Ksiega Psalmów 107:12

Polska Biblia Gdanska

Dla czego poniżył biedą serce ich; upadli, a nie był, ktoby ratował.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 22:11 : 11 Na tobie spolegam od narodzenia swego; z żywota matki mojej tyś Bogiem moim.
  • Ps 142:4 : 4 Gdy bywa ściśniony duch mój we mnie, ty znasz ścieszkę moję; na drodze, którą chodzę, ukryli na mię sidło.
  • Iz 51:19-20 : 19 Dwie rzeczy są, które cię spotkały; (któż się ciebie użalił?) Spustoszenie i skruszenie, głód i miecz; któż cię pocieszy? 20 Synowie twoi pomdlawszy leżeli na rogach wszystkich ulic, jako bawół w sieci, pełni będąc popędliwości Pańskiej, gromienia Boga twego.
  • Iz 51:23 : 23 Ale podam go w rękę tych, którzy cię trapią, którzy mówili duszy twojej: Nachyl się, niech przez cię przejdziemy; a tyś pokładało jako ziemię grzbiet swój, i jako ulicę przechodzącym.
  • Iz 52:5 : 5 A teraz cóż mam czynić? mówi Pan, ponieważ lud mój darmo jest pojmany, a ci, którzy panują nad nim, do wzdychania go przywodzą, mówi Pan; nadto ustawicznie każdego dnia imię moje bluźnione bywa.
  • Iz 63:5 : 5 Lecz gdym widział, że nie było pomocnika, ażem się zdumał, że nikogo nie było, coby mię podparł, przetoż mi wybawienie sprawiło ramię moje, a popędliwość moja, ta mię podparła.
  • Lm 5:5-6 : 5 Na szyi swej prześladowanie cierpiemy, pracujemy, a nie dadzą nam odpocząć. 6 Egipczykom podajemy rękę i Assyryjczykom, żebyśmy się nasycili chleba.
  • Lk 15:14-17 : 14 A gdy wszystko potracił, stał się głód wielki w onej krainie, a on począł niedostatek cierpieć. 15 A tak szedłszy, przystał do jednego mieszczanina onej krainy, który go posłał do folwarku swego, aby pasł świnie. 16 I żądał napełnić brzuch swój młótem, które jadały świnie; ale mu nikt nie dawał. 17 Potem przyszedłszy do siebie, rzekł: O jako wiele najemników ojca mego mają dosyć chleba, a ja od głodu ginę!
  • Wj 2:23 : 23 I stało się po niemałym czasie, że umarł król Egipski; i wzdychali, i wołali synowie Izraelscy dla niewoli; a wstąpiło wołanie ich do Boga przed niewolą.
  • Wj 5:18-19 : 18 Przetoż teraz idźcie, róbcie, a plew wam nie dadzą, ale wy liczbę cegieł oddawać będziecie. 19 A widząc przełożeni synów Izraelskich, że źle z nimi, ponieważ mówiono: Nie umniejszycie z cegieł waszych zamiaru każdodziennego.
  • Sdz 10:16-18 : 16 I wyrzucili bogi cudze z pośrodku siebie, a służyli Panu, i użalił się Pan utrapienia Izraelskiego. 17 Zebrali się tedy synowie Ammonowi, a położyli się obozem w Galaad; zebrali się też i synowie Izraelscy, a położyli się obozem w Masfa. 18 Tedy rzekł lud i przełożeni w Galaad między sobą: Kto się naprzód pocznie potykać z syny Ammonowymi, ten będzie hetmanem nad wszystkimi mieszkającymi w Galaad.
  • Sdz 16:21 : 21 Tedy pojmawszy go Filistynowie, wyłupili mu oczy, i wiedli go do Gazy, związawszy go dwoma miedzianymi łańcuchami, i musiał mleć w domu więźniów.
  • Sdz 16:30 : 30 Zatem rzekł Samson: Niech umrze dusza moja z Filistynami; a gdy się o nie mocno oparł, upadł dom na książęta, i na wszystek lud, który w nim był, i było umarłych, które on pobił umierając, więcej niż onych, które pobił za żywota swego.
  • 2 Krl 6:26-27 : 26 I przydało się, gdy król Izraelski przechadzał się po murze, że jedna niewiasta zawołała nań mówiąc: Ratuj mię królu, panie mój! 27 Który rzekł: nie ratujeli cię Pan, skądże ja ciebie poratuję? izali z gumna, czyli z prasy?
  • 2 Krl 6:33 : 33 A gdy to jeszcze mówił z nimi, oto poseł przychodził ku niemu, i rzekł: Oto to złe jest od Pana; czegóż mam więcej oczekiwać od Pana?
  • Ne 9:37 : 37 Już urodzaje swoje obfite wydaje królom, któreś postanowił nad nami dla grzechów naszych; panują nad ciały naszemi, i nad bydłem naszem według woli swej, tak, żeśmy w wielkiem uciśnieniu.
  • Hi 9:13 : 13 Gdyby Bóg nie odwrócił gniewu swego, upadliby przed nim pomocnicy hardzi.
  • Ps 18:40-41 : 40 Tyś mię opasał mocą ku bitwie; powstawających przeciwko mnie obaliłeś pod mię. 41 Podałeś mi tył nieprzyjaciół moich, abym tych, którzy mię nienawidzą, wykorzenił.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Ps 107:13-14
    2 wersety
    80%

    13A gdy wołali do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawiał ich.

    14Wywodził ich z ciemności, i z cienia śmierci, a związki ich potargał.

  • Ps 107:10-11
    2 wersety
    78%

    10Którzy siedzą w ciemności i w cieniu śmierci, ściśnieni będąc nędzą i żelazem,

    11Przeto, że byli odpornymi wyrokom Bożym, a radą Najwyższego pogardzili;

  • Ps 107:39-40
    2 wersety
    75%

    39Ale podczas umniejszeni i poniżeni bywają okrucieństwem, nędzą, i utrapieniem;

    40Gdy wylewa wzgardę na książąt, dopuszczając, aby błądzili po puszczy bezdrożnej.

  • Ps 107:26-28
    3 wersety
    75%

    26Wstępują aż ku niebu, i zaś zstępują do przepaści, tak, iż się dusza ich w niebezpieczeństwie rozpływa.

    27Bywają miotani, a potaczają się jako pijany, a wszystka umiejętność ich niszczeje.

    28Gdy wołają do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawia ich.

  • Ps 107:5-6
    2 wersety
    74%

    5Byli głodnymi i pragnącymi, aż w nich omdlewała dusza ich.

    6A gdy wołali do Pana w utrapieniu swojem, z ucisku ich wyrywał ich;

  • Ps 107:16-19
    4 wersety
    74%

    16Przeto, że kruszy bramy miedziane, a zawory żelazne rąbie.

    17Szaleni dla drogi przewrotności swojej, i dla nieprawości swej utrapieni bywają.

    18Wszelki pokarm brzydzi sobie dusza ich, aż się przybliżają do bram śmierci.

    19Gdy wołają do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawia ich.

  • Ps 106:42-44
    3 wersety
    73%

    42I uciskali ich nieprzyjaciele ich, tak, że poniżeni byli pod ręką ich.

    43Częstokroć ich wybawiał; wszakże go oni wzruszali do gniewu radami swemi, zaczem poniżeni byli dla nieprawości swoich.

    44A wszakże wejrzał na ucisk ich, i usłyszał wołanie ich.

  • 13Bardzoś potężnie na mię nacierał, abym upadł; ale Pan poratował mię.

  • 41Podałeś mi tył nieprzyjaciół moich, abym tych, którzy mię nienawidzą, wykorzenił.

  • 42Poglądali, ale nie był wybawiciel; wołali na Pana, ale ich nie wysłuchał.

  • 2Pochyliły się, i upadły społem, i Babilończycy nie będą mogli ratować brzemion; owszem, i dusza ich w niewolę pójdzie.

  • 12Niech nie następuje na mię noga pysznych, a ręka niepobożnych niech mię nie uwodzi. Tam, gdzie upadli, którzy czynili nieprawość, porażeni są, i nie mogli powstać.

  • 12Izali nie ty, o Boże! któryś nas był odrzucił, a nie wychodziłeś, o Boże! z wojskami naszemi?

  • Ps 73:18-19
    2 wersety
    70%

    18Zprawdęś ich na miejscach śliskich postawił, a podajesz ich na spustoszenie.

    19Oto jakoć przychodzą na spustoszenie! niemal w okamgnieniu niszczeją i giną od strachu.

  • 12A tak obronę i wysokość murów twoich pochyli, poniży i powali na ziemię aż do prochu.

  • 11Gdziekolwiek idziemy, obtoczyli nas; oczy swe nasadzili, aby nas potrącili ku ziemi.

  • 33Przetoż sprawił, że marnie dokonali dni swoich, i lat swoich w strachu.

  • 16Przeto, że nie pamiętał, aby czynił miłosierdzie, ale prześladował człowieka nędznego i ubogiego,a tego,który był serca utrapionego, chciał zamordować.

  • 10Przypada, przytula się, i rzuca się mocą swoją na wiele ubogich.

  • 5Zacnymeś się stał i dostojnym z gór łupiestwa.

  • 7Dlatego wszelkie ręce osłabieją, a wszelkie serce człowiecze stopnieje.

  • 15Aleć miecz ich przeniknie serce ich, a łuki ich będą połamane.

  • 13Popsuli ścieszkę moję, i nędzy do nędzy mojej przyczynili, a nie potrzebują do tego pomocnika.

  • 27Podałeś ich w ręce nieprzyjaciołom ich, którzy ich trapili. A gdy czasu utrapienia swego wołali do ciebie, tyś ich z nieba wysłuchał, a według litości twoich wielkich dawałeś im wybawicieli, którzy ich wybawiali z rąk nieprzyjaciół ich.

  • 12Ale lud mój nie usłuchał głosu mego, a Izrael nie przestał na mnie.

  • 6Wywyżże się nad niebiosa, o Boże! a nade wszystką ziemią chwała twoja.

  • 68%

    7Wszyscy zgoła rozpalili się jako piec, a pożerają sędziów swoich; wszyscy królowie ich upadają, niemasz między nimi, ktoby wołał do mnie.

  • 16Wieleć będzie tych, którzy poszwankują a padną jeden na drugiego, i rzeką: Wstań, a wróćmy się do ludu naszego, i do ziemi urodzenia naszego przed ostrzem miecza pustoszącego.

  • 46Tak, że im zjednał miłosierdzie przed oczyma wszystkich, którzy ich byli pojmali.

  • 4I ściśniony jest we mnie duch mój, a we wnętrznościach moich niszczeje serce moje.

  • Hi 12:24-25
    2 wersety
    68%

    24On odejmuje serca przełożonym ludu ziemi, a czyni, że błądzą po pustyni bezdrożnej;

    25Że macają w ciemnościach, gdzie nie masz światłości, a sprawuje, że błądzą jako pijani.

  • 8Jedni w wozach, a drudzy w koniach ufają; ale my na imię Pana, Boga naszego, wspominamy.

  • 5Ale poniża mieszkającego na wysokości; miasto wyniosłe poniża, poniża je aż do ziemi, i strąca je aż do prochu;

  • 12Albowiem wyrwie ubogiego wołającego, i nędznego, który nie ma pomocnika.

  • 38Goniłem nieprzyjaciół moich, a doścignąłem ich: i nie wróciłem się, ażem ich wytracił.

  • 3Tedyćby nas byli żywo pożarli w rozpaleniu gniewu swego przeciwko nam;

  • 68%

    8Niewolnicy panują nad nami, niemasz, ktoby nas wybawił z ręki ich.