Ksiega Psalmów 25:17
Utrapienia serca mego rozmnożyły się; z ucisków moich wywiedź mię.
Utrapienia serca mego rozmnożyły się; z ucisków moich wywiedź mię.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
16Wejrzyjże na mię, a zmiłuj się nademną; bom jest nędzny i opuszczony.
18Obacz udręczenie moje, i pracę moję, a odpuść wszystkie grzechy moje.
20Wejrzyż, Panie, bomci utrapiona, wnętrzności moje strwożone są, wywróciło się serce moje we mnie, przeto, żem była bardzo odporna; na dworze miecz osieraca, a w domu nic niemasz jedno śmierć.
21Słysząć, że ja wzdycham, ale niemasz, ktoby mię pocieszył; wszyscy nieprzyjaciele moi słysząc o nieszczęściu mojem weselą się, żeś ty to uczynił, a przywiodłeś dzień przedtem ogłoszony; aleć będą mnie podobni.
22Niech przyjdzie wszystka złość ich przed obliczność twoję, a uczyń im, jakoś mnie uczynił dla wszystkich przestępstw moich; bo wielkie są wzdychania moje, a serce moje żałośne.
9Aniś mię zawarł w ręce nieprzyjaciela; aleś postawił na przestrzeństwie nogi moje.
7Mam w nienawiści tych, którzy przestrzegają próżnych marności; bo ja w Panu nadzieję pokładam.
13Boć on szuka krwi, i mają w pamięci, a nie zapomina wołania utrapionych.
11Dla imienia twego, Panie!ożyw mię; dla sprawiedliwości twojej wywiedź z utrapienia duszę moję.
12Przetoż ty, Panie! nie zawściągaj odemnie litości twoich; miłosierdzie twoje i prawda twoja niech mię zawżdy strzegą.
13Albowiem ogarnęły mię nieszczęścia, którym niemasz liczby; doścignęły mię nieprawości moje, tak, że przejrzeć nie mogę; rozmnożyły się nad włosy głowy mojej, a serce moje opuściło mię.
4Dla głosu nieprzyjaciela, i dla uciśnienia od bezbożnika; albowiem mię zarzucają kłamstwem, a w popędliwości swej sprzeciwiają mi się.
3Niech przyjdzie przed oblicze twoje modlitwa moja; nakłoń ucha twego do wołania mego.
4I ściśniony jest we mnie duch mój, a we wnętrznościach moich niszczeje serce moje.
20Który, acześ przypuścił na mię wielkie i ciężkie uciski, wszakże zasię do żywota przywracasz mię, a z przepaści ziemskich zasię wywodzisz mię.
1Pieśń stopni. Z głębokości wołam do ciebie, o Panie!
3Ogarnęły mię były boleści śmierci, a utrapienia grobu zjęły mię; ucisk i boleść przyszła na mię.
8Albowiem wnętrzności moje pełne są brzydkości, a nie masz nic całego w ciele mojem.
9Zemdlałem, i startym jest bardzo, ryczę dla trwogi serca mego.
22Bomci ja jest ubogi i nędzny, a serce moje zranione jest w wnętrznościach moich.
10Co za pożytek ze krwi mojej, gdybym zstąpił do dołu? Izali cię proch chwalić będzie? Iazali opowie prawdę twoję?
5W ucisku wzywałem Pana; wysłuchał mię, i na przestrzeństwie postawił mię Pan.
2Głosem moim do Pana wołam; głosem moim Panu się modlę.
1Psalm Dawidowy, gdy uciekał przed Absalomem, synem swoim.
19Rozdzielili odzienie moje między się, a o szaty moje los miotali.
16A teraz we mnie rozlała się dusza moja; ogarnęły mię dni utrapienia;
1Pieśń stopni. Wołałem do Pana w utrapieniu mojem, a wysłuchał mię.
20I wywiódł mię na przestrzeństwo; wybawił mię; bo mię sobie upodobał.
1Przedniejszemu śpiewakowi na Neginot psalm Dawidowy.
17Wysłuchajże mię, Panie! boć dobre jest miłosierdzie twoje; według wielkiej litości twojej wejrzyj na mię.
18Nie zakrywajże oblicza twego od sługi swego, bom jest w utrapieniu; pośpieszże się, wysłuchaj mię.
28Gdy wołają do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawia ich.
28Rozpływa się od smutku dusza moja; utwierdźże mię według słowa twego.
22O Boże! wybawże Izraela ze wszystkich ucisków jego.
6Panie! do ciebie wołam, mówiąc: Tyś nadzieja moja, tyś dział mój w ziemi żyjących.
2Panie! w popędliwości twojej nie nacieraj na mię, a w gniewie twoim nie karz mię.
3Zmiłuj się nademną, Panie! bomci mdły; uzdrów mię, Panie! boć się strwożyły kości moje,
4I dusza moja bardzo jest zatrwożona; ale ty, Panie! pokądże?
143Ucisk i utrapienie przyszło na mię; przykazania twoje są kochaniem mojem.
26Wspomóżże mię, o Panie, Boże mój! zachowaj mię według miłosierdzia swego,
4Boś ty jest skałą moją, i obroną moją; przetoż dla imienia twego prowadź mię, i zaprowadź mię.
19Uprzedzili mię byli w dzień utrapienia mego; ale Pan był podporą moją.
11Na tobie spolegam od narodzenia swego; z żywota matki mojej tyś Bogiem moim.
21Gdy zgorzkło serce moje, a nerki moje cierpiały kłucie:
15Ale ja w tobie mam nadzieję, Panie! Rzekłem: Tyś jest Bogiem moim.
1Psalm Dawidowy. Do ciebie, Panie! duszę moję podnoszę.
50Toć pociecha moja w utrapieniu mojem, że mię wyrok twój ożywia.
1Przedniejszemu śpiewakowi na czas poranny psalm Dawidowy.
2Głos mój podnoszę do Boga, kiedy wołam; głos mój podnoszę do Boga, aby mię wysłuchał.
14Otworzyły na mię gębę swą jako lew szarpający i ryczący.