przestrzeństwie nogi moje.

    10Zmiłuj się nademną, Panie! bom jest uciśniony; wywiędła od żałości twarz moja; także i dusza moja i żywot mój.

  • Ps 22:14-15
    2 wersety
    77%

    14Otworzyły na mię gębę swą jako lew szarpający i ryczący.

    15Rozpłynąłem się jako woda, a rozstąpiły się wszystkie kości moje; stało się serce moje jako wosk, zstopniało w pośród wnętrzności moich.

  • 20Wejrzyż, Panie, bomci utrapiona, wnętrzności moje strwożone są, wywróciło się serce moje we mnie, przeto, żem była bardzo odporna; na dworze miecz osieraca, a w domu nic niemasz jedno śmierć.

  • Ps 102:4-5
    2 wersety
    76%

    4Albowiem niszczeją jako dym dni moje, a kości moje jako ognisko wypalone są.

    5Porażone jest jako trawa, i uwiędło serce moje, tak, żem zapomniał jeść chleba swego.

  • 27Wnętrzności moje wezwrzały, a nie uspokoiły się, i ubieżały mię dni utrapienia.

  • 17Bom rzekł: Niechaj się nie cieszą ze mnie; gdyby szwankowała noga moja, niechaj się hardzie nie podnoszą przeciwko mnie.

  • 3Dlatego napełnione są biodra moje boleścią, a ucisk ogarnął mię, jako ucisk rodzącą. Skrzywiłem się słysząc, a strwożyłem się widząc.

  • 75%

    4Do starości przywiódł ciało moje i skórę moję, a połamał kości moje.

  • 75%

    2Panie! w popędliwości twojej nie nacieraj na mię, a w gniewie twoim nie karz mię.

  • 74%

    6Od stopy nogi aż do wierzchu głowy niemasz na nim nic całego; rana i siność, i rany zagniłe nie są wyciśnione, ani zawiązane, ani olejkiem odmiękczone.

  • 13Ogarnęli mię strzelcy jego; rozciął nerki moje, a nie przepuścił, i rozlał na ziemię żółć moję.

  • 8Pomarszczyłeś mię na świadectwo, a znaczne na mnie schudzenie moje na twarzy mojej, jawnie świadczy przeciwko mnie.

  • 21Gdy zgorzkło serce moje, a nerki moje cierpiały kłucie:

  • 13Z wysokości posłał ogień w kości moje, który je opanował; rozciągnął sieć nogom moim, obrócił mię na wstecz, podał mię na spustoszenie, przez cały dzień żałośną.

  • 19O wnętrzności moje, wnętrzności moje! boleść cierpię. O osierdzia moje! trwoży się we mnie serce moje, nie zamilczę; bo głos trąby słyszysz, duszo moja! i okrzyk wojenny.

  • 3Gdym milczał, schnęły kości moje w narzekaniu mojem na każdy dzień.

  • 4I ściśniony jest we mnie duch mój, a we wnętrznościach moich niszczeje serce moje.

  • 4Dla głosu nieprzyjaciela, i dla uciśnienia od bezbożnika; albowiem mię zarzucają kłamstwem, a w popędliwości swej sprzeciwiają mi się.

  • 19Każe go też boleścią na łożu jego, a we wszystkich kościach jego ciężką niemocą.

  • 18Serce moje we mnie, któreby mię miało posilać w smutku, mdłe jest.

  • 3Niech przyjdzie przed oblicze twoje modlitwa moja; nakłoń ucha twego do wołania mego.

  • 21Zniszczeje znacznie ciało jego, i wysadzą się kości jego, których nie widać było;

  • 24Kolana moje upadają od postu, a ciało moje wychudło z tłustości.

  • 22Bomci ja jest ubogi i nędzny, a serce moje zranione jest w wnętrznościach moich.

  • 6I mamże kłamać, mając sprawiedliwą? Bolesny jest postrzał mój bez przewinienia.

  • 18Przeczże ma być żal mój wieczny? a rana moja śmiertelna, która się uleczyć nie da? Przeczże mi tak masz być jako omylny, jako wody niepewne?

  • 30Skóra moja poczerniała na mnie, i kości moje wypiekły się od upalenia.

  • 12Przetoż ty, Panie! nie zawściągaj odemnie litości twoich; miłosierdzie twoje i prawda twoja niech mię zawżdy strzegą.

  • 19Biada mnie nad zniszczeniem mojem: bolesna jest rana moja, chociażem był rzekł: Zaiste tę niemoc będę mógł znieść.

  • 8Społem przeciwko mnie szepczą wszyscy, którzy mię mają w nienawiści, a myślą złe o mnie,

  • 20Ty znasz pohańbienie moje, i zelżywość moję, i wstyd mój: przed tobąć są wszyscy nieprzyjaciele moi.

  • 4Pan go posili na łożu niemocy jego; wszystko leżenie jego odmieni w chorobie jego.

  • 7Zaćmione jest dla żałości oko moje, a wszystkie myśli moje są jako cień.