Ksiega Psalmów 78:35
Przypominając sobie, iż Bóg był skałą ich, a Bóg najwyższy odkupicielem ich:
Przypominając sobie, iż Bóg był skałą ich, a Bóg najwyższy odkupicielem ich:
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
34Gdy ich tracił, jeźliże go szukali, i nawracali się, a szukali z rana Boga,
39Bo pamiętał, że są ciałem, wiatrem, który odchodzi, a nie wraca się zaś.
40Jako go często draźnili na puszczy, i do boleści przywodzili na pustyniach?
41Bo coraz kusili Boga, a Świętemu Izraelskiemu granice zamierzali.
42Nie pamiętali na rękę jego, i na on dzień, w który ich wybawił z utrapienia;
18Opoki, która cię spłodziła, zapomniałeś, zapomniałeś Boga, Stworzyciela twego.
37I rzecze: Gdzież bogowie ich? Ona opoka, w której ufali?
21Zapomnieli na Boga, wybawiciela swego, który czynił wielkie rzeczy w Egipcie;
44A wszakże wejrzał na ucisk ich, i usłyszał wołanie ich.
45Bo sobie wspomniał na przymierze swoje z nimi, a żałował tego według wielkiej litości swojej.
7Aby pokładali w Bogu nadzieję swoję, a nie zapominali na sprawy Boże, ale strzegli przykazań jego;
8Aby się nie stali jako ojcowie ich narodem odpornym i nieposłusznym, narodem, który nie wygotował serca swego, aby był wierny Bogu duch jego.
34I nie pamiętali synowie Izraelscy na Pana, Boga swego, który je wyrwał z rąk wszystkich nieprzyjaciół ich okolicznych;
24I usłyszał Bóg wołanie ich; i wspomniał Bóg na przymierze swoje z Abrahamem, z Izaakiem, i z Jakóbem.
25I wejrzał Bóg na syny Izraelskie, i poznał Bóg.
2I rzekł: Pan opoka moja i twierdza moja, i wybawiciel mój ze mną.
3Bóg, skała moja, w nim będę ufał, tarcz moja, róg zbawienia mego, podwyższenie moje, i ucieczka moja, zbawiciel mój, który mię od gwałtu wybawia.
32Albowiem któż jest Bogiem oprócz Pana? a kto opoką oprócz Boga naszego?
2Rozmiłuję się ciebie, Panie, mocy moja!
11Zapomnieli na sprawy jego, i na dziwne dzieła jego, które im pokazywał.
36(Aczkolwiek pochlebiali mu usty swemi, i językiem swoim kłamali mu;
31Albowiem nie jako skała nasza skała ich, co nieprzyjaciele nasi sami osądzą.
10Izali zatrzymał w gniewie litości swoje? Sela.
56A wszakże przecież kusili i draźnili Boga najwyższego, a świadectwa jego nie strzegli.
10A tak zachował ich od ręki tego, który ich miał w nienawiści, a wykupił ich z ręki nieprzyjacielskiej.
17A wszakże oni przyczynili grzechów przeciwko niemu, a wzruszyli Najwyższego na puszczy do gniewu;
22Ale Pan jest twierdzą moją, a Bóg mój skałą ufności mojej.
31Droga Boża doskonała jest; słowo Pańskie jest ogniem wypławione. Tarczą jest wszystkich, którzy w nim ufają.
8Pamiętajcież na to, a wstydźcie się; przypuśćcie to do serca, o przestępnicy!
4Aleś ty Święty, mieszkający w chwałach Izraelskich.
11Bo obrońca ich możny; onci się podejmuje sprawy ich przeciwko tobie.
27Którzy mówią drewnu: Tyś jest ojciec mój, a kamieniowi: Tyś mię spłodził. Bo się do mnie obrócili tyłem, a nie twarzą; ale czasu utrapienia swego mawiają: Wstań a wybaw nas.
21Nie upragną, gdy ich przez pustynie powiedzie; wody z skały wywiedzie im; bo rozszczepi opokę, i wypłyną wody.
7Ojcowie nasi w Egipcie nie zrozumieli cudów twoich, ani pamiętali na wielkość miłosierdzia twego; ale odpornymi byli przy morzu Czerwonem.
6A gdy wołali do Pana w utrapieniu swojem, z ucisku ich wyrywał ich;
15Dałeś im też chleb w głodzie ich z nieba, i wodęś im z skały wywiódł w pragnieniu ich, a rozkazałeś im, aby szli, i posiedli ziemię, o którąś podniósł rękę swą, że im ją dasz.
2Wspomnij na zgromadzenie twoje, któreś sobie zdawna nabył i odkupił, na pręt dziedzictwa twego, na tę górę Syon, na której mieszkasz.
8Panie, Boże nasz! tyś ich wysłuchiwał; Boże!bywałeś im miłościwym, i gdyś ich karał dla występków ich.
18Nawet gdy sobie uczynili cielca ulanego, a mówili: Ten jest Bóg twój, który cię wywiódł z ziemi Egipskiej, i dopuścili się bluźnierstw wielkich,
7Pamięć obfitej dobroci twojej wysławiać, o sprawiedliwości twojej śpiewać będą, mówiąc:
13A gdy wołali do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawiał ich.
8Bo rzekł: Wżdyć są ludem moim, są synami, nie przeniewierzą mi się; przetoż był ich zbawicielem.
6Wspomnij na litości twoje, Panie! i na miłosierdzia twoje, które są od wieku.
28Gdy wołają do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawia ich.
4Wszakże gdyby się byli nawrócili w utrapieniu swem do Pana, Boga Izraelskiego, a szukali go, dałby się im był znaleść.
8Który obraca opokę w jezioro wód, a krzemień w źródło wód.
8Nie wspominajże nam przeszłych nieprawości naszych; niech nas rychło uprzedzi miłosierdzie twoje, bośmy bardzo znędzeni.
19Gdy wołają do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawia ich.