Ksiega Psalmów 143:10
Naucz mię czynić wolę twoję, albowiemeś ty Bóg mój; duch twój dobry niech mię prowadzi po ziemi prawej.
Naucz mię czynić wolę twoję, albowiemeś ty Bóg mój; duch twój dobry niech mię prowadzi po ziemi prawej.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
11Naucz mię, Panie! drogi twojej, a prowadź mnie ścieżką dla tych, którzy mię podstrzegają.
4Panie! daj mi poznać drogi twe, ścieżek twoich naucz mię.
5Daj, abym chodził w prawdzie twojej, i naucz mię; boś ty jest Bóg zbawienia mego; ciebie oczekuję dnia każdego.
8Ale ja w obfitości miłosierdzia twego wnijdę do domu twego, a pokłonię się w kościele twoim świętym, w bojaźni twojej.
11Dla imienia twego, Panie!ożyw mię; dla sprawiedliwości twojej wywiedź z utrapienia duszę moję.
68Dobryś ty i dobrotliwy; nauczże mię ustaw twoich.
11Naucz mię, Panie, drogi twojej, abym chodził w prawdzie twojej, a ustanów serce moje w bojaźni imienia twego;
8Dobry i prawy jest Pan; przetoż drogi naucza grzeszników.
9Poprowadzi cichych w sądzie, a nauczy pokornych drogi swojej.
8Spraw, abym rano słyszał miłosierdzie twoje, bo w tobie ufam; oznajmij mi drogę, którąbym miał chodzić; bo do ciebie podnoszę duszę moję.
9Wyrwij mię od nieprzyjaciół moich, Panie! do ciebie się uciekam.
1Psalm Dawidowy. Pan jest pasterzem moim, na niczem mi nie zejdzie.
2Na paszach zielonych postawił mię; a do wód cichych prowadzi mię.
3Duszę moję posila: prowadzi mię ścieszkami sprawiedliwości dla imienia swego.
4Choćbym też chodził w dolinie cienia śmierci, nie będę się bał złego, albowiemeś ty ze mną; laska twoja, i kij twój, te mię cieszą.
33Naucz mię, Panie! drogi ustaw twoich, a będę jej strzegł aż do końca.
3Ześlij światłość twoję, i prawdę twoję; te mię poprowadzą, i wprowadzą mię na świętą górę twoję, i do przybytków twoich,
3Nakłoń ku mnie ucha twego, co rychlej wybaw mię; bądźże mi mocną skałą, domem obronnym, abyś mię zachował.
66Dobrego rozumu i umiejętności naucz mię; bom przykazaniom twoim uwierzył.
23Wyszpieguj mię, Boże! a poznaj serce moje; doświadcz mię, a poznaj myśli moje,
24I obacz, jeźli droga odporności jest we mnie, a prowadź mię drogą wieczną.
10Daj mi słyszeć radość i wesele, a niech się rozradują kości moje, któreś pokruszył.
11Odwróć oblicze twoje od grzechów moich, a zgładź wszystkie nieprawości moje.
12Serce czyste stwórz we mnie, o Boże! a ducha prawego odnów we wnętrznościach moich.
13Nie odrzucaj mię od oblicza twego, a Ducha swego świętego nie odbieraj odemnie.
12Błogosławionyś ty, Panie! nauczże mię ustaw twoich.
10I tamby mię ręka twoja prowadziła, a dosięgłaby mię prawica twoja.
35Daj, abym chodził ścieżką przykazań twoich, gdyż w tem jest upodobanie moje.
8Dam ci rozum, i nauczę cię drogi, po której masz chodzić; dam ci radę, obróciwszy na cię oko moje.
4Dobrze czyń, Panie! dobrym, i tym, którzy są uprzejmego serca.
40Oto pragnę rozkazań twoich; w sprawiedliwości twojej ożyw mię.
24Według rady swej prowadź mię, a potem do chwały przyjmiesz mię.
10Ze wszystkiego serca mego szukam cię; nie dopuszczajże mi błądzić od rozkazań twoich.
124Obchodź się z sługą twoim według miłosierdzia twego, a ustaw twoich naucz mię.
125Sługamci ja twój, dajże mi zrozumienie; abym umiał świadectwa twoje.
10Co za pożytek ze krwi mojej, gdybym zstąpił do dołu? Izali cię proch chwalić będzie? Iazali opowie prawdę twoję?
108Panie! dobrowolne śluby ust moich przyjmij proszę za wdzięczne, a sądów twoich naucz mię.
11Drogi mądrości nauczam cię; po ścieszkach prostych wiodę cię;
6Nadto dobrodziejstwo i miłosierdzie twe pójdą za mną po wszystkie dni żywota mego, a będę mieszkał w domu Pańskim na długie czasy.
8Tedym rzekł: Oto idę; w księgach napisano o mnie;
26Drogi moje rozpowiedziałem, a wysłuchałeś mię; naucz mię ustaw twoich.
27Daj, abym zrozumiał drogę rozkazań twoich, ażebym rozmyślał o dziwnych sprawach twoich.
11Oznajmisz mi drogę żywota; obfitość wesela jest przed obliczem twojem, rozkoszy po prawicy twojej aż na wieki.
10Albowiem u ciebie jest źródło żywota, a w światłości twojej oglądamy światłość.
6Hardzi na mię zastawili sidło, i powrozy; rozciągnęli sieci przy ścieszce, a sidła swe zastawili na mię. Sela.
8Boś mi bywał na pomocy; przetoż w cieniu skrzydeł twoich śpiewać będę.
5Wywiedź mię z sieci, którą zastawili na mię; boś ty jest mocą moją.
17Boże! uczyłeś mię od młodości mojej, i opowiadam aż po dziś dzień dziwne sprawy twoje.
9Będę chodził ustawicznie przed oblicznością Pańską w ziemi żyjących.
7Będę cię wysławiał w szczerości serca, gdy się nauczę praw sprawiedliwości twojej.