Ksiega Przyslów 2:13
Od tych, co opuszczają ścieżki prostoty, by chodzić drogami ciemności;
Od tych, co opuszczają ścieżki prostoty, by chodzić drogami ciemności;
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
14którzy są radzi, gdy czynią zło i cieszą się przewrotnościami niecnego;
15których ścieżki zostały skrzywione, i są chytrzy na swych manowcach.
12by ocalić od drogi złego, od człowieka mówiącego przewrotność.
17która opuściła druha swojej młodości i zapomniała przymierza swego Boga.
18Gdyż wraz ze swoim domem nachyla się ku śmierci, a jej manowce prowadzą do cieni.
19Żaden z tych, co do niej wchodzą – nie wraca, i nie dosięgną już ścieżek życia.
20Ale byś chodził drogą szlachetnych i przestrzegał ścieżek sprawiedliwych.
13To oni należą do zawziętych wrogów światła; ci, którzy nie znają Jego dróg i nie postali na Jego szlakach.
19A droga niegodziwych jest jak nocny mrok; nie wiedzą o co się potkną.
14Nie wstępuj na ścieżkę niegodziwych i po drodze niecnych się nie przechadzaj.
15Opuść go, nie chodź obok niego; odwróć się od niego i przejdź.
15Mój synu! Nie udawaj się z nimi w drogę, powstrzymuj swoją nogę od ich ścieżki!
16Gdyż ich nogi zdążają ku złemu oraz się śpieszą, by rozlać krew.
15Chcesz się trzymać odwiecznego szlaku, którym kroczyli ludzie fałszu?
17Torem prawych jest wymijanie złego; kto strzeże swojej drogi, ten zachowuje życie.
2Kto obawia się WIEKUISTEGO chodzi w swojej prostocie; lecz lekceważy Go ten, kto chodzi krzywymi drogami.
16bieda i spustoszenie na ich drogach,
6Sprawiedliwość ochrania tego, co postępuje nieskazitelnie; a grzesznika oplątuje niegodziwość.
9Kto chodzi w niewinności – idzie bezpiecznie; kto jednak skrzywia swe drogi – ten będzie skarcony.
9Efraim powie: Co mi odtąd po bałwanach? Bo Ja jeden wysłucham, spojrzę na niego; Ja stanę się dla niego jak stale zielony cyprys; ode Mnie znajdzie swój owoc.
10Kto zwodzi prawych na złą drogę – ten sam wpadnie w swoją zasadzkę; jednak uczciwi odziedziczą bogactwo.
8Który by chodził w towarzystwie ze złoczyńcami i obcował z niegodziwymi ludźmi?
15co opuściły prostą drogę, zostały wprowadzone na manowce oraz uległy drodze Balaama, syna Bosora, który zapragnął zapłaty niesprawiedliwości.
7Ich nogi dążą ku złemu i spieszą, by przelać niewinną krew; ich zamysły – zamysłami bezprawia; klęska i ruina na ich ścieżkach.
8Drogi pokoju nie znają, a na ich manowcach nie ma prawa; pokrzywili sobie swoje ścieżki, zatem kto na nich postał – nie zaznał spokoju.
18Kto postępuje uczciwie – będzie wybawiony; a kto jest przewrotnych dróg – runie w jednej chwili.
3Prawych prowadzi ich uczciwość; a chytrość zmoże zdrajców.
20Ohydą dla WIEKUISTEGO są przewrotni sercem; a Jego upodobaniem ci, co postępują uczciwie.
16Człowiek, który zbacza z drogi rozsądku, niedługo spocznie w zgromadzeniu cieni.
7Także tych, co sąd obracają w piołun i rzucają na ziemię sprawiedliwość.
15Zdrowy rozsądek zapewnia życzliwość, lecz droga zdrajców jest silna.
29Twierdzą dla niewinnych jest postanowienie WIEKUISTEGO lecz trwogą dla złoczyńców.
27Nie zbaczaj ani na prawo, ani na lewo; usuwaj twoją nogę od złego.
14Pośród jasnego dnia zderzają się z ciemnością i w południe macają jakby w nocy.
5Sprawiedliwość uczciwego prostuje jego drogę; lecz niegodziwiec upadnie przez własną niegodziwość.
6Sprawiedliwość ratuje prawych; lecz przeniewiercy zostaną oplątani przez swoją własną chuć.
3Schlebia w oczy bliźniemu, by znaleźć jego nieprawość i nienawidzić.
18Ku nim zwracają się na swej drodze karawany – ciągną na pustkowie i giną.
5Na drodze przewrotnego są ciernie i zasadzki; kto strzeże swego życia – od nich stroni.
2Wielu też pójdzie za ich zgubą i będzie przez nich profanowana droga prawdy.
2On mnie prowadził i zaprowadził w mrok, bez światła.
4Ci, którzy porzucają Naukę – sławią niegodziwych; a ci, co przestrzegają Nauki, na nich się oburzają.
11Dzień i noc krążą po jego murach, a krzywda i bezprawie w jego wnętrzu.
16Oddajcie cześć WIEKUISTEMU, waszemu Bogu, zanim się zaćmi i zanim o góry mroku potkną się wasze nogi; wtedy będziecie wypatrywać światła, lecz je zamieni w śmiertelny cień, przemieni je w tumany.
20Biada tym, którzy zło nazywają dobrem, a dobro złem; ciemność czynią światłem, a światło ciemnością; czynią gorycz – słodyczą, a słodycz – goryczą.
27tych, co odstąpili od Niego, a na żadną z Jego dróg nie zważali.
3Nie czynią nieprawości, ale idą Jego drogami.
8Kręta jest droga wyrodnego człowieka; a czystego – prawą jest jego działalność.
12Więc ich droga będzie dla nich jak ślizgawice w ciemności, na których się poślizgną i upadną; gdyż przyprowadzę na nich klęskę, rok ich nawiedzenia mówi WIEKUISTY.