Ksiega Psalmów 119:136
Strumienie wód płyną z oczów moich dla tych, którzy nie strzegli zakonu twego.
Strumienie wód płyną z oczów moich dla tych, którzy nie strzegli zakonu twego.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
48Strumienie wód płyną z oczów moich, dla skruszenia córki ludu mojego.
49Oczy moje płyną bez przestanku, przeto, że niemasz żadnej ulgi,
123Oczy moje ustały, czekając na zbawienie twoje, i na wyrok sprawiedliwości twojej.
124Obchodź się z sługą twoim według miłosierdzia twego, a ustaw twoich naucz mię.
18Odsłoń oczy moje, abym się przypatrzył dziwom z zakonu twego.
158Widziałem przestępców, i mierziało mię to, że wyroku twego nie przestrzegali.
159Obaczże Panie! iż rozkazania twoje miłuję; według miłosierdzia twego ożyw mię.
82Ustały oczy moje, czekając wyroku twego, gdy mówię: Kiedyż mię pocieszysz?
135Rozświeć nad sługą twoim oblicze twoje, a naucz mię ustaw twoich.
76Niechajże mię, proszę, ucieszy miłosierdzie twoje według wyroku twego, któryś uczynił słudze twemu.
77Niechże na mię przyjdą litości twoje, abym żył; bo zakon twój jest kochaniem mojem.
20Omdlewa dusza moja, pragnąc sądów twoich na każdy czas.
137Sprawiedliwyś ty, Panie! i prawdziwy w sądach twoich.
33Naucz mię, Panie! drogi ustaw twoich, a będę jej strzegł aż do końca.
34Daj mi rozum, abym strzegł zakonu twego, ażebym go przestrzegał ze wszystkiego serca.
5Oby wyprostowane były drogi moje ku przestrzeganiu praw twoich!
28Rozpływa się od smutku dusza moja; utwierdźże mię według słowa twego.
153Obacz utrapienie moje, a wyrwij mię; bom na zakon twój nie zapomniał.
24Ale sąd nawalnie popłynie, jako woda, a sprawiedliwość jako strumień gwałtowny.
16Przetoż ja płaczę; z oczów moich, z oczów moich, mówię, wody cieką, że jest daleko odemnie pocieszyciel, któryby ochłodził duszę moję, synowie moi wytraceni są, przeto, iż wziął górę nieprzyjaciel.
131Usta moje otwieram i dyszę; albowiemem przykazań twoich pragnął.
6Albowiem w śmierci niemasz pamiątki o tobie, a w grobie któż cie wyznawać będzie?
7Spracowałem się od wzdychania mego; opływa na każdą noc pościel moja, a łoże moje mokre jest od łez.
174Panie! zbawienia twego pragnę, a zakon twój jest kochaniem mojem.
40Oto pragnę rozkazań twoich; w sprawiedliwości twojej ożyw mię.
1Kto mi to da, aby głowa moja wodą była, a oczy moje źródłem łez, abym we dnie i w nocy płakał pomordowanych córki ludu mego!
1Nad rzekami Babilońskiemi, tameśmy siadali i płakali, wspominając na Syon.
142Sprawiedliwość twoja sprawiedliwość wieczna, a zakon twój prawda.
143Ucisk i utrapienie przyszło na mię; przykazania twoje są kochaniem mojem.
37Odwróć oczy moje, aby nie patrzały na marność; na drodze twojej ożyw mię.
156Wielkie są litości twoje, Panie! według sądów twoich ożyw mię.
56Toć mam z tego, że przestrzegam przykazań twoich.
10Ze wszystkiego serca mego szukam cię; nie dopuszczajże mi błądzić od rozkazań twoich.
11W sercu mojem składam wyroki twoje, abym nie zgrzeszył przeciwko tobie.
148Uprzedzają straż nocną oczy moje, przeto, abym rozmyślał o wyrokach twoich.
149Panie! głos mój usłysz według miłosierdzia twego; według sądu twego ożyw mię.
106Przysięgłem i uczynię temu dosyć, że będę strzegł sądów sprawiedliwości twojej.
126Czasci już, abyś czynił Panie! albowiem wzruszono zakon twój.
145Wołam ze wszystkiego serca, wysłuchajże mię, o Panie! a będę strzegł ustaw twoich.
146Wołam do ciebie, zachowajże mię, a będę pilen świadectw twoich.
8Ustaw twoich z pilnością strzedz będę; tylko mię nie opuszczaj.
92By był zakon twój nie był kochaniem mojem, dawnobym był zginął w utrapieniu mojem.
9Aniś mię zawarł w ręce nieprzyjaciela; aleś postawił na przestrzeństwie nogi moje.
167Przestrzega dusza moja świadectw twoich; albowiem je bardzo miłuję.
168Przestrzegam przykazań twoich i świadectw twoich; albowiem wszystkie drogi moje są przed tobą.
109Dusza moja jest w ustawicznem niebezpieczeństwie; wszakże na zakon twój nie zapominam.
16Twarz moja płaczem oszpecona, a na powiekach moich jest cień śmierci.
20O krasomówcy moi, przyjaciele moi! wylewa łzy do Boga oko moje.
97O jakom się rozmiłował zakonu twego! tak, iż każdego dnia jest rozmyślaniem mojem.
51Oczy moje trapią duszę moję dla wszystkich córek miasta mojego.