Ewangelia wedlug sw. Lukasza 1:50
I którego miłosierdzie zostaje od narodu do narodu nad tymi, co się go boją.
I którego miłosierdzie zostaje od narodu do narodu nad tymi, co się go boją.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
17Ale miłosierdzie Pańskie od wieków aż na wieki nad tymi, którzy się go boją, a sprawiedliwość jego nad synami synów,
18Którzy strzegą przymierza jego, i pamiętają na przykazanie jego, aby je czynili.
48Iż wejrzał na uniżenie służebnicy swojej; albowiem oto odtąd błogosławioną mię zwać będą wszystkie narody.
49Bo mi uczynił wielkie rzeczy ten, który mocny jest, i święte imię jego;
11Albowiem jako są niebiosa wysokie nad ziemią, tak jest utwierdzone miłosierdzie jego nad tymi, którzy się go boją;
51Dokazał mocy ramieniem swojem, i rozproszył pyszne w myślach serca ich.
52Ściągnął mocarze z stolic ich, a wywyższył uniżone.
54Przyjął Izraela, sługę swego, pamiętając na miłosierdzie swoje.
55Jako mówił do ojców naszych, do Abrahama i nasienia jego na wieki.
4Rzeczcież teraz, którzy się boicie Pana, że na wieki miłosierdzie jego.
18Oto oko Pańskie nad tymi, którzy się go boją, nad tymi, którzy ufają w miłosierdziu jego;
4Pamiątkę cudów swoich uczynił miłosierny a litościwy Pan.
5Dał pokarm tym, którzy się go boją, pamiętając wiecznie na przymierze swoje.
6Moc spraw swoich oznajmił ludowi swemu, dawszy im dziedzictwo pogan.
72Aby uczynił miłosierdzie z ojcami naszymi, i wspomniał na przymierze swoje święte,
8Pamięta wiecznie na przymierze swoje: na słowo, które przykazał aż do tysiącznego pokolenia;
21I dał ziemię ich w dziedzictwo; albowiem na wieki miłosierdzie jego;
22W dziedzictwo Izraelowi, słudze swemu; albowiem na wieki miłosierdzie jego.
23Który w uniżeniu naszem pamięta na nas; albowiem na wieki miłosierdzie jego.
24I wybawił nas od nieprzyjaciół naszych; albowiem na wieki miłosierdzie jego.
13Będzie błogosławił tym, którzy się boją Pana, małym i wielkim.
10A czyniący miłosierdzie nad tysiącami tych, którzy mię miłują, i strzegą przykazań moich.
9Wykupienie posławszy ludowi swemu, przykazał na wieki strzedź przymierza swego; święte i straszne jest imię jego.
10Początek mądrości jest bojaźń Pańska; rozumu dobrego nabywają wszyscy, którzy rozkazanie Pańskie czyną; chwała jego trwa na wieki.
11Kocha się Pan w tych, którzy się go boją, a którzy ufają w miłosierdziu jego.
4Tego, który sam czyni cuda wielkie; albowiem na wieki miłosierdzie jego.
5Albowiem dobry jest Pan, na wieki trwa miłosierdzie jego, a od narodu aż do narodu prawda jego.
5Azaż nie wiedzą wszyscy czyniciele nieprawości, że pożerają lud mój, jako więc chleb jedzą? ale Pana nie wzywają.
13Jako ma litość ojciec nad dziatkami, tak ma litość Pan nad tymi, którzy się go boją.
4Naród narodowi wychwalać będzie sprawy twoje, a mocy twoje opowiadać będą.
10Który poraził Egipczan na pierworodnych ich; albowiem na wieki miłosierdzie jego.
11Który wywiódł Izraela z pośrodku ich; albowiem na wieki miłosierdzie jego;
12W ręce mocnej i w ramieniu wyciągnionem; albowiem na wieki miłosierdzie jego.
15Pamiętajcie aż na wieki na przymierze jego, na słowow, które przykazał do tysiącznego pokolenia;
40Aby się ciebie bali po wszystkie dni, które żyć będą na ziemi, którąś dał ojcom naszym.
5Będą się bać ciebie, póki słońce i miesiąc trwać będzie, od narodu aż do narodu.
74Iżbyśmy mu bez bojaźni, z ręki nieprzyjaciół naszych będąc wybawieni, służyli;
75W świętobliwości i w sprawiedliwości przed obliczem jego, po wszystkie dni żywota naszego.
6A czyniący miłosierdzie nad tysiącami tych, którzy mię miłują, i strzegą przykazania mego.
9Ale posłucham, co rzecze Bóg, on Pan mocny; zaiste mówi pokój do ludu swego, i do świętych swoich, byle się jedno zaś do głupstwa nie wracali.
77A iżbyś dał znajomość zbawienia ludowi jego przez odpuszczenie grzechów ich.
78Przez wnętrzności miłosierdzia Boga naszego, w których nawiedził nas Wschód z wysokości.
50Przetoż cię, Panie! będę wyznawał między narodami, a będę śpiewał imieniowi twemu. Boś zacnie wybawił króla swego, a czynisz miłosierdzie pomazańcowi swemu Dawidowi, i nasieniu jego, aż na wieki.
30Wszyscy bogaci ziemi będą jeść, i upadać przed nim, przed oblicznością jego kłaniać się będą wszyscy zstępujący w proch, i którzy duszy swej żywo zachować nie mogą.
16Który prowadził lud swój przez puszczę; albowiem na wieki miłosierdzie jego.
17Który poraził królów wielkich; albowiem na wieki miłosierdzie jego;
14Tajemnica Pańska objawiona jest tym, którzy się go boją, a przymierze swoje oznajmuje im.
2Możne będzie na ziemi nasienie jego; rodzina szczerych błogosławiona będzie.
1Nauczający (złożony) od Etana Ezrahytczyka.
9A tak wiedz, że Pan, Bóg twój, jest Bóg, Bóg wierny, chowający przymierze, i miłosierdzie tym, którzy go miłują i strzegą przykazań jego, do tysięcznego pokolenia;