Ksiega Psalmów 114:2
Stał się Juda poświęceniem jego, Izrael panowaniem jego.
Stał się Juda poświęceniem jego, Izrael panowaniem jego.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
1Gdy wychodził Izrael z Egiptu i dom Jakóbowy z narodu obcego,
1Przedniejszemu śpiewakowi na Neginot, psalm i pieśń Asafowi.
2Znajomy jest Bóg w Judzkiej ziemi, w Izraelu wielkie imię jego.
7Aby byli wybawieni umiłowani twoi; zachowajże ich prawicą twoją, a wysłuchaj mię.
8Bóg mówił przez świętobliwość swoję; dlatego się weselić będę, że rozdzielę Sychem, a dolinę Sukkot rozmierzę.
54Aż ich przywiódł do świętej granicy swojej, na onę górę, której nabyła prawica jego.
55I wyrzucił przed twarzą ich narody, i sprawił, że im przyszły na sznur dziedzictwa ich, ażeby mieszkały w przybytkach ich pokolenia Izraelskie.
4Albowiem sobie Jakóba Pan obrał, i Izraela za własność swoję.
22I uczyniłeś lud twój Izraelski sobie za lud aż na wieki, a ty Panie! stałeś się im za Boga.
3Kiedy Izrael był świątobliwością Panu, i pierwocinami urodzajów jego; wszyscy, którzy go pożerali, winni byli, złe rzeczy przyszły na nich, mówi Pan.
4A teć są słowa, które mówił Pan o Izraelu i o Judzie;
3To widząc morze, uciekło a Jordan wrócił się nazad.
19Oznajmuje słowo swe Jakóbowi, ustawy swe i sądy swe Izraelowi.
28I dowiedzą się narody, żem Ja Pan, który poświęcam Izraela, gdy będzie świątnica moja w pośrodku ich na wieki.
18Boś ty jest chwałą mocy ich, a za wolą twoją wywyższy się róg nasz.
2I rzekł Pan: Juda pójdzie; otom podał ziemię w rękę jego.
12I dał ziemię ich w dziedzictwo, w dziedzictwo Izraelowi, ludowi swemu.
12Błogosławiony naród, którego Pan jest Bogiem jego; lud, który sobie obrał za dziedzictwo.
68Wszakże obrał pokolenie Judowe, i górę Syon, którą umiłował.
69I wystawił sobie jako pałac wysoki świątnicę swoję, jako ziemię, którą ugruntował na wieki.
16Nie jest tym podobien dział Jakóbowy, bo on jest stworzyciel wszystkiego; Izrael także jest prętem dziedzictwa jego, Pan zastępów jest imię jego.
12Efraimczycy mię ogarnęli kłamstwem, a dom Izraelski zdradą, gdy jeszcze Juda panował z Bogiem, a z świętymi wierny był.
1Synom Korego psalm i pieśń. Fundament jego jest na górach świętych.
19Nie takowyć jest dział Jakóbowy; bo on jest który wszystko stworzył, a Izrael jest prętem dziedzictwa jego; Pan zastępów imię jego.
12I porażony jest Juda od ludu Izraelskiego, a uciekł każdy do przybytku swego.
35Niech go chwalą niebiosa i ziemia, morze i wszystko, co się w nich rucha.
9Albowiem działem Pańskim jest lud jego, Jakób sznurem dziedzictwa jego.
12Tedy Pan Judę weźmie w osiadłość za dział swój w ziemi świętej, i obierze zaś Jeruzalem.
13O nasienie Izraelskie, słudzy jego! O synowie Jakóbowi, wybrani jego!
14On jest Pan, Bóg nasz; po wszystkiej ziemi sądy jego.
18Na mały czas posiadł ziemię lud świętobliwości twojej; nieprzyjaciele nasi podeptali świątnicę twoję.
16I uciekali synowie Izraelscy przed Judą; ale ich podał Bóg w ręce ich.
22I porażony jest Juda przed Izraelem, a pouciekali każdy do namiotów swoich.
2Tak mówi Pan: Znalazł łaskę na puszczy lud, który uszedł miecza, gdym chodził przed nim, abym odpocznienie uczynił Izraelowi.
2Wesel się, Izraelu! w Twórcy swoim; synowie Syońscy! radujcie się w królu swoim.
9Izraelu! ufaj w Panu; bo on jest pomocnikiem ich i tarczą ich.
13Albowiem obrał Pan Syon, i upodobał go sobie na mieszkanie, mówiąc:
12Ale miejsce świątnicy naszej, to jest stolica chwały Najwyższego, wiecznie trwa.
20Ale Juda na wieki trwać będzie, a Jeruzalem od narodu do narodu;
15Jam jest Pan, Święty wasz; Stworzyciel Izraelowy, Król wasz.
19Aleć i Juda nie strzegł przykazań Pana, Boga swego; lecz chodził w ustawach Izaelskich, których naczynili.
24I zmocniłeś sobie lud twój Izraelski, abyć był ludem aż na wieki; a ty Panie stałeś się im za Boga.
2I poznał Dawid, iż go utwierdził Pam królem nad Izraelem, a iż wywyższył królestwo jego dla ludu swego Izraelskiego.
18Przetoż poniżeni są synowie Izraelscy naonczas: a zmocnili się synowie Judzcy, ponieważ spolegali na Panu, Bogu ojców swych.
17Wprowadzisz je, i wszczepisz je na górze dziedzictwa twego, na miejscu, któreś ku mieszkaniu twemu sprawił, Panie; w świątnicy, Panie, którą umocnią ręce twoje.
7Potem też błogosławił Judzie, i rzekł: Wysłuchaj Panie głos Judy, a do ludu jego wprowadź go; ręka jego będzie walczyła zań, a ty go ratować będziesz przeciw nieprzyjaciołom jego.
4Moc zaiste królewska miłuje sąd; albowiemeś ty ustanowił prawa; sąd i sprawiedliwość w Jakóbie ty wykonujesz.
10Przetoż iż mówisz: Te dwa narody, i te dwie ziemie moje będą a posiądziemy tę, w której Pan mieszkał;
21I wstąpią wybawiciele na górę Syon, aby sądzili górę Ezawa; a tak będzie królestwo samego Pana.
1Gdy Izrael był dziecięciem, miłowałem go, a z Egiptu wezwałem syna mego.