Ksiega Hioba 8:16

Biblia Gdanska (1632/1881)

Świeżo zieleni się na słońcu, a jego pędy wybiegają za ogród.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 80:11 : 11 Góry okryły się jej cieniem, a jej konary podobne do boskich cedrów.
  • Jr 11:16 : 16 Rozłożystą oliwką, piękną z owocu i na spojrzenie, nazwał WIEKUISTY twe imię; a przy odgłosie wielkiej burzy roznieci wokół niej wielki ogień, więc połamią się jej gałęzie.
  • Hi 5:3 : 3 Sam widziałem głupiego, który głęboko się zakorzenił; ale nagle przekląłem jego siedzibę.
  • Hi 21:7-9 : 7 Czemu niegodziwi zachowują życie; starzeją się, i wręcz wzmagają na sile? 8 Razem z nimi, w ich obliczu rozwija się ich potomstwo, więc mają swe latorośle przed oczyma. 9 Ich domy są bezpieczne, wolne od trwogi, nie dotyka ich Boża rózga. 10 Jego byk się parzy oraz nie psuje nasienia; jego krowa lekko zrzuca i nie roni. 11 Wypuszczają swoje pacholęta niby trzodę, zatem ich dzieci hasają. 12 Wyśpiewują głośno przy bębnie i cytrze oraz cieszą się przy dźwiękach fletu. 13 W szczęściu spędzają swoje dni, po czym w mgnieniu oka zstępują do Krainy Umarłych. 14 A przecież mawiali do Boga: Usuń się od nas, bo nie chcemy poznania Twoich dróg. 15 Kto jest tym Wszechmocnym, abyśmy mu służyli i jaki będzie dla nas pożytek, gdy do niego zwrócimy się z prośbą?
  • Ps 37:35-36 : 35 Widziałem wyniosłego bezbożnika, rozpierającego się niby samorosłe, zielone drzewo. 36 Ale przeminął, otóż go nie ma; szukałem go i się nie znalazł.
  • Ps 73:3-9 : 3 Bowiem pozazdrościłem pyszałkom, widząc powodzenie nieprawych; 4 że nie mają udręk aż do śmierci, a nadto krzepka jest ich siła. 5 Nie dzielą mozołu sług i wraz z ludźmi nie bywają trapieni. 6 Dlatego pycha opasuje ich karki i okrywa ich szata nieprawości. 7 Z otyłości wystąpiło ich oko; wezbrały urojenia ich serca. 8 Drwią i złośliwie rozprawiają o ucisku; przemawiając z wysoka. 9 Swoimi ustami miotają na niebiosa, a ich język pełza po ziemi. 10 Dlatego tam zwraca się Jego lud, choć ssą z nich pełnymi strumieniami. 11 I powiadają: Jakże Bóg to wie? Czy ta wiadomość jest u Najwyższego? 12 Oto wzrośli w potęgę ci, którzy są niegodziwi oraz zawsze szczęśliwi.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 17Wokół zgliszcz wiją się jego korzenie; stara się przeniknąć poprzez kamienne mury.

  • Hi 15:32-33
    2 wersety
    80%

    32To się spełni zanim nadejdzie jego dzień, a jego liść palmowy nie zazieleni się więcej.

    33Jak winnica strąci powstałe swoje grona i jak oliwka zrzuci swój kwiat.

  • 12Choć stoi w swojej pierwszej świeżości oraz nie zostało skoszone – jednak więdnie szybciej niż każda inna trawa.

  • Hi 14:7-9
    3 wersety
    79%

    7Gdyż drzewo ma jeszcze nadzieję; bo kiedy zostaje ścięte – odradza się na nowo, a jego pędy nie ustają.

    8Chociaż w ziemi zestarzeje się jego korzeń, a pień obumiera w prochu

    9na zapach wody się rozwija, wypuszczając gałązki jak świeżo zasadzona latorośl.

  • 16Jego korzenie usychają od dołu, a jego gałęzie z wierzchu więdną.

  • 15Polega na swoim domu, ale się nie ostoi; wspiera się na nim, ale nie wytrzyma.

  • 8Będzie on jak drzewo zasadzone nad wodami, co zapuszcza swoje korzenie aż nad potok i nie czuje, kiedy nadchodzi żar; jego liść jest zielony i nie martwi się w roku suszy, nigdy nie przestając przynosić owocu.

  • Ez 17:5-6
    2 wersety
    77%

    5Potem wziął jeden ze szczepów kraju i zasadził go na urodzajnym polu; przyprowadził go nad obfite wody oraz zasadził jak wierzbę.

    6Więc się rozrósł i stał się bujnym krzewem winnym, chociaż niskiego porostu. Miał swe pędy kierować ku ziemi i pod sobą rozwijać swe korzenie. Tak stał się winoroślą, nabrał włókien oraz roztoczył gałązki.

  • Ez 31:4-9
    6 wersety
    76%

    4Wody go wypielęgnowały, a toń go wyniosła, roztaczając swe rzeki wokoło jego pnia; a swe kanały prowadziła do wszelkich polnych drzew.

    5W ten sposób jego wzrost wzbił się nad wszystkie polne drzewa; rozkrzewiły się jego odrośle, a kiedy je rozpostarł, wydłużyły się jego konary z powodu obfitości wód.

    6Na jego gałęziach gnieździło się wszelkie ptactwo nieba, pod jego kanarami rozmnażała się wszelka polna dzicz, a pod jego cieniem zamieszkały wszystkie wielkie narody.

    7Jaśniał swoją wielkością i długością swoich gałęzi, gdyż jego korzeń leżał przy obfitych wodach.

    8Nie zaćmiły go cedry, które rosły w Bożym ogrodzie, cyprysy nie dorównywały jego odroślom, a i jawory nie były podobne do jego gałęzi; żadne drzewo, co rosło w Bożym ogrodzie nie dorównywało mu pięknością.

    9Uczyniłem go pięknym przez pełnię jego gałęzi, więc zazdrościły mu wszystkie drzewa Edenu, które były w Bożym ogrodzie.

  • Oz 14:6-7
    2 wersety
    76%

    6Będą jak rosa dla Israela; a on zakwitnie jak lilia i zapuści korzenie jak Liban.

    7Jego odrośle się rozwiną, jego blask będzie jak blask oliwnego sadu, a zapach jak zapach Libanu.

  • 75%

    3Więc będzie jak drzewo zasadzone nad strumieniami wód, które wydaje owoc w swoim czasie, którego liść nie więdnie, i powiedzie mu się wszystko, co czyni.

  • 19Mój korzeń rozkrzewi się ku wodom, a na moich gałęziach będzie nocować rosa.

  • 5Bowiem przed winobraniem, kiedy opadnie kwiat, a kiść zamieni się w dojrzewające grono – wtedy nożami obetnie latorośle, a gałązki oberżnie i rzuci.

  • Ez 17:8-10
    3 wersety
    73%

    8Chociaż była zasadzona na żyznym polu, nad obfitymi wodami, by puszczała gałązki i przynosiła owoc; aby się stała wspaniałym, winnym krzewem.

    9Zatem oświadczysz: Tak mówi Pan, WIEKUISTY: Czy to się dobrze skończy? Czy tamten nie wyrwie jej korzeni, a jej owocu nie odetnie, by zwiądł; czy nie poschną jej wszystkie, świeże łodygi, co wyrosły? Zaprawdę, nie nadejdzie z potężnym ramieniem i licznym ludem, by ją unieść od jej korzeni.

    10Oto zasadzona latorośl; ale czy dobrze skończy? Ledwie dotknie ją wschodni wicher, musi doszczętnie zwiędnąć; tak, na tych samych grządkach, na których rosła, musi zwiędnąć.

  • Ps 80:10-11
    2 wersety
    73%

    10Uprzątnąłeś przed nią, więc zapuściła swe korzenie i zapełniła ziemię.

    11Góry okryły się jej cieniem, a jej konary podobne do boskich cedrów.

  • 16Napojone są drzewa WIEKUISTEGO, cedry Libanu, które zasadził.

  • 14Aby narąbać cedrów, czy wziąć korkodąb lub dąb – przygotowuje sobie zapas spośród leśnych drzew; albo zasadza sosnę, którą rozwija deszcz.

  • 2Rozwija się jak kwiat i więdnie, przelatuje jak cień oraz się nie utrzyma.

  • 14Ci, zaszczepieni w domu WIEKUISTEGO, zakwitną na dziedzińcach prawdziwego Boga.

  • 22Lotosy osłaniają go swoim cieniem i otaczają go rzeczne wierzby.

  • 35Widziałem wyniosłego bezbożnika, rozpierającego się niby samorosłe, zielone drzewo.

  • 30Bo będziecie sami jak dąb, którego liść więdnie; i jak ogród, w którym nie ma wody.

  • 6W przyszłości Jakób znowu się zakorzeni, zakwitnie oraz rozpleni się Israel, i napełnią owocem powierzchnię świata.

  • 11Miała też silne pręty na buławy władców, a jej wzrost wybujał aż między chmury. Z daleka była widziana na skutek swojego wzrostu oraz mnóstwa swoich gałązek.

  • 11Ogrodziłaś je już w dzień twojego sadzenia, a nazajutrz doprowadziłaś swój siew do rozkwitu; ale to żniwo znikło w dniu choroby oraz nieuleczonej boleści.

  • 11Wielkie to było drzewo i mocne; jego wysokość dosięgała niebios, a było widoczne aż na krańcach całej ziemi.

  • 71%

    7Moją winnicę podał na spustoszenie, a Me figowe drzewo na porąbanie; doszczętnie je obnażył i porzucił, więc jego gałązki zbielały.

  • 16Rozłożystą oliwką, piękną z owocu i na spojrzenie, nazwał WIEKUISTY twe imię; a przy odgłosie wielkiej burzy roznieci wokół niej wielki ogień, więc połamią się jej gałęzie.

  • 30Nie ujdzie on ciemności; płomień wysuszy jego odrośl oraz zniknie przez tchnienie Jego ust.

  • 19To jest radość na jego drodze, a z prochu wyrastają inni.

  • 14By nadal żadne drzewa nad wodami nie wywyższały się z powodu swojego wzrostu i nie puszczały między chmury swojego puszystego igliwia; by ich mocarze, żaden z napojonych wodą, nie wspierali się na swojej wysokości. Bo oni wszyscy są przeznaczeni na śmierć, do podziemnej krainy, między synów Adama zstępujących do grobu.

  • 6O poranku zakwita i się rozrasta, a wieczorem jest ścięta i zwiędła.

  • 15Zwróć się, Panie Zastępów; spojrzyj z niebios, zobacz i wspomnij tę winnicę.

  • 1Wyrośnie odrośl z pnia Iszaja, a pęd z jego korzenia się rozrośnie.

  • 6Rozciągają się jak potoki, jak ogrody nad rzeką; jak aleosy, które zasadził WIEKUISTY oraz jak cedry nad wodami.

  • 17Stropy naszych domów są z cedrów, a nasze gonty z cyprysów.

  • 15Jednak pień jego korzenia zostawcie w ziemi. Niechaj na polnej trawie będzie związany żelaznym oraz mosiężnym łańcuchem, by był skrapiany niebiańską rosą. Niech się pasie ze zwierzętami na muleświata.