Ksiega Psalmów 119:139
Zniszczyła mię gorliwość moja, iż zapominają na słowo twoje nieprzyjaciele moi.
Zniszczyła mię gorliwość moja, iż zapominają na słowo twoje nieprzyjaciele moi.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
9Stałem się obcym braciom moim, a cudzoziemcem synom matki mojej,
140Doskonale są doświadczone słowa twoje; dlatego się sługa twój w nich rozkochał.
141Jam maluczki i wzgardzony; wszakże przykazań twoich nie zapominam.
87Bez mała mię już wniwecz nie obrócili na ziemi; a wszakżem ja nie opuścił przykazań twoich.
17I wspomnieli sobie uczniowie jego, iż napisano: Gorliwość domu twego zżarła mię.
157Wieleć jest prześladowców moich i nieprzyjaciół moich; wszakże od świadectw twoich nie uchylam się.
158Widziałem przestępców, i mierziało mię to, że wyroku twego nie przestrzegali.
159Obaczże Panie! iż rozkazania twoje miłuję; według miłosierdzia twego ożyw mię.
16W ustawach twoich kocham się, i nie zapominam słów twoich.
37Rozszerzyłeś kroki moje podemną, tak, że się nie zachwiały golenie moje.
109Dusza moja jest w ustawicznem niebezpieczeństwie; wszakże na zakon twój nie zapominam.
93Na wieki nie zapomnę na przykazania twoje, gdyżeś mię w nich ożywił.
7Spracowałem się od wzdychania mego; opływa na każdą noc pościel moja, a łoże moje mokre jest od łez.
123Oczy moje ustały, czekając na zbawienie twoje, i na wyrok sprawiedliwości twojej.
38Goniłem nieprzyjacioły moje, i wytraciłem je, a nie wróciłem się, ażem je wyplenił.
161Książęta mię prześladują bez przyczyny; wszakże słów twoich boi się serce moje.
10Ze wszystkiego serca mego szukam cię; nie dopuszczajże mi błądzić od rozkazań twoich.
11W sercu mojem składam wyroki twoje, abym nie zgrzeszył przeciwko tobie.
61Hufy niepobożnych złupiły mię; ale na zakon twój nie zapominam.
167Przestrzega dusza moja świadectw twoich; albowiem je bardzo miłuję.
95Czekają na mię niezbożnicy, aby mię zatracili; ale ja świadectwa twoje uważam.
22Główną nienawiścią nienawidzę ich, a mam ich za nieprzyjaciół.
19Obacz nieprzyjaciół moich, jako się rozmnożyli, a mają mię niesłusznie w nienawiści.
153Obacz utrapienie moje, a wyrwij mię; bom na zakon twój nie zapomniał.
131Usta moje otwieram i dyszę; albowiemem przykazań twoich pragnął.
49Wspomnij na słowo wyrzeczone do sługi twego, któremeś mię ubezpieczył.
14Opuścili mię bliscy moi, a znajomi moi zapomnieli mię.
53Strach mię ogarnął nad niezbożnymi, którzy opuszczają zakon twój.
3Nie ukrywaj oblicza twego przedemną; w dzień ucisku mego nakłoń ku mnie ucha twego; w dzień którego cię wzywam, prędko mię wysłuchaj.
4Albowiem niszczeją jako dym dni moje, a kości moje jako ognisko wypalone są.
176Błądzę jako owca zgubiona, szukajże sługi twego; boć przykazań twoich nie zapominam.
82Ustały oczy moje, czekając wyroku twego, gdy mówię: Kiedyż mię pocieszysz?
83Chociażem jest jako naczynie skórzane w dymie, wszakżem ustaw twoich nie zapomniał.
84Wieleż będzie dni sługi twego? kiedyż sąd wykonasz nad tymi, którzy mię prześladują?
40Oto pragnę rozkazań twoich; w sprawiedliwości twojej ożyw mię.
20Omdlewa dusza moja, pragnąc sądów twoich na każdy czas.
4I ściśniony jest we mnie duch mój, a we wnętrznościach moich niszczeje serce moje.
11Nadto zapalił się na mię gniew jego, a policzył mię w poczet nieprzyjaciół swoich.
143Ucisk i utrapienie przyszło na mię; przykazania twoje są kochaniem mojem.
8Czuję, a jestem jako wróbel samotny na dachu.
17Takeś oddalił, o Boże! od pokoju duszę moję, aż na wczasy zapominam.
10Albowiem mówili nieprzyjaciele moi przeciwko mnie, a ci, którzy czyhali na duszę moję, radę uczynili społem,
6Niech przylgnie język mój do podniebienia mego, jeźlibym na cię nie pomniał, jeźlibym nie przełożył Jeruzalemu nad najwiekszę wesele moje.
69Uknowali hardzi kłamstwo przeciwko mnie; ale ja ze wszystkiego serca strzegę przykazań twoich.
4Przeciwili mi się za miłość moję, chociażem się za nich modlił.
174Panie! zbawienia twego pragnę, a zakon twój jest kochaniem mojem.
9Przed twarzą niepobożnych, którzy mię niszczą, przed nieprzyjaciółmi duszy mojej, którzy mię ogarnęli.
19Owszem, nieprawość moję wyznaję, a frasuję się dla grzechu mojego.
22Oddal odemnie pohańbienie i wzgardę, gdyż strzegę świadecwt twoich.
4Wejrzyjże, wysłuchaj mię, Panie, Boże mój! oświeć oczy me, bym snać nie zasnął w śmierci;