Ksiega Psalmów 22:5
W tobie nadzieję mieli ojcowie nasi; nadzieję mieli,a wybawiłeś ich.
W tobie nadzieję mieli ojcowie nasi; nadzieję mieli,a wybawiłeś ich.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
4Aleś ty Święty, mieszkający w chwałach Izraelskich.
4Wielbijcie Pana ze mną, a wywyższajmy imię jego społecznie.
5Bom szukał Pana, i wysłuchał mię, a ze wszystkich strachów moich wyrwał mię.
6Którzy nań spoglądają, a zbiegają się do niego, oblicza ich nie będą zawstydzone.
2Boże mój! w tobie ufam; niech nie będę zawstydzony, niech się nie weselą nieprzyjaciele moi ze mnie.
3A tak wszyscy, którzy oczekują ciebie, nie będą zawstydzeni; zawstydzeni będą bez przyczyny nieprawość czyniący.
20Strzeż duszy mojej, a wyrwij mię, abym nie był pohańbiony; bo w tobie nadzieję mam.
20Ale się zawstydzili, iż w nich ufali; a gdy tam przyszli, oszukali się.
1Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy.
6Do ciebie wołali, a wybawieni są; w tobie nadzieję mieli, a nie byli pohańbieni.
7Alem ja robak, a nie człowiek: pośmiewisko ludzkie, i wzgarda pospólstwa.
8Wszyscy, którzy mię widzą, szydzą ze mnie; wykrzywiają gębę, chwieją głową, mówiąc:
1W tobie, Panie! nadzieję mam: niech na wieki pohańbiony nie będę.
6A gdy wołali do Pana w utrapieniu swojem, z ucisku ich wyrywał ich;
7Bom w łuku moim nie ufał, ani miecz mój obronił mię;
20A mieli pomoc przeciwko nim. I podani są w rękę ich Agareńczycy ze wszystkim, co mieli, przeto iż do Boga wołali w bitwie, a on ich wysłuchał, iż ufali w nim.
5Azaż nie wiedzą wszyscy czyniciele nieprawości, że pożerają lud mój, jako więc chleb jedzą? ale Boga nie wzywają.
11Spustosz ich, o Boże! Niech upadną od rad swoich; dla wielkości przestępstwa ich rozpędź ich, ponieważ są odpornymi tobie.
14Albowiem nasłucham się uszczypków od wielu; strachu dość zewsząd, gdy się naradzają wespół przeciwko mnie, chytrze przemyśliwając, aby odjęli duszę moję.
13A gdy wołali do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawiał ich.
10I będzie Pan ucieczką ubogiemu, ucieczką czasu ucisku.
41Podałeś mi tył nieprzyjaciół moich, abym tych, którzy mię nienawidzą, wykorzenił.
40Wspomaga ich Pan, i wyrywa ich; wyrywa ich od niepobożnych, i zachowuje ich; bo w nim nadzieję mają.
42Poglądali, ale nie był wybawiciel; wołali na Pana, ale ich nie wysłuchał.
22Przeto, iż nie wierzyli Bogu, a nie mieli nadziei w zbawieniu jego.
19Gdy wołają do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawia ich.
26Niechajże będą pohańbieni, i zawstydzeni wszyscy weselący się ze złego mego; niech będą obleczeni w hańbę, i w sromotę, którzy się chlubią przeciwko mnie.
11Boga wysławiać będę z słowa; Pana chwalić będę z słowa jego.
4A włożył w usta moje pieśń nową, chwałę należącą Bogu naszemu, co gdy wiele ich ogląda, ulękną się, a będą mieć nadzieję w Panu.
19Nie będą zawstydzeni we zły czas, a we dni głodu będą nasyceni;
28Gdy wołają do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawia ich.
5By snać nie rzekł nieprzyjaciel mój: Przemogłem go; ażeby się nieprzyjaciele moi nie rodowali, gdybym się zachwiał.
7Okaż miłosierdzie twoje, ty, który ochraniasz ufających w tobie od tych, którzy powstawają przeciwko prawicy twojej.
17Napełnij twarze ich pohańbieniem, aby szukali imienia twego, Panie!
5Albowiemeś ty oczekiwaniem mojem, Panie! Panie! nadziejo moja od młodości mojej.
17Ale oblicze Pańskie przeciwko tym, którzy broją złości, aby wykorzenił z ziemi pamiątkę ich.
1Syggajon Dawidowe, które śpiewał Panu dla słów Chusy, syna Jemini.
21W nim zaprawdę rozweseli się serce nasze; bo w imieniu jego świętem ufamy.
8Jedni w wozach, a drudzy w koniach ufają; ale my na imię Pana, Boga naszego, wspominamy.
14Raczże mię, Panie! wyrwać; o Panie! na ratunek mój pospiesz.
3Chcą mię połknąć nieprzyjaciele moi na każdy dzień; zaprawdęć wiele jest walczących przeciwko mnie, o Najwyższy!
4Któregokolwiek mię dnia strach ogarnia, ja w tobie ufam.
8Lepiej mieć nadzieję w Panu, niżeli ufać w człowieku.
6Boże! ty znasz głupstwo moje, a występki moje nie są tajne przed tobą.
24Mówiąc: Którzy się boicie Pana, chwalcie go; wszystko potomstwo Jakóbowe wysławiajcie go, a niech się go boi wszystko nasienie Izraelskie.
9Izraelu! ufaj w Panu; bo on jest pomocnikiem ich i tarczą ich.
16Wszyscy się oni zawstydzą, i pohańbieni będą; czyniciele bałwanów społu z hańbą odstąpią.
5Oglądamli się na prawą stronę, a przypatruję się, niemasz ktoby mię znał; zginęła ucieczka moja, niemasz ktoby się ujął o duszę moję.