Ksiega Psalmów 78:11

Polska Biblia Gdanska

Zapomnieli na sprawy jego, i na dziwne dzieła jego, które im pokazywał.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 106:13 : 13 Przecież prędko zapomnieli na sprawy jego, i nie czekali na rady jego.
  • Ps 106:21-22 : 21 Zapomnieli na Boga, wybawiciela swego, który czynił wielkie rzeczy w Egipcie; 22 Rzeczy dziwne w ziemi Chamowej, rzeczy straszne przy morzu Czerwonem.
  • Jr 2:32 : 32 Izali zapomina panna ubioru swego, i oblubienica klejnotów swoich? Ale lud mój zapomniał mię przez dni niezliczone.
  • Pwt 32:18 : 18 Opoki, która cię spłodziła, zapomniałeś, zapomniałeś Boga, Stworzyciela twego.
  • Ps 78:7 : 7 Aby pokładali w Bogu nadzieję swoję, a nie zapominali na sprawy Boże, ale strzegli przykazań jego;

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 13Przecież prędko zapomnieli na sprawy jego, i nie czekali na rady jego.

  • Ps 78:37-43
    7 wersety
    82%

    37A serce ich nie było szczere przed nim, ani wiernymi byli w przymierzu jego.)

    38On jednak będąc miłosierny odpuszczał nieprawości ich, a nie zatracał ich, ale częstokroć odwracał gniew swój, a nie pobudzał wszystkiego gniewu swego;

    39Bo pamiętał, że są ciałem, wiatrem, który odchodzi, a nie wraca się zaś.

    40Jako go często draźnili na puszczy, i do boleści przywodzili na pustyniach?

    41Bo coraz kusili Boga, a Świętemu Izraelskiemu granice zamierzali.

    42Nie pamiętali na rękę jego, i na on dzień, w który ich wybawił z utrapienia;

    43Gdy czynił w Egipcie znaki swoje, a cuda swe na polu Soan;

  • Ps 106:21-22
    2 wersety
    82%

    21Zapomnieli na Boga, wybawiciela swego, który czynił wielkie rzeczy w Egipcie;

    22Rzeczy dziwne w ziemi Chamowej, rzeczy straszne przy morzu Czerwonem.

  • 12Przed ojcami ich czynił cuda w ziemi Egipskiej, na polu Soan.

  • 10Bo nie przestrzegali przymierza Bożego, a według zakonu jego zbraniali się chodzić.

  • 32Ale w tem wszystkiem jeszcze grzeszyli, i nie wierzyli cudom jego;

  • 7Ojcowie nasi w Egipcie nie zrozumieli cudów twoich, ani pamiętali na wielkość miłosierdzia twego; ale odpornymi byli przy morzu Czerwonem.

  • Ps 78:7-8
    2 wersety
    76%

    7Aby pokładali w Bogu nadzieję swoję, a nie zapominali na sprawy Boże, ale strzegli przykazań jego;

    8Aby się nie stali jako ojcowie ich narodem odpornym i nieposłusznym, narodem, który nie wygotował serca swego, aby był wierny Bogu duch jego.

  • Ne 9:16-18
    3 wersety
    76%

    16Ale oni i ojcowie nasi hardzie sobie poczynali, i zatwardzili kark swój, i nie słuchali rozkazania twego.

    17Owszem nie chcieli słuchać, ani wspomnieli na cuda twoje, któreś czynił, przy nich; ale zatwardziwszy kark swój postanowili sobie wodza, chcąc się wrócić w niewolę swoję w uporze swoim. Lecz ty, o Boże miłościwy, łaskawy, i miłosierny, nieskwapli wy, i wielkiego miłosierdzia! nie opuściłeś ich.

    18Nawet gdy sobie uczynili cielca ulanego, a mówili: Ten jest Bóg twój, który cię wywiódł z ziemi Egipskiej, i dopuścili się bluźnierstw wielkich,

  • 12Wspominajcie dziwne sprawy jego, które czynił, i cuda jego, i sądy ust jego.

  • 3I cuda jego, i sprawy jego, które uczynił w pośród Egiptu, Faraonowi, królowi Egipskiemu, i wszystkiej ziemi jego;

  • 5Przypominajcie sobie dziwy jego, które czynił, cuda jego i sądy ust jego.

  • 34I nie pamiętali synowie Izraelscy na Pana, Boga swego, który je wyrwał z rąk wszystkich nieprzyjaciół ich okolicznych;

  • 11I rzekłem: Toć jest śmierć moja; wszakże prawica Najwyższego uczyni odmianę.

  • 56A wszakże przecież kusili i draźnili Boga najwyższego, a świadectwa jego nie strzegli.

  • 6Dobremi pastwiskami swemi nasyceni są; ale gdy się nasycili, podniosło się serce ich; przetoż mię zapomnieli.

  • 24Wzgardzili też ziemią pożądaną, nie wierząc słowu jego.

  • Pwt 32:18-19
    2 wersety
    72%

    18Opoki, która cię spłodziła, zapomniałeś, zapomniałeś Boga, Stworzyciela twego.

    19Co widząc Pan poruszył się gniewem na syny swoje, i na córki swoje.

  • 23Jednak nie wspomniał przełożony nad podczaszymi na Józefa, ale go zapomniał.

  • 11Mówi w sercu swem: Zapomnałci tego Bóg; zakrył oblicze swoje, nie ujrzy na wieki.

  • 14Nie podniosło się serce twoje, i zapomniałbyś Pana, Boga twego, który cię wywiódł z ziemi Egipskiej z domu niewoli;

  • 25I odpowiedzą: Przeto, że opuścili przymierze Pana, Boga ojców swych, które postanowił z nimi, gdy je wywiódł z ziemi Egipskiej.

  • 27Przeto, iż odstąpili od niego, a żadnych dróg jego zrozumieć nie chcieli:

  • 9Izali do końca ustanie miłosierdzie jego, i koniec weźmie słowo od rodzaju aż do rodzaju? Izali zapomniał Bóg zmiłować się?

  • 45Bo sobie wspomniał na przymierze swoje z nimi, a żałował tego według wielkiej litości swojej.

  • 40Lecz nie usłuchali, ale owszem według obyczaju swego dawnego czynili.

  • 9Gdzie mię kusili ojcowie wasi i doświadczali mię, i widzieli sprawy moje przez czterdzieści lat.

  • 7Pamiętaj, a nie zapominaj, żeś do gniewu pobudzał Pana, Boga twego, na puszczy; od onego dnia, jakoś wyszedł z ziemi Egipskiej, ażeście przyszli na to miejsce, odpornymiście byli Panu.

  • 9A gdy zapomnieli Pana Boga swego, podał je w rękę Sysarze, hetmanowi wojska Hasor, i w rękę Filistynów, także w rękę króla Moabskiego, którzy walczyli przeciwko nim.

  • 6Moc spraw swoich oznajmił ludowi swemu, dawszy im dziedzictwo pogan.

  • 4Pamiątkę cudów swoich uczynił miłosierny a litościwy Pan.

  • 15I wzgardzili wyroki jego, i przymierze jego, które uczynił z ojcami ich, i oświadczenia jego, któremi się oświadczał przeciwko nim, a chodzili za próżnością, i stali się próżnymi, i naśladowali poganów, którzy byli około nich, o których im rozkazał Pan, aby nie czynili jako oni.

  • 11I wspominał sobie lud jego na dni starodawne, i na Mojżesza, mówiąc: Gdzież jest ten, który ich wywiódł z morza, z pasterzem trzody swojej? Gdzież jest ten, który położył w pośrodku jego Ducha swego Świętego?

  • 17A wszakże oni przyczynili grzechów przeciwko niemu, a wzruszyli Najwyższego na puszczy do gniewu;

  • 10Także gdy wszystek on rodzaj przyłączony jest do ojców swoich, i powstał po nich inszy naród, który nie znał Pana, ani też spraw, który uczynił Izraelowi;

  • 17Dla głosu tego, który mię sromoci i potwarza, dla nieprzyjaciela, i tego, który się mści.

  • 35Przypominając sobie, iż Bóg był skałą ich, a Bóg najwyższy odkupicielem ich:

  • 70%

    6Tak iż ani rzekli: Gdzież jest Pan, który was wywiódł z ziemi Egipskiej? który nas wodził po puszczy, po ziemi pustej i strasznej, po ziemi suchej i cieniu śmierci, po ziemi, po której nikt nie chodził, a gdzie żaden człowiek nie mieszkał?

  • 22Tak wszyscy, którzy widzieli chwałę moję, i znaki moje, którem czynił w Egipcie, i na puszczy, a kusili mię już po dziesięć kroć, ani byli posłuszni głosowi memu,