Ksiega Psalmów 138:2
Będę się kłaniał ku kościołowi twemu świętemu, i będę wysławiał imię twoje dla miłosierdzia twego, i dla prawdy twojej; boś nade wszystko uwielbił imię twoje i wyroki twoje.
Będę się kłaniał ku kościołowi twemu świętemu, i będę wysławiał imię twoje dla miłosierdzia twego, i dla prawdy twojej; boś nade wszystko uwielbił imię twoje i wyroki twoje.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
1Psalm Dawidowy. Wysławiać cię będę, Panie! ze wszystkiego serca mego; przed bogami śpiewać ci będę.
12A będę cię chwalił, Panie, Boże mój! ze wszystkiego serca mego, i będę wielbił imię twoje na wieki,
28Tyś jest Bóg mój; przetoż cię wysławiać będę, Boże mój! wywyższać cię będę.
1Chwalebna pieśń Dawidowa. Wywyższać cię będę, Boże mój, królu mój! i błogosławić będę imieniowi twemu na wieki wieków.
2Na każdy dzień błogosławić cię będę, a chwalić imię twoje na wieki wieków.
1Panie! tyś Bóg mój, wywyższać cię będę i wysławiać będę imię twoje, boś uczynił rzeczy dziwne; rady twe, z dawna postanowione, są wierną prawdą.
50Przetoż będę cię wyznawał Panie między narodami; a imieniowi twemu śpiewać będę.
7Abym ci oddawał chwałę głośną, a opowiadał wszystkie cuda twoje.
8Panie! umiłowałem mieszkanie domu twego, i miejsce przybytku chwały twojej.
22A ja też wysławiać cię będę na instrumentach muzycznych, i prawdę twoję, Boże mój! będęć śpiewał przy harfie, o Święty Izraelski!
17Tobie ofiarować będę ofiarę chwały, i imienia Pańskiego wzywać będę.
18Śluby moje oddam Panu, a to zaraz przed wszystkim ludem jego,
19W przysionkach domu Pańskiego, w pośrodku ciebie, Jeruzalemie! Halleluja.
1Przedniejszemu śpiewakowi, na Halmutlabben pieśń Dawidowa.
2Będę wysławiał Pana ze wszystkiego serca mego; opowiadać będę wszysteki cuda twoje.
3Ocućże się lutnio i harfo! gdy na świtaniu powstaję.
4Wysławiać cię będę między ludźmi, Panie! a będęć śpiewał między narodami.
5Albowiem większe jest nad niebiosa miłosierdzie twoje, i aż pod obłoki prawda twoja.
12W Bogu mam nadzieję, nie będę się bał, aby mi co miał uczynić człowiek.
2Niechaj będzie imię Pańskie błogosławione, odtąd aż na wieki.
3Od wschodu słońca, aż do zachodu jego, niech będzie chwalebne imię Pańskie.
49Tyś wybawiciel mój od nieprzyjaciół moich; tyś mię nad powstawających przeciwko mnie wywyższył; od męża drapieżnego wyrwałeś mię.
30Jamci utrapiony, i zbolały; lecz zbawienie twoje, Boże! na miejscu bezpiecznem postawi mię.
6Oto Bóg jest pomocnikiem moim: Pan jest z tymi, którzy podpierają żywot mój.
7Wygłubisz tych, którzy mówią kłamstwo; mężem krwawym i zdradliwym brzydzi się Pan.
3W dzień, któregom cię wzywał, wysłuchałeś mię, a posiliłeś mocą duszę moję.
4Wysławiać cię będą, Panie! wszyscy królowie ziemi, gdy usłyszą wyroki ust twoich.
3Albowiem miłosierdzie twoje jest przed oczyma mojemi, a będę chodził w prawdzie twojej.
10Tedy się nazad cofną nieprzyjaciele moi, któregokolwiek dnia zawołam; bo to wiem, iż Bóg jest ze mną.
25Albowiem nie wzgardził, ani się odwrócił od utrapienia ubogiego, ani skrył od niego oblicza swego; owszem, gdy do niego wołał, wysłuchał go.
9Otoż człowiek, który nie pokładał w Bogu siły swojej; ale ufając w mnóstwie bogactw swoich, zmacniał się w złości swej. Aleć ja będę jako oliwa zielona w domu Bożym, bom nadzieję położył w miłosierdziu Bożem na wieki wieczne. Będę cię wysławiał, Panie! na wieki, żeś to uczynił, a będę oczekiwał imienia twego, gdyż jest zacne przed oblicznością świętych twoich.
30Będę Pana wielce wysławiał usty swemi, a w pośród wielu chwalić go będę.
1Przedniejszemu śpiewakowi, jako: Nie zatracaj, psalm i pieśń Asafowa.
1Halleluja. Będę wysławiał Pana całem sercem w radzie szczerych, i w zgromadzeniu.
3Abym cię oglądał w świątnicy twojej, i widział moc twoję i chwałę twoję.
7Będę cię wysławiał w szczerości serca, gdy się nauczę praw sprawiedliwości twojej.
2Chwalcie go ze wszelkiej mocy jego; chwalcie go według wielkiej dostojności jego.
5Ozdobę chwały wielmożności twojej, i dziwne twe sprawy wysławiać będę.
10Będę cię wysławiał między ludem, Panie! a będęć śpiewał między narodami.
1Przedniejszemu śpiewakowi na Gittyt psalm Dawidowy.
10Niech cię wysławiają, Panie! wszystkie sprawy twoje, a święci twoi niech ci błogosławią.
18Będę cię wysławiał w zgromadzeniu wielkiem; między ludem wielkim będę cię chwalił.
17Obróci się boleść jego na głowę jego, a na wierzch głowy jego nieprawość jego spadnie. Będę wysławiał Pana według sprawiedliwości jego, a będę śpiewał imieniowi Pana najwyższego.
2Oddawajcie Panu chwałę imienia jego; kłaniajcie się Panu w ozdobie świętobliwości.
13Teraz tedy, Boże nasz! wyznajemy cię, a chwalimy imię sławy twojej.
2Albowiem rozszerzone jest nad nami miłosierdzie jego, a prawda Pańska trwa na wieki. Halleluja.
127Dlatego umiłowałem rozkazania twoje nad złoto, a nad złoto najwyborniejsze.
9Wszystkie narody, któreś ty stworzył, przychodząc kłaniać się będą przed obliczem twojem, Panie! i wielbić będą imię twoje.
1Nie nam, Panie! nie nam, ale imieniowi twemu daj chwałę dla miłosierdzia twego, i dla prawdy twojej.
1Psalm a pieśń na dzień sobotni.