Ksiega Psalmów 119:116
Utwierdźże mię według słowa twego, abym żył, a nie zawstydzaj mię w oczekiwaniu mojem.
Utwierdźże mię według słowa twego, abym żył, a nie zawstydzaj mię w oczekiwaniu mojem.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
117Podpieraj mię, abym był zachowany, i rozmyślał w ustawach twoich ustawicznie.
80Niech będzie serce moje uprzejme przy ustawach twoich, abym nie był zawstydzony.
81Tęskni dusza moja po zbawieniu twojem, oczekuję na słowo twoje.
31Przystałem do świadectw twoich; Panie! nie zawstydzajże mię.
114Tyś jest ucieczką moją, i tarczą moją; na słowo twoje oczekuję.
115Odstąpcież odemnie złośnicy, abym strzegł rozkazania Boga mojego.
20Strzeż duszy mojej, a wyrwij mię, abym nie był pohańbiony; bo w tobie nadzieję mam.
21Niewinność i szczerość niech mię strzegą; bom na cię oczekiwał.
5Oby wyprostowane były drogi moje ku przestrzeganiu praw twoich!
6Tedy nie będę zawstydzony, gdy się będę oglądał na wszystkie rozkazania twoje.
42Tak abym odpowiedź mógł dać samą rzeczą temu, który mi urąga, gdyż ufam w słowie twojem.
43A nie wyjmuj z ust moich słowa najprawdziwszego; albowiem sądów twoich oczekuję.
76Niechajże mię, proszę, ucieszy miłosierdzie twoje według wyroku twego, któryś uczynił słudze twemu.
77Niechże na mię przyjdą litości twoje, abym żył; bo zakon twój jest kochaniem mojem.
78Niech będą zawstydzeni pyszni, przeto, że mię chytrze podwrócić chcieli; ale ja rozmyślać będę w przykazaniach twoich.
8Ustaw twoich z pilnością strzedz będę; tylko mię nie opuszczaj.
107Jestem bardzo utrapiony; o Panie! ożyw mię według słowa twego.
175Żyć będzie dusza moja, i będzie cię chwaliła, a sądy twoje będą mi na pomocy.
74Aby się radowali bojący się ciebie, ujrzawszy mię, że na słowo twoje oczekuję.
170Niech przyjdzie prośba moja przed twarz twoję, a według obietnicy twojej wyrwij mię.
49Wspomnij na słowo wyrzeczone do sługi twego, któremeś mię ubezpieczył.
50Toć pociecha moja w utrapieniu mojem, że mię wyrok twój ożywia.
1Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy.
28Rozpływa się od smutku dusza moja; utwierdźże mię według słowa twego.
159Obaczże Panie! iż rozkazania twoje miłuję; według miłosierdzia twego ożyw mię.
38Utwierdź wyrok twój słudze twemu, który się oddał bojaźni twojej.
39Oddal odemnie pohańbienie moje, którego się boję; bo sądy twoje dobre.
40Oto pragnę rozkazań twoich; w sprawiedliwości twojej ożyw mię.
166Panie! oczekuję zbawienia twego; a przykazania twoje wykonywam.
154Stań przy sprawie mojej, a obroń mię; dla słowa twego ożyw mię.
146Wołam do ciebie, zachowajże mię, a będę pilen świadectw twoich.
147Uprzedzam cię na świtaniu i wołam, na słowo twoje oczekując.
2Boże mój! w tobie ufam; niech nie będę zawstydzony, niech się nie weselą nieprzyjaciele moi ze mnie.
88Według miłosierdzia twego ożyw mię, abym strzegł świadectwa ust twoich.
144Sprawiedliwość świadectw twoich trwa na wieki; daj mi rozum, a żyć będę.
17Nie bądźże mi na postrach; tyś nadzieja moja w dzień utrapienia.
133Drogi moje utwierdź w słowie twojem, a niech nademną nie panuje żadna nieprawość.
134Wybaw mię od uciśnienia ludzkiego, abym strzegł rozkazań twoich.
25Przylgnęła do prochu dusza moja; ożywże mię według słowa twego.
22Oddal odemnie pohańbienie i wzgardę, gdyż strzegę świadecwt twoich.
46Owszem, będę mówił o świadectwach twoich przed królmi, a nie będę zawstydzony.
7Zaprawdę pomija człowiek jako cień; zaprawdę próżno się kłopocze, zgromadza, a nie wie, kto to pobierze.
1Złota pieśń Dawidowa.
149Panie! głos mój usłysz według miłosierdzia twego; według sądu twego ożyw mię.
122Zastąp sam sługę twego ku dobremu, aby mię hardzi nie potłoczyli.
1W tobie, Panie! nadzieję mam: niech na wieki pohańbiony nie będę.
17Daruj to słudze twemu, abym żył, a przestrzegał słów twoich.
12A przez to poznam, że się kochasz we mnie, gdy się nie będzie weselił nieprzyjaciel mój ze mnie.
11W sercu mojem składam wyroki twoje, abym nie zgrzeszył przeciwko tobie.
11Sprawiedliwości twojej nie ukryłem w pośród serca mego, prawdę twoję i zbawienie twoje opowiadałem; nie taiłem miłosierdzia twego i prawdy twojej w zgromadzeniu wielkiem.