Ksiega Psalmów 132:6
Oto słyszeliśmy o niej w Efrata i znaleźliśmy ją na błoniach Jaar.
Oto słyszeliśmy o niej w Efrata i znaleźliśmy ją na błoniach Jaar.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
5dopóki nie znajdę miejsca dla BOGA, siedziby dla Mocarza Jakóba.
7Wejdźmy do Jego Przybytków, ukorzmy się u podnóżka Jego stóp.
8Wschodnim wiatrem połamałeś okręty Tarszyszu.
9Jak słyszeliśmy, tak też to widzieliśmy w mieście WIEKUISTEGO Zastępów, w mieście naszego Boga; Bóg je utwierdził na wieki. Sela.
1Przewodnikowi chóru w towarzystwie instrumentów smyczkowych. Pieśń Asafa, śpiew.
2Bóg jest poznany w Judei; Jego Imię jest wielkie w Israelu.
15Ale kiedy się błąkał po polu, ktoś go spotkał i ten człowiek go spytał, mówiąc: Czego szukasz?
1Pieśń pielgrzymia Dawida.Radowałem się tymi, którzy mi mówili: Pójdziemy do domu WIEKUISTEGO.
2Nasze nogi stanęły w twoich bramach, Jeruszalaim.
15Dlatego wyszłam naprzeciw ciebie, aby cię pilnie poszukać – i oto cię znalazłam.
3Pięknym wzgórzem, uciechą całej ziemi, krańcem północy jest góra Cyon; miasto wielkiego Króla.
19W przedsionkach domu WIEKUISTEGO, w twoim wnętrzu, Jeruszalaim. HALLELUJA!
46Ten znalazł łaskę przed obliczem Boga oraz wyprosił sobie, by znaleźć mieszkanie dla Boga Jakóba.
1Przewodnikowi chóru, dumanie synów Koracha.
8Ten człowiek opuścił miasto Betlechem w Judzie, by przebywać gdziekolwiek by się zdarzyło. I dostał się w efraimskie góry, do domu Michy, aby stąd odbyć swą dalszą podróż.
18Więc mu odpowiedział: Jesteśmy w podroży z Betlechem w Judei – do skraju efraimskich gór, skąd pochodzę. Udałem się do Betlechem w Judzie, a teraz wracam do domu WIEKUISTEGO. Ale nie znalazł się nikt, kto by mnie zabrał do domu.
5Jakże piękne są twoje namioty, Jakóbie; twoje siedziby, Israelu.
13Stamtąd pociągnęli do efraimskich gór i zaszli do domu Michy.
14To jest mój spoczynek na wieki, tu zasiądę, bo go Sobie upodobałem.
4Ale Dawid przeniósł Skrzynię Boga z Kirjath Jearym, gdy przygotował jej miejsce; bowiem rozbił jej namiot w Jeruszalaim.
8BOŻE, umiłowałem siedzibę Twego domu oraz miejsce Przybytku Twojej chwały.
2Jak złożył przysięgę BOGU i ślubował Mocarzowi Jakóba:
11Tam też postawiłem ową Skrzynię, w której jest Przymierze WIEKUISTEGO, które zawarł z synami Israela.
1Przewodnikowi chóru Gitejczyków, pieśń Korachidów.
23Jeden Bóg prawdziwy świadom jest do niej drogi; On jeden zna jej siedzibę.
8Zaś gdy odchylił zasłonę Judy, spoglądałaś w ów dzień ku zbrojowni Bet Jaaru.
3Co usłyszeliśmy, poznaliśmy i co nam opowiadali ojcowie,
13Natomiast mieszkańcy Beth Szemesz, właśnie odbywali w dolinie zbiórkę pszenicy. Gdy więc podnieśli swoje oczy oraz spostrzegli Arkę, ucieszyli się tym widokiem.
9I uważajcie – jeśli pociągnie drogą ku swej granicy, do Beth Szemesz, wtedy ona nam sprawiła tą wielką klęskę; zaś jeśli nie – wtedy będziemy wiedzieli, że nie jej moc nas dotknęła; a to, co nam się stało – zrządził przypadek.
21Także wyznaczyłem tam miejsce dla Arki, w której umieszczono Przymierze WIEKUISTEGO, jakie zawarł z naszymi przodkami, kiedy ich wyprowadził z ziemi Micraim.
1Nad rzekami Babelu, tam siedzieliśmy płacząc i wspominając Cyon.
2W nim na wierzbach zawieszaliśmy nasze lutnie.
6Bo tak mówi WIEKUISTY: Uderzcie w radość nad Jakóbem i wykrzykujcie na czele plemion; zwiastujcie, wysławiajcie i głoście: WIEKUISTY wspomógł Swój lud, szczątek Israela!
15Wtedy Chilkiasz powiedział, mówiąc do pisarza Szafana: W Domu WIEKUISTEGO znalazłem Zwoje Prawa. I Chilkiasz oddał zwoje Szafanowi.
1Psalm Dawida. WIEKUISTY, kto zamieszka w Twoim domu; kto będzie mieszkał na Twojej świętej górze?
16Zaś Jakób przebudził się ze swojego snu i powiedział: Zaprawdę, na tym miejscu jest WIEKUISTY, a ja tego nie wiedziałem.
14Abraham nazwał też imię owego miejsca: WIEKUISTY Ukazuje; stąd mówią po dzień dzisiejszy: Na górze WIEKUISTEGO będzie ukazane.
6Zatem Dawid i cały Israel przyszedł do Baalaw Kirjath Jearym, które jest w Judzie, by stamtąd przyprowadzić Skrzynię WIEKUISTEGO, Boga przebywającego nad cherubami, gdzie bywa wzywane Jego Imię.
14Lecz ty, mój rówieśnik i mąż, towarzysz i mój przyjaciel,
2Wy, którzy stoicie w Domu WIEKUISTEGO, w przedsionkach domu naszego Boga.
24Słyszeliśmy o nim wieść, więc opadają nasze ręce, ogarnia nas trwoga, dreszcze jak rodzącą!
7Burzyły się narody, runęły królestwa, rozległ się Jego głos i struchlała ziemia.
10Odnajduje go na pustej ziemi, na stepie, pośród wycia wichrów; otacza go, uważa na niego, strzeże go jak źrenicy Swojego oka.
13Nadto powiedział do swego sługi: Chodź, zbliżymy się do jednej z tych miejscowości, i zanocujemy w Gibei, albo w Ramath.
1A gdy Dawid pobudował domy w swym mieście przygotował miejsce dla Skrzyni Boga oraz rozbił jej namiot.
3WIEKUISTY dokonał dla nas wielkich rzeczy; byliśmy rozradowani.
6Tak lud wyruszył w pole przeciwko Israelowi. Po czym stoczyli bitwę w efraimskim lesie.
3I byśmy zawrócili do nas Skrzynię naszego Boga; bowiem nie pożądaliśmy jej za dni Saula.
17Stropy naszych domów są z cedrów, a nasze gonty z cyprysów.
15najprzedniejszym starodawnych gór oraz darami wzgórz wiekowych,