Ksiega Psalmów 147:19
Oznajmuje słowo swe Jakóbowi, ustawy swe i sądy swe Izraelowi.
Oznajmuje słowo swe Jakóbowi, ustawy swe i sądy swe Izraelowi.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
20Nie uczynił tak żadnemu narodowi; przetoż nie poznali sądów jego. Halleluja.
18Posyła słowo swoje, i roztapia je; powienie wiatrem swym, a rozlewają wody.
12Wspominajcie dziwne sprawy jego, które czynił, i cuda jego, i sądy ust jego.
13O nasienie Izraelskie, słudzy jego! O synowie Jakóbowi, wybrani jego!
14On jest Pan, Bóg nasz; po wszystkiej ziemi sądy jego.
6Pan czyni, co sprawiedliwego jest, i sądy wszystkim uciśnionym.
7Oznajmił drogi swe Mojżeszowi, a synom Izraelskim sprawy swoje.
7Onci jest Pan, Bóg nasz, po wszystkiej ziemi sądy jego.
8Pamięta wiecznie na przymierze swoje: na słowo, które przykazał aż do tysiącznego pokolenia;
8Posłał Pan słowo do Jakóba, a upadło w Izraelu.
17I postanowił to Jakóbowi za prawo, a Izraelowi za przymierze wieczne,
5Bo wzbudził świadectwo w Jakóbie, a zakon wydał w Izraelu; przykazał ojcom naszym, aby to do wiadomości podawali synom swoim,
4Moc zaiste królewska miłuje sąd; albowiemeś ty ustanowił prawa; sąd i sprawiedliwość w Jakóbie ty wykonujesz.
15On wysyła słowo swe na ziemię; bardzo prędko bieży wyrok jego.
6Moc spraw swoich oznajmił ludowi swemu, dawszy im dziedzictwo pogan.
7Uczynki rąk jego prawda i sąd; nieodmienne są wszystkie przykazania jego,
4Zatrąbcie w trąbę na nowiu miesiąca, czasu ułożonego, w dzień święta naszego uroczystego.
10Bo je postanowił Jakóbowi za ustawę, a Izraelowi za umowę wieczną.
2Stał się Juda poświęceniem jego, Izrael panowaniem jego.
21Nie baczy nieprawości w Jakóbie; ani widzi przestępstwa w Izraelu; Pan, Bóg jego, jest z nim, a trąbienie zwycięstwa królewskiego przy nim.
45Aby zachowali ustawy jego, a prawa jego przestrzegali. Halleluja.
4Albowiem sobie Jakóba Pan obrał, i Izraela za własność swoję.
4Słuchajcie słowa Pańskiego, domie Jakóbowy, i wszystkie rodzaje domu Izraelowego!
5Przypominajcie sobie dziwy jego, które czynił, cuda jego i sądy ust jego.
4A teć są słowa, które mówił Pan o Izraelu i o Judzie;
34Ci aż do dnia tego sprawują się według zwyczajów starych, nie boją się Pana, ani czynią według wyroków jego, i według ustaw jego, i według zakonu, i według rozkazania, które przykazał Pan synom Jakóbowym, którego przezwał Izraelem.
20Oznajmijcie to domowi Jakóbowemu, a rozgłoście w Judzie, mówiąc:
14Mnie też rozkazał Pan na on czas, abym was nauczał ustaw i sądów, abyście je czynili w ziemi, do której idziecie, abyście ją dziedzicznie posiedli.
1Przedniejszemu śpiewakowi na Neginot, psalm i pieśń Asafowi.
19Nie takowyć jest dział Jakóbowy; bo on jest który wszystko stworzył, a Izrael jest prętem dziedzictwa jego; Pan zastępów imię jego.
5Miłuje sąd i sprawiedliwość; pełna jest ziemia miłosierdzia Pańskiego.
2Ma też Pan poswarek z Judą, a nawiedzi Jakóba według dróg jego, według spraw jego odda mu.
27Przeczże tedy powiadasz, Jakóbie! przeczże tak mówisz Izraelu: Skryta jest droga moja przed Panem, a sprawa moja przed Boga mego nie przychodzi?
1A teć są sądy, które przełożysz przed obliczem ich.
3Opowiadajcie między narodami chwałę jego, między wszystkimi ludźmi cuda jego.
2Aby sądził lud twój w sprawiedliwości, a ubogich twoich w prawości.
16Nie jest tym podobien dział Jakóbowy, bo on jest stworzyciel wszystkiego; Izrael także jest prętem dziedzictwa jego, Pan zastępów jest imię jego.
2Objawił Pan zbawienie swoje; przed oczyma pogan oznajmił sprawiedliwość swoję.
15Ukażę mu dziwne rzeczy, jako za dni, którycheś wyszedł z ziemi Egipskiej.
8Ogień i grad, śnieg i para, wiatr gwałtowny, wykonywający rozkaz jego;
9Albowiem działem Pańskim jest lud jego, Jakób sznurem dziedzictwa jego.
10Słuchajcie słowa Pańskiego, o narody! a opowiadajcie je na wyspach dalekich, i mówcie: Ten, który rozproszył Izraela, zgromadzi go, a strzedz go będzie, jako pasterz trzody swojej.
14I sabat twój święty oznajmiłeś im, a przykazania i ustawy, i zakon wydałeś im przez Mojżesza, sługę twego.
11I dałem im ustawy moje, i sądy moje podałem im do wiadomości; które jeźliby człowiek zachowywał, żyć w nich będzie.
24Opowiadajcie między narodami chwałę jego, i między wszystkimi ludźmi dziwne sprawy jego;
46Teć są ustawy i sądy i prawa, które postanowił Pan między sobą, i między syny Izraelskimi na górze Synaj przez Mojżesza.
4Przyzwie z góry niebiosa i ziemię, aby sądził lud swój.
8Ale Pan na wieki trwa; zgotował stolicę swoję na sąd.
8Alem ja napełniony siłą ducha Pańskiego i sądem i mocą, abym oznajmił Jakóbowi przestępstwa jego, a Izraelowi grzech jego.
6Niebiosa opowiadają sprawiedliwość jego, a wszystkie narody oglądają chwałę jego.