Ewangelia wedlug sw. Lukasza 2:47

Polska Biblia Gdanska

I zdumiewali się wszyscy, którzy go słuchali, nad rozumem i nad odpowiedziami jego.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Mt 7:28 : 28 I stało się, gdy dokończył Jezus tych słów, że się zdumiewał lud nad nauką jego.
  • Lk 4:32 : 32 I zdumiewali się nad nauką jego; bo była mocna mowa jego.
  • J 7:15 : 15 I dziwowali się Żydowie, mówiąc: Jakoż ten umie Pismo, gdyż się nie uczył?
  • Mk 1:22 : 22 I zdumiewali się nad nauką jego; albowiem on ich uczył jako mający moc, a nie jako nauczeni w Piśmie.
  • Lk 4:22 : 22 I wszyscy mu dawali świadectwo, i dziwowali się wdzięczności onych słów, które pochodziły z ust jego, i mówili: Izaż ten nie jest syn Józefowy?
  • J 7:46 : 46 Odpowiedzieli oni słudzy: Nigdy tak nie mówił człowiek jako ten człowiek.
  • Ps 119:99 : 99 Nad wszystkich nauczycieli moich stałem się rozumniejszym; bo świadectwa twoje są rozmyślaniem mojem.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Lk 2:40-46
    7 wersety
    84%

    40A dzieciątko ono rosło, i umacniało się w Duchu, pełne będąc mądrości, a łaska Boża była nad niem.

    41A rodzice jego chadzali na każdy rok do Jeruzalemu na święto wielkanocne.

    42A gdy już był we dwunastym roku, a oni wstępowali do Jeruzalemu według zwyczaju onego święta;

    43I gdy skończyli one dni, a już się wracali nazad, zostało dziecię Jezus w Jeruzalemie, a tego nie wiedział Józef i matka jego.

    44Lecz mniemając, że jest w towarzystwie podróżnem, uszli dzień drogi, i szukali go między krewnymi i między znajomymi.

    45A gdy go nie znaleźli, wrócili się do Jeruzalemu, szukając go,

    46I stało się po trzech dniach, że go znaleźli siedzącego w kościele w pośrodku doktorów, słuchającego ich i pytającego ich.

  • Lk 2:48-52
    5 wersety
    79%

    48A ujrzawszy go rodzice, zdumieli się. I rzekła do niego matka jego: Synu! przeczżeś nam to uczynił? Oto ojciec twój i ja z boleścią szukaliśmy cię.

    49I rzekł do nich: Cóż jest, żeście mię szukali? Izaliście nie wiedzieli, iż w tych rzeczach, które są Ojca mego, ja być muszę?

    50Lecz oni nie zrozumieli tego słowa, które im mówił.

    51I zstąpił z nimi, i przyszedł do Nazaretu, a był im poddany. A matka jego zachowywała wszystkie te słowa w sercu swojem.

    52A Jezus pomnażał się w mądrości, i we wzroście i w łasce u Boga i u ludzi.

  • Mt 22:33
    75%

    33A usłyszawszy to lud, zdumiał się nad nauką jego.

  • Lk 2:33
    75%

    33A ojciec i matka jego dziwowali się temu, co powiadano o nim.

  • Lk 4:32
    75%

    32I zdumiewali się nad nauką jego; bo była mocna mowa jego.

  • Lk 2:17-18
    2 wersety
    74%

    17I ujrzawszy rozsławili to, co im było powiedziano o tem dzieciątku.

    18A wszyscy, którzy słyszeli, dziwowali się temu, co im pasterze powiadali.

  • Lk 4:22
    73%

    22I wszyscy mu dawali świadectwo, i dziwowali się wdzięczności onych słów, które pochodziły z ust jego, i mówili: Izaż ten nie jest syn Józefowy?

  • Lk 9:43
    73%

    43I zdumieli się wszyscy nad wielmożnością Bożą. A gdy się wszyscy dziwowali wszystkim rzeczom, które czynił Jezus, rzekł do uczniów swoich:

  • Mk 1:22
    73%

    22I zdumiewali się nad nauką jego; albowiem on ich uczył jako mający moc, a nie jako nauczeni w Piśmie.

  • Lk 1:65-66
    2 wersety
    72%

    65I przyszedł strach na wszystkie sąsiady ich, i po wszystkiej górnej krainie Judzkiej rozgłoszone są wszystkie te słowa.

    66Tedy wszyscy, którzy o tem słyszeli, składali to do serca swego, mówiąc: Cóż to wżdy za dziecię będzie? I była z nim ręka Pańska.

  • Mt 7:28
    72%

    28I stało się, gdy dokończył Jezus tych słów, że się zdumiewał lud nad nauką jego.

  • J 7:15
    72%

    15I dziwowali się Żydowie, mówiąc: Jakoż ten umie Pismo, gdyż się nie uczył?

  • Mk 6:2
    71%

    2A gdy przyszedł sabat, począł uczyć w bóżnicy, a wiele ich słuchając, zdumiewali się i mówili: Skądże temu to wszystko? a co to za mądrość, która mu jest dana, że się i takie mocy dzieją przez ręce jego?

  • Mt 13:54
    71%

    54A przyszedłszy do ojczyzny swojej, nauczał je w bóżnicy ich, tak iż się bardzo zdumiewali i mówili: Skądże temu ta mądrość, i ta moc?

  • Lk 19:48
    71%

    48Ale nie znaleźli, co by mu uczynili; albowiem wszystek lud zawieszał się na nim, słuchając go.

  • Dz 2:7
    71%

    7I zdumiewali się wszyscy, i dziwowali się, mówiąc jedni do drugich: Izali oto ci wszyscy, którzy mówią, nie są Galilejczycy?

  • Mk 7:37
    71%

    37Ale czem on im bardziej zakazywał, tem oni to bardziej rozgłaszali, i nader się bardzo zdumiewali, mówiąc: Dobrze wszystko uczynił; bo czyni, iż głusi słyszą i niemi mówią.

  • Mk 9:15-16
    2 wersety
    71%

    15A wnetże lud wszystek ujrzawszy go, polękali się, i zbieżawszy się, przywitali go.

    16I pytał nauczonych w Piśmie: O cóż spór macie między sobą?

  • Lk 20:26
    70%

    26I nie mogli go podchwycić w mowie jego przed ludem, a zadziwiwszy się odpowiedzi jego, umilknęli.

  • Mk 11:18
    70%

    18A słyszeli to nauczeni w Piśmie i przedniejsi kapłani i szukali, jakoby go stracili; albowiem się go bali, przeto iż wszystek lud zdumiewał się nad nauką jego.

  • Lk 5:26
    69%

    26I zdumieli się wszyscy, i chwalili Boga, i napełnieni byli bojaźnią, mówiąc: Widzieliśmy dziś dziwne rzeczy.

  • Lk 4:15
    69%

    15A on nauczał w bóżnicach ich, i był sławiony od wszystkich.

  • Dz 2:12
    69%

    12I zdumiewali się wszyscy, i dziwowali się, mówiąc jeden do drugiego: Cóż to wżdy ma być?

  • Mt 12:23
    69%

    23I zdumiał się wszystek lud, i mówili: Nie tenże jest on syn Dawidowy?

  • Mt 22:46
    69%

    46A żaden mu nie mógł odpowiedzieć i słowa, i nie śmiał go nikt więcej od onego dnia pytać.

  • Mk 7:14
    68%

    14A zwoławszy wszystkiego ludu, mówił im: Słuchajcie mię wszyscy, a zrozumiejcie!

  • Lk 5:9
    68%

    9Albowiem go był strach ogarnął, i wszystkie, co z nim byli, z onego obłowu ryb, które byli zagarnęli.

  • Lk 1:63
    68%

    63A on kazawszy sobie podać tabliczkę, napisał mówiąc: Jan jest imię jego. I dziwowali się wszyscy.

  • Mt 22:22
    68%

    22To usłyszawszy, zadziwili się, a opuściwszy go, odeszli.

  • Mk 1:27
    68%

    27I wylękli się wszyscy, tak iż się pytali między sobą, mówiąc: Cóż to jest? cóż to za nowa nauka, iż mocą i duchom nieczystym rozkazuje, i są mu posłuszni?

  • Mt 15:16
    68%

    16I rzekł Jezus: Jeszczeż i wy bezrozumni jesteście?

  • Lk 8:56
    68%

    56I zdumieli się rodzice jej. A on im zakazał, aby nikomu nie powiadali tego, co się było stało.

  • Mk 12:34
    68%

    34A widząc Jezus, że on mądrze odpowiedział, rzekł mu: Niedalekoś jest od królestwa Bożego. I nie śmiał go nikt dalej pytać.

  • Mk 8:21
    68%

    21A on im rzekł: Jakoż tedy nie rozumiecie?

  • Dz 4:13
    68%

    13Widząc tedy bezpieczność Piotrową i Janową, i zrozumiawszy, iż ludźmi byli nieuczonymi i prostakami, dziwowali się i poznali je, iż byli z Jezusem.

  • Mk 9:32
    67%

    32Lecz oni tej rzeczy nie rozumieli; wszakże bali się go spytać.

  • Lk 21:38
    67%

    38A wszystek lud rano się schodził do niego, aby go słuchał w kościele.