Ksiega Psalmów 116:18
Śluby moje oddam Panu, a to zaraz przed wszystkim ludem jego,
Śluby moje oddam Panu, a to zaraz przed wszystkim ludem jego,
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
12Cóż oddam Panu za wszystkie dobrodziejstwa jego, które mi uczynił?
13Kielich obfitego zbawienia wezmę, a imienia Pańskiego wzywać będę,
14Śluby moje oddam Panu, a to zaraz przed wszystkim ludem jego.
25Albowiem nie wzgardził, ani się odwrócił od utrapienia ubogiego, ani skrył od niego oblicza swego; owszem, gdy do niego wołał, wysłuchał go.
17Tobie ofiarować będę ofiarę chwały, i imienia Pańskiego wzywać będę.
12W Bogu mam nadzieję, nie będę się bał, aby mi co miał uczynić człowiek.
13Przetoż wnijdę do domu twego z całopaleniem, a oddam ci śluby moje.
19W przysionkach domu Pańskiego, w pośrodku ciebie, Jeruzalemie! Halleluja.
14Ofiaruj Bogu chwałę, i oddaj Najwyższemu śluby twoje;
18Będę cię wysławiał w zgromadzeniu wielkiem; między ludem wielkim będę cię chwalił.
9Którzy pilnują marności nikczemnych, pozbawiają się miłosierdzia Bożego;
8Niech mieszka na wieki przed obliczem Bożem; zgotuj miłosierdzie i prawdę, niech go strzegą. Tak będę śpiewał imieniowi twemu na wieki, a śluby moje oddawać będę na każdy dzień.
1Halleluja. Będę wysławiał Pana całem sercem w radzie szczerych, i w zgromadzeniu.
14Ofiary spokojne są u mnie; dzisiajm oddała śluby moje.
1Psalm Dawidowy. Wysławiać cię będę, Panie! ze wszystkiego serca mego; przed bogami śpiewać ci będę.
2Będę się kłaniał ku kościołowi twemu świętemu, i będę wysławiał imię twoje dla miłosierdzia twego, i dla prawdy twojej; boś nade wszystko uwielbił imię twoje i wyroki twoje.
9Będę chodził ustawicznie przed oblicznością Pańską w ziemi żyjących.
6Oto Bóg jest pomocnikiem moim: Pan jest z tymi, którzy podpierają żywot mój.
1Przedniejszemu śpiewakowi psalm i pieśń Dawidowa.
49Tyś wybawiciel mój od nieprzyjaciół moich; tyś mię nad powstawających przeciwko mnie wywyższył; od męża drapieżnego wyrwałeś mię.
30Będę Pana wielce wysławiał usty swemi, a w pośród wielu chwalić go będę.
3Ocućże się lutnio i harfo! gdy na świtaniu powstaję.
11Zaiste i gniew człowieczy chwalić cię musi, a ty ostatek zagniewania skrócisz.
1Psalm Dawidowy, gdy sobie odmienił postawę przed Abimelechem, od którego będąc wygnany, odszedł.
9Ocuć się chwało moja! ocuć się, lutnio i harfo! gdy na świtaniu powstaję.
6A tak wywyższona będzie głowa moja nad nieprzyjaciołmi moimi, którzy są około mnie; i będę ofiarował w przybytku jego ofiary wykrzykania; będę śpiewał i chwały oddawał Panu.
10Tedy się nazad cofną nieprzyjaciele moi, któregokolwiek dnia zawołam; bo to wiem, iż Bóg jest ze mną.
50Przetoż będę cię wyznawał Panie między narodami; a imieniowi twemu śpiewać będę.
28Tyś jest Bóg mój; przetoż cię wysławiać będę, Boże mój! wywyższać cię będę.
22Wybaw mię z paszczęki lwiej, a od rogów jednorożcowych wyzwól mię.
18Ale my będziemy błogosławili Panu, odtąd aż na wieki. Halleluja.
1Miłuję Pana, iż wysłuchał głos mój, i prośby moje.
2Albowiem nakłonił ucha swego ku mnie, gdym go wzywał za dni moich.
7Wygłubisz tych, którzy mówią kłamstwo; mężem krwawym i zdradliwym brzydzi się Pan.
7Abym ci oddawał chwałę głośną, a opowiadał wszystkie cuda twoje.
8Panie! umiłowałem mieszkanie domu twego, i miejsce przybytku chwały twojej.
27Będziesz mu się modlił, a wysłucha cię, i śluby twoje oddasz mu.
106Przysięgłem i uczynię temu dosyć, że będę strzegł sądów sprawiedliwości twojej.
12A będę cię chwalił, Panie, Boże mój! ze wszystkiego serca mego, i będę wielbił imię twoje na wieki,
15Całopalenie z tłustych baranów będęć ofiarował z kadzeniem, będęć ofiarował woły i kozły. Sela.
16Pójdźcie, słuchajcie, a będę opowiadał wszystkim, którzy się boicie Boga, co uczynił duszy mojej.
19Otwórzcie mi bramy sprawiedliwości, a wszedłszy w nie będę wysławiał Pana.
17Obróci się boleść jego na głowę jego, a na wierzch głowy jego nieprawość jego spadnie. Będę wysławiał Pana według sprawiedliwości jego, a będę śpiewał imieniowi Pana najwyższego.
12Noga moja stanęła na równinie; w zgromadzeniach będę błogosławił Pana.
2Chwal, duszo moja! Pana. Chwalić będę Pana, pókim żyw; będę śpiewał Bogu memu, póki mię staje.
1Przedniejszemu śpiewakowi, na Halmutlabben pieśń Dawidowa.
2Który przysiągł Panu, a ślub uczynił mocarzowi Jakóbowemu, mówiąc:
6Hardzi na mię zastawili sidło, i powrozy; rozciągnęli sieci przy ścieszce, a sidła swe zastawili na mię. Sela.
2Którzy stawacie w domu Pańskim, w sieniach domu Boga naszego.
8Wysławiajcie Pana, wzywajcie imienia jego, a opowiadajcie między narodami sprawy jego.