Lamentacje 3:8
A choć wołam i krzyczę, zatula uszy na modlitwę moję.
A choć wołam i krzyczę, zatula uszy na modlitwę moję.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
9Ogrodził drogę moję ciosanym kamieniem, ścieszki moje wywrócił.
5Obudował mię a ogarnął żółcią i pracą;
6W ciemnych miejscach posadził mię, jako tych, którzy dawno pomarli.
7Ogrodził mię, abym nie wyszedł, obciążył okowy moje;
6Wiedzcież, żeć mię Bóg odwrócił, i siecią swoją obtoczył mię.
7Oto, wołamli o krzywdę, nie bywam wysłuchany; krzyczęli, niemasz sądu.
8Drogę moję zagrodził, żebym przejść nie mógł, a na ścieszce mojej ciemności położył.
9Z sławy mojej złupił mię, i zdjął koronę z głowy mojej.
11Drogi moje odwrócił, owszem, rozszarpał mię, i uczynił mię spustoszoną.
8Doległa mię zapalczywość twoja, a wszystkiemi nawałnościami twemi przytłoczyłeś mię. Sela.
9Dalekoś oddalił znajomych moich odemnie, którymeś mię bardzo obrzydził, a takiem zawarty, że mi nie lza wynijść.
19Wrzucił mię w błoto, a jestem podobien prochowi i popiołowi.
20Wołam do ciebie, a nie wysłuchujesz mię; stoję przed tobą, a nie patrzysz na mię.
22Błogosławiony Pan! bo dziwnie okazał miłosierdzie swoje przeciwko mnie, jakoby w mieście obronnem.
8Albowiem ty, Panie! według woli twojej umocniłeś był górę moję mocą; ale skoroś ukrył oblicze swoje, strwożyłem się;
56Głos mój wysłuchiwałeś; nie zatulajże ucha twego przed wzdychaniem mojem, i przed wołaniem mojem.
1Pieśń Dawidowa. Panie! wołam do ciebie, pośpiesz się do mnie: posłuchaj głosu mego, gdy wołam do ciebie.
1Modlitwa utrapionego, gdy będąc w ucisku, przed Panem wylewa żądość swoję.
3Wylewam przed obliczem jego żądłość moję, a utrapienie moje przed oblicznością jego oznajmuję.
1Przedniejszemu śpiewakowi dla Jedytuna psalm Asafowy.
2Zaprowadził mię, i zawiódł do ciemności, a nie do światłości;
3Tylko się na mię obórzył, a obrócił rękę swoję przez cały dzień.
1Psalm Dawidowy. Do ciebie, Panie! wołam, skało moja! nie milcz na wołanie moje, bym snać, jeźli mi się nie ozwiesz, nie stał się podobnym zstępującym do grobu.
2Wysłuchajże głos próśb moich, gdy wołam do ciebie, gdy podnoszę ręce moje do świątnicy świętej twojej.
2Boże mój! Boże mój! czemuś mię opuścił? oddaliłeś się od wybawienia mego, od słów ryku mego.
53Wrzucili do dołu żywot mój, a przywalili mię kamieniem.
9Izali Bóg usłyszy wołanie jego, gdy nań ucisk przyjdzie?
24Albowiem kiedy mam jeść, wzdychanie moje przychodzi, a rozchodzi się jako woda ryczenie moje;
10Gdym postanowił o niem dekret mój, a przyprawiłem zaworę i drzwi do niego,
17Ale ja do Boga zawołam, a Pan mię wybawi.
3Gdym milczał, schnęły kości moje w narzekaniu mojem na każdy dzień.
6Boleści grobu ogarnęły mię były, zachwyciły mię sidła śmierci.
12Gdy ty gromiąc karzesz człowieka dla nieprawości, wnet niszczysz jako mól grzeczność jego; zaisteć marnością jest wszelki człowiek. Sela.
28Chodzę szczerniawszy, ale nie od słońca; powstaję i wołam w zgromadzeniu.
1Przedniejszemu śpiewakowi na Neginot pieśń Dawidowa.
18Nie dopuszcza mi odetchnąć, owszem mię nasyca gorzkościami.
2Panie, Boże zbawienia mego! we dnie i w nocy wołam do ciebie.
1Przedniejszemu śpiewakowi na Neginot psalm Dawidowy.
20O krasomówcy moi, przyjaciele moi! wylewa łzy do Boga oko moje.
1Pieśń stopni. Wołałem do Pana w utrapieniu mojem, a wysłuchał mię.
16Nadto pokruszył o kamyczki zęby moje, i pogrążył mię w popiele.
9Wszakże we dnie udzieli mi Pan miłosierdzia swego, a w nocy piosnka jego będzie ze mną, i modlitwa do Boga żywota mego.
11Przetoż ja nie mogę zawściągnąć ust moich; mówić będę w utrapieniu ducha mego, będę rozmawiał w gorzkości duszy mojej.
11Podaje w okowy nogi moje, a podstrzega wszystkich ścieżek moich.
9Odstąpcie odemnie wszyscy, krórzy czynicie nieprawość; albowiem Pan usłyszał głos płaczu mojego.
13Izali poznają w ciemnościach cuda twoje? a sprawiedliwość twoję w ziemi zapamiętania?
14Lecz ja, Panie! do ciebie wołam, a z poranku uprzedza cię modlitwa moja.
17Tak, żem mało nie zginął od ciemności; bo przed oblicznością moją nie zakrył zamroczenia.
19Aleć zaiste wysłuchał Bóg, a był pilen głosu modlitwy mojej.
44Okryłeś się obłokiem, aby cię nie dochodziła modlitwa.