Ksiega Wyjscia 15:1

Biblia Gdanska (1632/1881)

Wtedy Mojżesz razem z synami Israela zaśpiewał pieśń WIEKUISTEMU. Powiedzieli w tych słowach: Zaśpiewam WIEKUISTEMU, gdyż wielce się wywyższył; wtrącił w morze rumaka i jego jeźdźca.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ap 15:3 : 3 I śpiewają pieśń Mojżesza sługi Boga, i pieśń Baranka, mówiąc: Wielkie i wspaniałe są Twoje dzieła, Panie Boże, Wszechwładco. Sprawiedliwe i godne zaufania są Twoje drogi, Królu świętych.
  • Ps 106:12 : 12 I chociaż uwierzyli Jego słowom oraz śpiewali Jego chwałę,
  • Wj 15:21 : 21 A Mirjam im zawtórowała: Zaśpiewajcie WIEKUISTEMU, bo wzniósł się wielce, rumaka i jego jeźdźca wtrącił w morze.
  • Iz 51:10-11 : 10 Nie ty wysuszyłeś wody bezmiernej otchłani; morze, co morskie tonie zamieniło w drogę, by przeszli wyzwoleni? 11 Tak powrócą wyswobodzeni WIEKUISTEGO i wejdą ze śpiewem do Cyonu, a nad ich głowami wieczna radość; dostąpią wesela i radości, a troski oraz westchnienia znikną.
  • Kol 2:15 : 15 Rozbroił także niebiańskie moce i potęgi, oraz wystawił je w otwartości na pokaz w nim odniósłszy nad nimi zwycięstwo.
  • Wj 18:11 : 11 Teraz poznałem, że WIEKUISTY jest wyższym nad wszystkich bogów; gdyż tą samą rzecz, którą przeciwko nim zaplanowali On zesłał na nich.
  • Sdz 5:1-9 : 1 Zatem owego dnia, tymi słowami zaśpiewała Debora oraz Barak, syn Abinoama: 2 Gdy stargały się więzy w Israelu lud się ochoczo stawił, i za to wysławiajcie WIEKUISTEGO! 3 Posłuchajcie królowie, uważajcie książęta! Ja śpiewam WIEKUISTEMU, nucę WIEKUISTEMU, Bogu Israela. 4 O, WIEKUISTY! Gdy wystąpiłeś z Seiru, kiedy kroczyłeś z pól Edomu – drżała ziemia, ociekały niebiosa i obłoki kapały wodą. 5 Przed obliczem WIEKUISTEGO truchlały góry; a Synaj przed obliczem WIEKUISTEGO, Boga Israela. 6 Za dni Szamgara, syna Anatha; za dni Jaeli opustoszały drogi, a ci, co wędrowali po ścieżkach, chodzili krętymi manowcami. 7 Wyludnione były miasteczka w Israelu; wyludnione były, aż powstałam ja, Debora, aż powstałam w Israelu jako matka. 8 On wybrał sobie nowe bóstwa, a wtedy stanął u bram wojownik. Czy ukazała się tarcza, albo oszczep pośród czterdziestu tysięcy Israela? 9 Moje serce jest oddane wodzom w Israelu; tym, co ochoczo się stawili z ludu. Wysławiajcie WIEKUISTEGO! 10 Śpiewajcie wy, jeźdźcy na siwych oślicach; wy, którzy zasiadacie na makatach, i wy, wędrowcy na wyzwolonych drogach. 11 Głośniej niż okrzyki tych, co już bezpiecznie rozdzielają stada wśród wodopojów. Niech wysławiają tam łaski WIEKUISTEGO; łaski dla swych miasteczek w Israelu, bo lud WIEKUISTEGO znowu pociągnął do bram. 12 Rozbudź się, rozbudź Deboro! Rozbudź się, rozbudź oraz zaśpiewaj pieśń! Powstań Baraku! Uprowadź twoich jeńców synu Abinoama! 13 Słaby szczątek zwyciężył potężny naród; wśród bohaterów, WIEKUISTY go dla mnie pokonał. 14 Zwycięzcy Amaleka wywodzą swój szczep od Efraima; za tobą Binjamin ze swoimi tłumami; od Machira nadeszli znawcy Prawa, a od Zebuluna ci, co władają trzciną pisarza. 15 Zaś przywódcy Issachara z Deborą – tak, Issachar, podpora Baraka, w ślad za nim wyprawiony w dolinę. A w oddziałach Reubena były podniosłe rozpamiętywania serc. 16 Czemu siedziałeś pomiędzy zagrodami, przysłuchując się rykom stad? Tak, w oddziałach Reubena były podniosłe rozpamiętywania serc! 17 Gilead się wylega po drugiej stronie Jardenu, a Dan – czemu w bojaźni przebywa na okrętach? Aszer bawi nad wybrzeżem mórz i spoczywa nad jego zatokami. 18 Zebulun – oto lud, co wystawia swe życie na śmierć; tak jak Naftali na wyniosłościach pól. 19 Nadciągnęli królowie i walczyli; wówczas, nad wodami Megiddo, królowie Kanaanu walczyli pod Taanach; jednak korzyści w srebrze nie odnieśli. 20 Walczono z niebios; ze swoich szlaków gwiazdy walczyły z Syserą. 21 Uniósł ich potok Kiszon; odwieczny potok, potok Kiszon. Stawaj ma duszo z siłą! 22 Wtedy kopyta rumaków raziły od rozpędu, od rozpędu jego mocarzy. 23 Przeklinajcie Meroz – mówi wysłannik WIEKUISTEGO, klnijcie, przeklinajcie jego mieszkańców, gdyż pośród bohaterów nie przybyli na pomoc WIEKUISTEMU, na wspomożenie WIEKUISTEGO. 24 Błogosławiona nad niewiasty jest Jael, żona Kenity Habera; niech w namiotach będzie błogosławioną nad niewiasty! 25 Zażądał wody – podała mleko, na książęcej misie przyniosła śmietanki. 26 Swą ręką sięgnęła po kołek, a swą prawicą po młot robotników; i uderzyła Syserę, przebiła jego głowę, zmiażdżyła oraz przeszyła jego skroń. 27 Przykląkł u jej nóg, padł i legł; u jej nóg przykląkł i legł; tam upadł zabity. 28 Matka Sysery wyglądała przez okno, zawodziła przez okienną kratę: Czemu jego wóz zwleka z powrotem? Czemu się opóźnia bieg jego zaprzęgów? 29 Odpowiadają jej najmądrzejsze z jej księżniczek i ona sama odpowiada na swoje mowy: 30 Czyżby nie natrafili na łup oraz go nie dzielili? Jedna dziewica, czy dwie na głowę mężczyzny; łup różnobarwnych tkanin dla Sysery; łup wzorzystych, różnobarwnych tkanin; po parze różnobarwnych, wzorzystych tkanin na szyję branek. 31 Tak niech wyginą wszyscy Twoi wrogowie, WIEKUISTY! Ale ci, co Go miłują są jak wschód słońca w swojej wspaniałości! I kraj zażywał spokoju przez czterdzieści lat.
  • 2 Sm 22:1-9 : 1 Zaś Dawid wypowiedział WIEKUISTEMU słowa tej pieśni, gdy WIEKUISTY wybawił go z mocy wszystkich jego wrogów, a w szczególności z ręki Saula. 2 Powiedział: WIEKUISTY! Moja Skało, moja Twierdzo, mój Wybawco! 3 Boże! Moja Opoko, w którą wierzę; moja Tarczo i Rogu mojego wybawienia; moja Ucieczko i me Schronisko! Zbawco, który mnie chroni przed przemocą! 4 Wzywam Wielbionego, WIEKUISTEGO, i jestem wybawiony od moich wrogów! 5 Już ogarnęły mnie fale śmierci i zatrwożyły mnie nurty nicości. 6 Męki Krainy Umarłych mnie osnuły i pochwyciły sidła śmierci. 7 Lecz w mej niedoli wzywałem WIEKUISTEGO i wołałem do mojego Boga. Ze Swego Przybytku wysłuchał mojego głosu i me wołanie doszło do Jego uszu. 8 Wstrząsnęła się i zadrżała ziemia, a posady niebios zatrzęsły się i zachwiały, bowiem zapłonął gniewem. 9 W Jego gniewie wzniósł się dym, a z Jego ust zieje ogień; od niego rozżarzają się węgle. 10 Pochylił niebiosa i zszedł, a pod Jego stopami gęsta mgła. 11 Wsiadł na cherubina i nadleciał; na skrzydłach wichru się ukazał. 12 Wokół siebie roztoczył mrok, niby namiot, zebrane wody, gęste obłoki. 13 Od blasku bijącego od Niego, zapłonęły ogniste węgle. 14 WIEKUISTY zagrzmiał z niebios, Najwyższy wydał swój głos. 15 Puścił strzały i ich rozproszył; błyskawice, zatem ich zmieszał. 16 Od groźby WIEKUISTEGO, od zadęcia gniewnego Jego Ducha, ukazały się łożyska morza, obnażyły się posady świata. 17 Sięgnął z wysokości i mnie ujął; wydobył z wielkiej topieli. 18 Ocalił mnie od potężnego wroga, od moich nieprzyjaciół, bo byli silniejsi ode mnie. 19 Napadli na mnie w dniu mojego nieszczęścia, ale WIEKUISTY stał się moją podporą. 20 Wyprowadził mnie na przestronne miejsce i mnie wybawił, bo Sobie mnie upodobał. 21 WIEKUISTY wynagradza mnie według mojej sprawiedliwości, odpłaca mi według czystości mojego udziału. 22 Bo przestrzegałem dróg WIEKUISTEGO i nie byłem odstępcą od mojego Boga. 23 Gdyż przede mną są wszystkie Jego sądy oraz od Jego praw nie zbaczam. 24 Będąc przed Nim doskonały, strzegę się od wszelkiego grzechu. 25 Dlatego WIEKUISTY oddaje mi według mojej sprawiedliwości, według mojej czystości przed Jego oczyma. 26 Z proszącym o litość postępujesz miłosiernie, z mężem nieskazitelnym – nieskazitelnie. 27 Ze szczerym postępujesz szczerze, a z przewrotnym bezwzględnie. 28 Uciśnionych ludzi wybawiasz; Swe oczy zwracasz na wyniosłych i ich poniżasz. 29 Tak, moim światłem jest WIEKUISTY; WIEKUISTY rozjaśnia moją ciemność. 30 Tobą przełamię szyki oraz w mym Bogu przejdę mury. 31 Bóg – nieskazitelna Jego droga; czyste jest Słowo WIEKUISTEGO; On tarczą dla wszystkich, którzy Mu ufają. 32 Bo kto jest Bogiem oprócz WIEKUISTEGO; kto jest Skałą obok naszego Pana? 33 Ten Bóg mnie opasał siłą, a mą drogę uczynił prostą. 34 Upodobnił me nogi do jelenich i na moich wyżynach mnie utwierdza. 35 Me ręce ćwiczy do boju, więc swymi ramionami napinam łuk spiżowy. 36 Dałeś mi tarczę Twego zbawienia i w pokorze stałem się wielkim. 37 Rozszerzyłeś pode mną moje kroki i me stawy się nie zachwiały. 38 Ścigałem moich wrogów i ich zgładziłem; nie wróciłem, aż ich nie wytępiłem. 39 Zgładziłem ich i skruszyłem tak, że nie mogli powstać; padli pod moimi stopami. 40 Tak do boju opasałeś mnie mocą, a moich przeciwników powaliłeś pode mnie. 41 Podałeś mi kark moich wrogów, zatem zmiażdżyłem mych nieprzyjaciół. 42 Oglądali się, ale nikt nie pomógł – na Boga, ale im nie odpowiedział. 43 Starłem ich jak proch ziemi, jak błoto ulic ich zdeptałem i rozrzuciłem. 44 Wybawiłeś mnie od zatargów w moim ludzie, zachowałeś mnie jako głowę plemion; służą mi ludy, których nie znałem. 45 Schlebiają mi synowie obczyzny, o których usłyszałem ze słuchu ucha. 46 Synowie obczyzny omdleli i drżąc, uchodzą ze swoich zamków. 47 Żywym jest WIEKUISTY! Niech będzie pochwaloną ma Opoka; wywyższonym Bóg, Skała mojego zbawienia. 48 Bóg, który mi użyczył pomsty i poddał pode mnie narody; 49 który mnie wyzwolił od moich wrogów i wyniósł nad mych przeciwników; ocalił mnie przed każdym srogim mężem. 50 Dlatego chcę cię sławić pomiędzy narodami, o WIEKUISTY, a Twojemu Imieniu będę śpiewał. 51 Tobie, który jesteś obronną wieżą dla ustanowionego przez Siebie króla; który świadczysz łaskę Swojemu pomazańcowi, Dawidowi i na wieki jego rodowi.
  • Ps 107:8 : 8 Niech sławią przed WIEKUISTYM Jego łaskę i Jego cuda względem synów Adama.
  • Ps 107:15 : 15 Niech sławią przed WIEKUISTYM Jego łaskę i Jego cuda względem synów Adama.
  • Ps 107:21-22 : 21 Niech sławią przed BOGIEM Jego łaskę i Jego cuda względem synów Adama. 22 Niech składają dziękczynne ofiary i w radości opowiadają Jego dzieła.
  • Iz 12:1-6 : 1 W owym dniu wypowiesz: Dziękuję Ci, WIEKUISTY, bo się na mnie gniewałeś; lecz Twój gniew się odwrócił i mnie pocieszasz. 2 Oto Bóg mojego zbawienia; ufam i się nie trwożę! Bowiem WIEKUISTY, WIEKUISTY jest moją pieśnią i mocą, z powodu mojego wybawienia. 3 Z radością będziecie czerpać wody ze źródeł ocalenia. 4 I powiecie owego dnia: Wysławiajcie WIEKUISTEGO, wzywajcie Jego Imienia, rozpowiadajcie pomiędzy narodami o Jego czynach, rozgłaszajcie, że wzniosłe jest Jego Imię. 5 Śpiewajcie WIEKUISTEMU, bowiem dokonał wielkie rzeczy; niech to będzie rozgłoszone po całej ziemi. 6 Raduj się i wesel obywatelko Cyonu, bo wielkim jest pośród ciebie Święty Israela.
  • Wj 14:17-18 : 17 Ale Ja, oto uczynię twardym serce Micrejczyków, zatem podążą za nimi; i wsławię się przez faraona, przez całe jego wojsko oraz przez jego jeźdźców. 18 I Micrejczycy poznają, że Ja jestem WIEKUISTY; gdyż wsławię się przez faraona, przez jego wozy oraz przez jego jeźdźców.
  • Wj 14:27 : 27 Zatem Mojżesz wyciągnął swoją rękę na morze i z nastaniem poranku morze wróciło do swojego łożyska, a Micrejczycy uciekali z jego powodu. Lecz WIEKUISTY wtrącił Micrejczyków w środek morza.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Wj 15:18-21
    4 wersety
    89%

    18WIEKUISTY będzie królować na wieki i na zawsze.

    19Tak weszły do morza konie faraona wraz z jego jeźdźcami, a WIEKUISTY skierował na nich wody morza; zaś synowie Israela przeszli po suszy środkiem morza.

    20A prorokini Mirjam, siostra Ahrona, wzięła w swą rękę bęben, i wyszły za nią wszystkie niewiasty z bębnami oraz w pląsach.

    21A Mirjam im zawtórowała: Zaśpiewajcie WIEKUISTEMU, bo wzniósł się wielce, rumaka i jego jeźdźca wtrącił w morze.

  • Wj 15:2
    81%

    2PAN sławą i moją pieśnią, On mi się stał pomocą. To Ten jest moim Bogiem, więc Go uwielbiam; Bóg mojego ojca, więc Go wynoszę.

  • Wj 15:4-5
    2 wersety
    80%

    4Wozy faraona i jego wojska wrzucił w morze, i najlepsi jego trójzapaśnicy zostali pogrążeni w morzu Sitowia.

    5Pokryły ich otchłanie, zapadli się w głębię jak kamień.

  • Wj 14:25-31
    7 wersety
    80%

    25Pozrzucał koła jego wozów i prowadził go ociężale. Więc Micraim powiedziało: Ucieknę przed Israelem, ponieważ to WIEKUISTY walczy za nich przeciwko Micrejczykom.

    26Nadto WIEKUISTY powiedział do Mojżesza: Wyciągnij twoją rękę na morze i niechaj wody wrócą na Micrejczyków, na ich wozy, i na ich jeźdźców.

    27Zatem Mojżesz wyciągnął swoją rękę na morze i z nastaniem poranku morze wróciło do swojego łożyska, a Micrejczycy uciekali z jego powodu. Lecz WIEKUISTY wtrącił Micrejczyków w środek morza.

    28Tak wody zawróciły oraz pokryły wozy i jeźdźców całego wojska faraona, które weszło za nimi w morze. Nie pozostał z nich ani jeden.

    29Zaś synowie Israela przeszli po suszy środkiem morza; a wody były dla nich ścianą, z prawej i z lewej ich strony.

    30Tego dnia WIEKUISTY ocalił Israelitów z rąk Micrejczyków; a Israel widział martwych Micrejczyków na brzegu morza.

    31Israel widział też wielką moc, którą okazał WIEKUISTY nad Micrejczykami. Zatem lud obawiał się WIEKUISTEGO; uwierzyli także WIEKUISTEMU oraz Jego słudze Mojżeszowi.

  • Wj 14:21-23
    3 wersety
    78%

    21A Mojżesz wyciągnął swoją rękę na morze; zaś WIEKUISTY przez całą noc pędził morze gwałtownym wiatrem wschodnim; zatem wody się rozstąpiły, i morze zamienił w suszę.

    22A synowie Israela szli środkiem morza, po suszy; zaś wody były dla nich ścianą, po prawej oraz po lewej ich stronie.

    23Podążyli także Micrejczycy wszystkie konie faraona, jego wozy i jego jeźdźcy i weszli za nimi w środek morza.

  • Wj 14:15-18
    4 wersety
    77%

    15Zaś WIEKUISTY powiedział do Mojżesza: Czemu do Mnie wołasz? Powiedz synom Israela, by ruszyli.

    16A ty podnieś twą laskę, wyciągnij twoją rękę na morze i je rozbij, a synowie Israela przejdą po suszy środkiem morza.

    17Ale Ja, oto uczynię twardym serce Micrejczyków, zatem podążą za nimi; i wsławię się przez faraona, przez całe jego wojsko oraz przez jego jeźdźców.

    18I Micrejczycy poznają, że Ja jestem WIEKUISTY; gdyż wsławię się przez faraona, przez jego wozy oraz przez jego jeźdźców.

  • Pwt 11:4
    77%

    4I co uczynił micrejskiemu wojsku, koniom i jego wozom, na które gdy was ścigali rozlał wody morza Sitowia, i WIEKUISTY je zagubił aż po dzisiejszy dzień.

  • Ha 3:15
    77%

    15Kroczyłeś Twoimi rumakami po morzu, po wzburzonych i wielkich wodach.

  • Wj 14:13
    75%

    13A Mojżesz powiedział do ludu: Nie obawiajcie się; stańcie i patrzcie na pomoc WIEKUISTEGO, którą wam dziś okaże. Gdyż jak dzisiaj widzieliście Micrejczyków tak ich więcej nie ujrzycie na wieki.

  • Wj 14:9-10
    2 wersety
    75%

    9Natomiast Micrejczycy wszystkie konie, wozy faraona, jego jeźdźcy i jego wojsko gonili za nimi; zatem ich doścignęli, gdy obozowali nad morzem, przy PiHachiroth, przed BaalCefon.

    10Zaś gdy faraon się zbliżył, synowie Israela podnieśli swoje oczy a oto ciągną za nimi Micrejczycy. Więc bardzo się obawiali, i synowie Israela wołali do WIEKUISTEGO.

  • Ne 9:11
    74%

    11Rozdzieliłeś przed nimi morze, zatem przeszli po suchej ziemi przez środek morza; a tych, co ich gonili wrzuciłeś w głębinę, jak kamień w gwałtowne wody.

  • Wj 15:8-13
    6 wersety
    74%

    8Zadęciem Twoich nozdrzy spiętrzyły się wody, nurty stanęły jak grobla, skrzepły tonie pośrodku morza.

    9Wróg powiedział: Będę ich gonił; doścignę, rozdzielę łupy, nasyci się nimi moja dusza; obnażę mój miecz i wytępi ich moja ręka.

    10Zadąłeś Twoim tchnieniem i okryło ich morze; w potężnych wodach pogrążyli się jakby ołów.

    11Któż jak Ty między bóstwami, WIEKUISTY? Któż jak Ty wsławiony jest świętością, sprawco cudów, oraz wspaniały w chwale?

    12Wyciągnąłeś Twoją prawicę i pochłonęła ich ziemia.

    13A ten lud, który wybawiłeś, prowadzisz Twoją łaską; prowadzisz Twoją mocą do przybytku Twojej świętości.

  • Joz 24:6
    74%

    6Wyprowadziłem waszych ojców z Micraim i dotarliście do morza. Więc Micraimczycy pognali za waszymi ojcami wojennymi wozami i konnicą, aż do morza Sitowia.

  • Ps 136:15
    73%

    15A faraona i jego wojsko pogrążył w morzu Sitowia; bowiem na wieki Jego łaska.

  • Ps 66:6
    73%

    6Przemienił morze w ląd, a rzekę przeszli pieszo; i w Nim się tam uradowali.

  • Lb 14:13
    73%

    13Ale Mojżesz powiedział do WIEKUISTEGO: Oto usłyszą to Micrejczycy, spośród których wyprowadziłeś ten lud Swoją mocą,

  • Wj 14:1
    73%

    1Nadto WIEKUISTY oświadczył Mojżeszowi, mówiąc:

  • Ps 106:9
    73%

    9Zatem zgromił morze Czerwone, aż wyschło, i przeprowadził ich przez głębiny jak przez pustynię.

  • Ps 78:53
    73%

    53Prowadził ich bezpiecznie oraz się nie trwożyli, a ich wrogów pokryło morze.

  • Ps 98:1
    72%

    1Pieśń. Zaśpiewajcie WIEKUISTEMU nową pieśń, ponieważ dokonał cudów; wsparła Go Jego prawica i Jego święte ramię.

  • Iz 63:12
    72%

    12Który po prawicy Mojżesza prowadził ramię Swej wspaniałości; który rozdzielił przed nimi wody, by uczynić Sobie wieczne Imię?

  • Wj 18:9
    72%

    9Zaś Ithro cieszył się ze wszystkiego dobrego, które WIEKUISTY wyświadczył Israelowi, gdy ocalił go z ręki Micrejczyków.

  • Ap 15:3
    72%

    3I śpiewają pieśń Mojżesza sługi Boga, i pieśń Baranka, mówiąc: Wielkie i wspaniałe są Twoje dzieła, Panie Boże, Wszechwładco. Sprawiedliwe i godne zaufania są Twoje drogi, Królu świętych.

  • Hbr 11:29
    71%

    29Z wiary przeszli przez morze Czerwone jak przez stały ląd, a Egipcjanie zostali pochłonięci kiedy podjęli tego próbę.