Ksiega Psalmów 119:113
Wymysły mam w nienawiści, a zakon twój miłuję.
Wymysły mam w nienawiści, a zakon twój miłuję.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
161Książęta mię prześladują bez przyczyny; wszakże słów twoich boi się serce moje.
162Ja się weselę z wyroku twego, tak jako ten, który znajduje wielkie korzyści.
163Ale nienawidzę kłamstwa, i brzydzą się niem; ale zakon twój miłuję.
164Chwalę cię siedm kroć przez dzień, dla sądów twoich sprawiedliwych.
165Pokój wielki dajesz tym, którzy miłują zakon twój, a nie doznawają żadnego obrażenia.
126Czasci już, abyś czynił Panie! albowiem wzruszono zakon twój.
127Dlatego umiłowałem rozkazania twoje nad złoto, a nad złoto najwyborniejsze.
128Przeto, że wszystkie przykazania twoje, wszystkie prawdziwe być uznaję, a wszelkie ścieżki obłędliwe mam w nienawiści.
129Dziwne są świadectwa twoje; przetoż ich strzeże dusza moja.
104Z przykazań twoich nabyłem rozumu: przetoż mam w nienawiści wszelką ścieszkę obłędliwą.
97O jakom się rozmiłował zakonu twego! tak, iż każdego dnia jest rozmyślaniem mojem.
10Ze wszystkiego serca mego szukam cię; nie dopuszczajże mi błądzić od rozkazań twoich.
11W sercu mojem składam wyroki twoje, abym nie zgrzeszył przeciwko tobie.
118Podeptałeś wszystkich, którzy się obłądzili od ustaw twoich; albowiem jest kłamliwa zdrada ich.
119Odrzucasz jako zużelicę wszystkich niezbożników ziemi; dla tego miłuję świadectwa twoje.
112Nakłoniłem serca mego ku wykonywaniu ustaw twoich ustawicznie, i aż do końca (żywota).
6W ręce twoje poruczam ducha mego; odkupiłeś mię, Panie, Boże prawdziwy!
114Tyś jest ucieczką moją, i tarczą moją; na słowo twoje oczekuję.
21Izali tych, którzy cię w nienawiści mają, o Panie! niemam w nienawiści? a ci, którzy przeciwko tobie powstawają, izaż mi nie omierzli?
22Główną nienawiścią nienawidzę ich, a mam ich za nieprzyjaciół.
23Wyszpieguj mię, Boże! a poznaj serce moje; doświadcz mię, a poznaj myśli moje,
47Bom się rozkochał w przykazaniach twoich, którem umiłował.
15O przykazaniach twoich rozmyślam, i przypatruję się drogom twoim.
16W ustawach twoich kocham się, i nie zapominam słów twoich.
69Uknowali hardzi kłamstwo przeciwko mnie; ale ja ze wszystkiego serca strzegę przykazań twoich.
70Serce ich zatyło jako sadło; ale się ja zakonem twoim cieszę.
53Strach mię ogarnął nad niezbożnymi, którzy opuszczają zakon twój.
34Daj mi rozum, abym strzegł zakonu twego, ażebym go przestrzegał ze wszystkiego serca.
77Niechże na mię przyjdą litości twoje, abym żył; bo zakon twój jest kochaniem mojem.
78Niech będą zawstydzeni pyszni, przeto, że mię chytrze podwrócić chcieli; ale ja rozmyślać będę w przykazaniach twoich.
95Czekają na mię niezbożnicy, aby mię zatracili; ale ja świadectwa twoje uważam.
158Widziałem przestępców, i mierziało mię to, że wyroku twego nie przestrzegali.
159Obaczże Panie! iż rozkazania twoje miłuję; według miłosierdzia twego ożyw mię.
167Przestrzega dusza moja świadectw twoich; albowiem je bardzo miłuję.
140Doskonale są doświadczone słowa twoje; dlatego się sługa twój w nich rozkochał.
141Jam maluczki i wzgardzony; wszakże przykazań twoich nie zapominam.
29Drogę kłamliwą oddal odemnie, a zakonem twoim udaruj mię.
22Oddal odemnie pohańbienie i wzgardę, gdyż strzegę świadecwt twoich.
13Bojaźń Pańska jest, mieć w nienawiści złe. Ja nienawidzę pychy, wysokomyślności, i drogi złej, i ust przewrotnych.
3Nie położę przed oczy moje złej rzeczy; każdą sprawę występników mam w nienawiści, a nie chwyci się mnie.
43A nie wyjmuj z ust moich słowa najprawdziwszego; albowiem sądów twoich oczekuję.
101Od wszelkiej złej drogi zawściągam nogi swoje, abym strzegł słowa twego.
174Panie! zbawienia twego pragnę, a zakon twój jest kochaniem mojem.
143Ucisk i utrapienie przyszło na mię; przykazania twoje są kochaniem mojem.
66Dobrego rozumu i umiejętności naucz mię; bom przykazaniom twoim uwierzył.
5Nienawidziałem zgromadzenia złośników, a z niepobożnymi nie zasiadałem.
61Hufy niepobożnych złupiły mię; ale na zakon twój nie zapominam.
110Sidło na mię niezbożnicy zastawili; lecz ja się od przykazań twoich nie obłądzę.
17A jeden drugiemu nic złego nie myślcie w sercach waszych, a w krzywoprzysięstwie się nie kochajcie; bo to wszystko jest, czego nienawidzę, mówi Pan.
8Ustaw twoich z pilnością strzedz będę; tylko mię nie opuszczaj.