List do Hebrajczyków 2:7

Polska Biblia Gdanska

Na małą chwilę mniejszym uczyniłeś go od Aniołów, chwałą i czcią ukoronowałeś go i postanowiłeś go nad uczynkami rąk twoich,

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 8:5 : 5 Tedy mówię: Cóż jest człowiek, iż nań pamiętasz? albo Syn człowieczy, iż go nawiedzasz?

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Ps 8:3-7
    5 wersety
    94%

    3Z ust niemowlątek i ssących ugruntowałeś moc twą dla nieprzyjaciół twoich, abyś wyniszczył nieprzyjaciela i tego, który się mści.

    4Gdy się przypatruję niebiosom twoim, dziełu palców twoich, miesiącowi i gwiazdom, któreś wystawił,

    5Tedy mówię: Cóż jest człowiek, iż nań pamiętasz? albo Syn człowieczy, iż go nawiedzasz?

    6Albowiem mało mniejszym uczyniłeś go od Aniołów, chwałą i czcią ukoronowałeś go.

    7Dałeś mu opanować sprawy rąk twoich, wszystkoś poddał pod nogi jego.

  • Hbr 2:5-6
    2 wersety
    84%

    5Albowiem nie Aniołom poddał świat przyszły, o którym mówimy.

    6A świadczył ktoś na niektórem miejscu, mówiąc: Cóż jest człowiek, iż nań pamiętasz, albo syn człowieczy, iż go nawiedzasz?

  • Hbr 2:8-10
    3 wersety
    83%

    8Wszystkoś poddał pod nogi jego. A poddawszy mu wszystko, nic nie zostawił, co by mu poddanego nie było; lecz teraz jeszcze nie widzimy, aby mu wszystko poddane było.

    9Ale tego, który na małą chwilę mniejszym stał się od Aniołów, Jezusa, widzimy przez ucierpienie śmierci chwałą i czcią ukoronowanego, aby z łaski Bożej za wszystkich śmierci skosztował.

    10Albowiem należało na tego, dla którego jest wszystko i przez którego jest wszystko, aby wiele synów do chwały przywodząc wodza zbawienia ich przez ucierpienie doskonałym uczynił.

  • 13A do któregoż kiedy z Aniołów rzekł: Siądź po prawicy mojej, dokąd nie położę nieprzyjaciół twoich podnóżkiem nóg twoich?

  • Hbr 1:2-10
    9 wersety
    75%

    2W te dni ostateczne mówił nam przez Syna swego, którego postanowił dziedzicem wszystkich rzeczy, przez którego i wieki uczynił.

    3Który będąc jasnością chwały i wyrażeniem istności jego, i zatrzymując wszystkie rzeczy słowem mocy swojej, oczyszczenie grzechów naszych przez samego siebie uczyniwszy, usiadł na prawicy majestatu na wysokościach,

    4Tem się zacniejszym stawszy nad Anioły, czem zacniejsze nad nie odziedziczył imię.

    5Albowiem któremuż kiedy z Aniołów rzekł: Tyś jest syn mój, jam cię dziś spłodził? I zasię: Ja mu będę ojcem, a on mnie będzie synem?

    6A zasię, gdy wprowadza pierworodnego na okrąg świata, mówi: A niech się mu kłaniają wszyscy Aniołowie Boży.

    7A zasię o Aniołach mówi: Który Anioły swoje czyni duchami, a sługi swoje płomieniem ognistym.

    8Ale do Syna mówi: Stolica twoja, o Boże! na wieki wieków; laska sprawiedliwości jest laska królestwa twego.

    9Umiłowałeś sprawiedliwość, a nienawidziłeś nieprawości; przetoż pomazał cię, o Boże! Bóg twój olejkiem wesela nad uczestników twoich.

    10I tyś, Panie! na początku ugruntował ziemię, a niebiosa są dziełem rąk twoich.

  • 17Cóż jest człowiek, że go tak wielce ważysz? a że przykładasz ku niemu serce twoje?

  • Ps 21:5-6
    2 wersety
    74%

    5Prosił cię o żywot, a dałeś mu przedłużenie dni na wieki wieków.

    6Wielka jest chwała jego w zbawieniu twojem; chwałą i zacnością przyodziałeś go;

  • 3Dałeś mu żądość serca jego, a prośby ust jego nie odmówiłeś mu. Sela.

  • 27Bo wszystkie rzeczy poddał pod nogi jego. A gdy mówi, że mu wszystkie rzeczy poddane są, jawna jest, iż oprócz tego, który mu poddał wszystkie rzeczy.

  • 22I wszystko poddał pod nogi jego, a onego dał za głowę nad wszystkim kościołowi,

  • Dz 2:34-35
    2 wersety
    71%

    34Albowiemci Dawid nie wstąpił do nieba, lecz sam powiada: Rzekł Pan Panu memu, siądź po prawicy mojej,

    35Aż położę nieprzyjacioły twoje podnóżkiem nóg twoich.

  • Ps 82:6-7
    2 wersety
    71%

    6Jam rzekł: Bogowieście, a synami Najwyższego wy wszyscy jesteście.

    7A wszakże jako i inni ludzie pomrzecie, a jako jeden z książąt upadniecie.

  • 5Tak i Chrystus nie sam sobie tej czci przywłaszczył, aby się stał najwyższym kapłanem; ale ten, który mu rzekł: Syn mój jesteś ty, jam cię dziś spłodził.

  • 9Dlatego też Bóg nader go wywyższył i darował mu imię, które jest nad wszystkie imię;

  • 17Spalona jest ogniem, i wyrąbana; ginie od zapalczywości oblicza twego.

  • 25Ażem rzekł; Boże mój! nie bierz mię w połowie dni moich; od narodu bowiem aż do narodu trwają lata twoje.

  • 44I ostrze miecza jego stępiłeś, a nie ratowałeś go w bitwie.

  • 7Ale wyniszczył samego siebie, przyjąwszy kształt niewolnika, stawszy się podobny ludziom;

  • 70%

    1Przedniejszemu śpiewakowi na Gittyt psalm Dawidowy.

  • 70%

    7Opowiem ten dekret: Pan rzekł do mnie: Syn mój jesteś ty, Jam ciebie dziś spłodził.

  • 26Zatem rzekł Bóg: Uczyńmy człowieka na wyobrażenie nasze, według podobieństwa naszego; a niech panuje nad rybami morskimi, i nad ptactwem niebieskim, i nad zwierzęty, i nad wszystką ziemią, i nad wszelkim płazem, płazającym się po ziemi.

  • 22Który jest na prawicy Bożej, szedłszy do nieba, podbiwszy sobie Aniołów i zwierzchności, i mocy.

  • 3Panie! cóż jest człowiek, że nań masz baczenie? a syn człowieczy, że go sobie poważasz?

  • 10I uczyniłeś nas Bogu naszemu królami i kapłanami, i królować będziemy na ziemi.

  • 4Na instrumencie o dziesięciu strunach, na lutni, i na harfie z śpiewaniem.

  • 11Godzieneś jest, Panie! wziąć chwałę i cześć, i moc; boś ty stworzył wszystkie rzeczy i za wolą twoją trwają, i stworzone są.

  • 8Aby go posadził z książętami, z książętami ludu swego;

  • 5Dusza moja jest w pośród lwów; leżę miedzy palącymi, między synami ludzkimi, których zęby jako włócznie i strzały, i język ich miecz ostry.

  • 1Psalm Dawidowy. Rzekł Pan Panu memu: Siądź po prawicy mojej, dokąd nie położę nieprzyjaciół twoich podnóżkiem nóg twoich.

  • 14Tyś był Cherubinem pomazanym, nakrywającym; Jam cię wystawił, byłeś na górze Bożej świętej, w pośród kamienia ognistego przechadzałeś się,

  • 42Szarpają go wszyscy, którzy drogą mimo idą; pośmiewiskiem jest i sąsiadom swoim.

  • 10Albowiem napisano: Że Aniołom swoim przykazał o tobie, aby cię strzegli,