Ksiega Psalmów 22:23
Tedy opowiem imię twoje braciom mym; w pośród zgromadzenia chwalić cię będę.
Tedy opowiem imię twoje braciom mym; w pośród zgromadzenia chwalić cię będę.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
22Wybaw mię z paszczęki lwiej, a od rogów jednorożcowych wyzwól mię.
24Mówiąc: Którzy się boicie Pana, chwalcie go; wszystko potomstwo Jakóbowe wysławiajcie go, a niech się go boi wszystko nasienie Izraelskie.
25Albowiem nie wzgardził, ani się odwrócił od utrapienia ubogiego, ani skrył od niego oblicza swego; owszem, gdy do niego wołał, wysłuchał go.
1Halleluja. Błogosławiony mąż, który się Pana boi, a w przykazaniach jego ma wielkie kochanie.
8Niech się boi Pana wszystka ziemia; niech się go lękają wszyscy obywatele okręgu ziemi.
13O nasienie Izraelskie, słudzy jego! O synowie Jakóbowi, wybrani jego!
19Domie Izraelski! błogosławcie Panu; domie Aaronowy! błogosławcie Panu.
20Domie Lewiego! błogosławcie Panu, którzy się boicie Pana, błogosławcie Panu.
21Błogosławiony Pan z Syonu, który mieszka w Jeruzalemie. Halleluja.
1Halleluja. Chwalcie imię Pańskie, chwalcie słudzy Pańscy.
11Którzy się boicie Pana, ufajcie w Panu; on jest pomocnikiem i tarczą ich.
12Pan będzie pamiętał na nas, będzie błogosławił; będzie błogosławił domowi Izraelskiemu, będzie błogosławił domowi Aaronowemu.
13Będzie błogosławił tym, którzy się boją Pana, małym i wielkim.
3Boże mój! wołam we dnie, a nie ozywasz mi się; i w nocy, a nie mogę się uspokoić.
13Chwalcie imię Pańskie; albowiem wywyższone jest imię jego samego, a chwała jego nad ziemią i niebem.
14I wywyższył róg ludu swego, chwałę wszystkich świętych jego, mianowicie synów Izraelskich, ludu jemu najbliższego. Halleluja.
1Halleluja. Chwalcie słudzy Pańscy, chwalcie imię Pańskie.
23Albowiem gdy ujrzy synów swoich, dzieło rąk moich, w pośrodku siebie, poświęcających imię moje; tedy będą poświęcać Świętego Jakóbowego, a Boga Izraelskiego bać się będą.
15Albowiem upodobały się sługom twoim kamienie jego, i nad prochem jego zmiłują się;
7Słuchajcie mię, którzy znacie sprawiedliwość ludu, w którego sercu jest zakon mój! Nie bójcie się urągania ludzkiego, a sromocenia ich nie lękajcie się.
11I zasię: Chwalcie Pana wszyscy poganie, a wysławiajcie go wszyscy ludzie.
1Chwalcie Pana wszystkie narody! chwalcie go wszyscy ludzie!
25Bo wielki jest Pan, i chwalebny bardzo, i straszniejszy nad wszystkich bogów;
6Wy nasienie Abrahama, sługi jego! Wy synowie Jakóbowi, wybrani jego!
11Kocha się Pan w tych, którzy się go boją, a którzy ufają w miłosierdziu jego.
12Chwalże, Jeruzalemie! Pana; chwalże , Syonie! Boga twego.
25W Panu usprawiedliwione będzie, i przechwalać się będzie wszystko nasienie Izraelskie.
4Oto takci będzie ubłogosławiony mąż, który się boi Pana.
12Mówiąc: Opowiem imię twoje braciom moim, w pośrodku zgromadzenia śpiewać ci będę.
27Będą jeść ubodzy, i nasycą się; chwalić będą Pana, którzy go szukają; serce wasze żyć będzie na wieki.
11Służcie Panu w bojaźni, a rozradujcie się ze drżeniem.
4Słuchajcie słowa Pańskiego, domie Jakóbowy, i wszystkie rodzaje domu Izraelowego!
11Lwięta niedostatek cierpią i głód; lecz szukającym Pana nie będzie schodziło na wszelkiem dobrem.
10I obaczą wszystkie narody ziemi, że imię Pańskie wzywane jest nad tobą, a będą się ciebie lękać.
16Pójdźcie, słuchajcie, a będę opowiadał wszystkim, którzy się boicie Boga, co uczynił duszy mojej.
23Jam rzekł w uciekaniu mojem: Odrzuconym jest od oczów twych; aleś ty wysłuchał głos modlitw moich, gdym wołał do ciebie.
21Onci jest chwałą twoją, i on Bogiem twoim, który uczynił z tobą wielmożne, i straszne rzeczy, które widziały oczy twoje.
3Aby tak poznali na ziemi drogę twoję, a po wszystkich narodach zbawienie twoje.
4I rzeczecie dnia onego: Wysławiajcie Pana wzywajcie imienia jego, opowiadajcie między narodami sprawy jego, przypominajcie, że wysokie jest imię jego.
26Wprzód szli śpiewacy, a za nimi grający na instrumentach, a w pośrodku panienki bijąc w bębny.
3W Panu się chlubić będzie dusza moja, co usłyszawszy pokorni rozweselą się.
7Przed obliczem Pańskiem zadrżała ziemia, przed obliczem Boga Jakóbowego.
9A do upadku przywiedzie ich własny język ich; odłączy się od nich każdy, kto ich ujrzy.
32Niech go wywyższają w zgromadzeniu ludu, a w radzie starców niechaj go chwalą.
10Kto jest między wami bojący się Pana, posłuchaj głosu sługi jego; kto jest, co chodzi w ciemnościach a nie ma światłości? ufaj w imieniu Pańskiem, a spolegaj na Bogu swoim.
23Śpiewajcie niebiosa, bo to Pan uczynił; wykrzykajcie niskości ziemi, zabrzmijcie chwałę góry, las, i wszystkie drzewa w nim; albowiem Pan odkupił Jakóba, a w Izraelu sławnym się uczynił.
11Zaiste i gniew człowieczy chwalić cię musi, a ty ostatek zagniewania skrócisz.
34Iż wysłuchiwa Pan ubogich, a więźniami swymi nie gardzi.
9Skosztujcież, a obaczcie, jako jest dobry Pan: błogosławiony człowiek, który w nim ufa.
7Albowiem któż na niebie przyrównany może być Panu? kto podobien jest Panu między synami mocarzów?