Ksiega Psalmów 72:5
Aby się Ciebie obawiali póki słońce oraz w obliczu księżyca, z pokolenia na pokolenie.
Aby się Ciebie obawiali póki słońce oraz w obliczu księżyca, z pokolenia na pokolenie.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
40I by się Ciebie obawiali po wszystkie dni, dopóki będą żyć na ziemi, którą oddałeś naszym przodkom.
6Niech zstąpi jakby deszcz na skoszoną łąkę, jak ulewa nawadniająca ziemię.
7Niechaj za jego dni rozkwitnie sprawiedliwy oraz pełnia pokoju, jak długo zostanie księżyc.
8I niech panuje od morza do morza, i od strumienia aż do krańców ziemi.
31Aby się Ciebie bali i chodzili Twoimi drogami we wszystkie dni, w których będą żyć na obliczu ziemi, którą dałeś naszym przodkom.
15Gdyż Twoi słudzy upodobali sobie jego kamienie oraz umiłowali jego proch.
7Słowa BOGA to czyste słowa, jak srebro wypławione w tyglu ziemi, siedmiokroć oczyszczone.
5Tam zatrwożą się trwogą, gdyż Bóg jest tylko w sprawiedliwym plemieniu.
36Raz na zawsze przysiągłem na Mą świętość. Czy skłamię Dawidowi?
37Jego ród zostanie na wieki, jego tron przede Mną jak słońce,
6Za dnia nie porazi cię słońce, ani księżyc w nocy.
8Niech się boi WIEKUISTEGO cała ziemia, niechaj drżą przed Nim wszyscy mieszkańcy zamieszkałego świata.
12Moje dni są jak wydłużony cień; zwiędłem jak trawa.
5Niech na wieki zamieszkam w Twym namiocie i się schronię pod osłonę Twoich skrzydeł. Sela.
6Bo Ty, Boże, wysłuchałeś moich ślubowań i oddałeś dziedzictwo czcicielom Twojego Imienia.
8uciszasz szum mórz, szum ich bałwanów. Uciszasz wrzenie narodów,
50Jego też miłosierdzie dla rodu bojących się Go pokoleń.
17Jego Imię przetrwa na wieki; jego Imię wzrośnie w obliczu słońca; będą się nim chwalić wszystkie ludy i będą je nazywać szczęśliwym.
30Bój się Jego oblicza cała ziemio,a okrąg ziemi zostanie utwierdzony, aby się nie poruszył.
19Szczęśliwie wybawił z boju moją duszę, choć tłumnie stanęli przeciw mnie.
10Początkiem mądrości jest bojaźń WIEKUISTEGO, dobra myśl u wszystkich, którzy je spełniają. A Jego chwała trwa na wieki.
10A wszystkie ludy ziemi zobaczą, że ponad tobą jest wzywane Imię WIEKUISTY; więc będą się ciebie obawiać.
7Od Twojej grozy, Panie Jakóba, zdrętwieli - jeździec i koń.
8Ty, Ty jesteś straszny, zatem kto się przed Tobą utrzyma w chwili Twojego gniewu?
26Z dawna ugruntowałeś ziemię i niebiosa, które są dziełem Twych rąk.
27One zaginą, a Ty zostajesz; wszystkie zbutwieją jak szata, odmienisz je jak odzież, więc będą odmienione.
28Ale Ty będziesz taki sam i nie skończą się Twoje lata.
9Do upadku wiedzie ich własny język; wszyscy, którzy ich widzą, się wzdrygają.
8Słońce, by panowało we dnie, bowiem na wieki Jego łaska.
9Księżyc i gwiazdy, by panowały w nocy; bowiem na wieki Jego łaska.
2Zanim jeszcze zaćmi się słońce, światło, księżyc i gwiazdy, a po deszczu znowu powrócą chmury.
17Zamiast twych ojców będą twoi synowie; ustanowisz ich książętami na całej ziemi.
2Żebyś się obawiał WIEKUISTEGO, twojego Boga, przestrzegając wszystkich Jego ustaw i przykazań, które ci nakazuję ty, twoi synowie oraz synowie twoich synów po wszystkie dni twojego życia, aby się przedłużyły twoje dni.
10O tym dniu, kiedy stawałeś przy Chorebie przed WIEKUISTYM, twoim Bogiem; gdy WIEKUISTY do mnie mówił: Zgromadź Mi lud, abym im obwieścił Moje słowa, z których się nauczą Mnie obawiać po wszystkie dni; przez które będą żyć na ziemi, oraz których mają nauczać swoich synów.
11Służcie BOGU w bojaźni oraz radujcie się w skrusze.
18Przychyli się do modlitwy opuszczonego i nie pogardzi ich modlitwą.
17ak węże będą lizać proch; jak te, co pełzają po ziemi. Drżąc, wyjdą ze swoich zamków i z trwogą będą patrzeć na WIEKUISTEGO, naszego Boga, oraz będą się Ciebie obawiać.
3Dlatego sławią Cię harde narody, obawiają się Ciebie miasta srogich ludów.
4Tak oto jest błogosławiony mąż, który się boi WIEKUISTEGO.
17Ale łaska BOGA od wieku do wieku dla tych, którzy Go wielbią; a jego sprawiedliwość dla synów synów,
13Pobłogosławi tych, co się boją WIEKUISTEGO, tak małych, jak i wielkich.
19Ty, WIEKUISTY, zasiadasz na wieki, Twój tron od pokolenia do pokolenia.
13WIEKUISTY, Twe Imię trwa na wieki; WIEKUISTY, pamięć o Tobie od pokolenia do pokolenia.
30Jedzą, korząc się, wszyscy możni ziemi; przed Nim klękają wszyscy zstępujący w proch; ten, kto nie pożywił swej duszy.
6by wiedziało to ostatnie pokolenie. Synowie, którzy się narodzą, powstaną i opowiedzą to swoim synom. Aby w Bogu pokładali swą nadzieję,
11one będą zniszczone, ale Ty trwasz; i wszystkie się zestarzeją jak szata,
7Ziemia wydała swój plon; niech nam błogosławi Bóg, nasz Bóg.
4Jedno pokolenie przychodzi, a drugie odchodzi; ale ziemia pozostaje na wieki.
18WIEKUISTY będzie królować na wieki i na zawsze.
6Przestrzegaj więc przykazań WIEKUISTEGO, twojego Boga, abyś chodził Jego drogami oraz się Go obawiał.