Ksiega Hioba 3:7

Polska Biblia Gdanska

Bodaj noc ona była samotna, a śpiewania aby nie było w niej!

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Iz 13:20-22 : 20 Nie będą się w nim osadzać na wieki, ani mieszkać od narodu aż do narodu; ani tam rozbije namiotu Arabczyk, ani tam pasterze z stadami odpoczywać będą. 21 Ale tam zwierz odpoczywać będzie, a domy ich bestyjami napełnione będą; i będą tam mieszkać sowy, a pokusy tam skakać będą. 22 I będą się sobie ozywać straszne potwory na pałacach ich, a smoki na zamkach rozkosznych. A blisko tego że przyjdzie czas jego, a dni jego nie odwloką się.
  • Iz 24:8 : 8 Ustanie wesele bębnów, ustanie wykrzykanie weselących się, ucichnie wesele cytry.
  • Jr 7:34 : 34 I uczynię, że ustanie w miastach Judzkich, i w ulicach Jeruzalemskich głos radości, i głos wesela, głos oblubieńca, i głos oblubienicy; bo ziemia będzie spustoszona.
  • Ap 18:22-23 : 22 I głos cytrystów, i śpiewaków, i piszczków, i trębaczy więcej w tobie słyszany nie będzie, i żaden rzemieślnik wszelkiego rzemiosła nie znajdzie się więcej w tobie, i grzmot młyna nie będzie więcej słyszany w tobie; 23 I światłość świecy nie będzie się więcej świeciła w tobie, i głos oblubieńca i oblubienicy nie będzie więcej słyszany w tobie; iż kupcy twoi byli wielcy panowie ziemscy, iż czarami twojemi byli zwiedzeni wszystkie narody.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 3:2-6
    5 wersety
    89%

    2I zawołał Ijob, mówiąc:

    3Bodaj był zginął dzień, któregom się urodził! i noc,w którą rzeczono: Począł się mężczyzna!

    4Bodaj się był on dzień obrócił w ciemność! By się był o nim nie pytał Bóg z wysokości, i nie był oświecony światłością!

    5Bodaj go była zaćmiła ciemność i cień śmierci! by go był ogarnął obłok, i ustraszyła go gorącość dzienna!

    6Bodaj była noc onę osiadła ciemność, aby nie szła w liczbę dni rocznych, i w liczbę miesięcy nie przyszła!

  • Hi 3:8-10
    3 wersety
    83%

    8Bodaj ją byli przeklęli, którzy przeklinają dzień, którzy są gotowi, wzruszać płacz swój!

    9Bodaj się były zaćmiły gwiazdy przy zmierzkaniu jej! a czekając światła, aby się go była nie doczekała, ani nie oglądała zorzy porannej!

    10Iż nie zawarła drzwi żywota mego, a nie skryła boleści od oczu moich.

  • 20Nie kwapże się tedy ku nocy, w którą zstępują narody na miejsca swoje.

  • Hi 7:3-4
    2 wersety
    74%

    3Takiem ja prawem dziedzicznem wziął miesiące próżne, a nocy boleśne są mi naznaczone.

    4Układęli się, tedy mówię: Kiedyż wstanę? a rychło pominie noc? i pełen bywam myślenia aż do świtania.

  • Hi 18:5-6
    2 wersety
    72%

    5Owszem, światłość niepobożnych zgaśnie, i nie będzie świeciła iskra ognia ich.

    6Światło się zaćmi w przybytku jego, i pochodnia jego nad nim zgaśnie.

  • 72%

    6Dlatego się wam widzenie obróci w noc, a wieszczba wasza w ciemność; bo tym prorokom słońce zajdzie, a dzień im się zaćmi.

  • 9Ze zmierzkiem pod wieczór, w ciemności nocnej, i w mroku.

  • 20Izali dzień Pański nie jest dzień ciemności, a nie światłości, w którym niemasz jasności, ale chmura?

  • Hi 17:12-13
    2 wersety
    71%

    12Noc mi się w dzień obraca; a światłość skraca się dla ciemości.

    13Jeźlibym czego oczekiwał, grób będzie domem moim, a w ciemnościach uścielę łoże moje.

  • 22Do ziemi ciemnej, jako chmura, i do cienia śmierci, gdzie niemasz przemiany, jedno sama gęsta ciemność.

  • Hi 3:16-17
    2 wersety
    71%

    16Albo czemum się nie stał jako martwy płód skryty? albo jako niemowlątka, które nie oglądały światłości?

    17Tam niepobożni przestawają straszyć, i tam odpoczywają zwątleni w siłę.

  • 10Żaden nie mówi: Gdzież jest Bóg, stworzyciel mój, choć on daje śpiewanie i w nocy?

  • 18Wypędzą go z światłości do ciemności, a z okręgu świata wyrzucą go.

  • 16Niechże będzie on mąż jako miasta, które Pan podwrócił, a nie żałował tego; niech słyszy krzyk z poranku, i narzekanie czasu południa.

  • Hi 24:16-17
    2 wersety
    70%

    16Podkopywają w ciemności domy, które sobie naznaczyli, i nienawidzą światła.

    17Ale zaranek jest im jako cień śmierci; jeźli ich kto pozna, przypada na nich strach cienia śmierci.

  • 20Izaż nie trocha dni moich? Przetoż przestań, a zaniechaj mię, abym się troszeczkę posilił,

  • 23Ponieważ wszystkie dni jego są bolesne, a zabawa jego jest frasunek, tak iż i w nocy nie odpoczywa serce jego. I toć jest marność.

  • 17Tak, żem mało nie zginął od ciemności; bo przed oblicznością moją nie zakrył zamroczenia.

  • 14Bo czasu wieczornego nastąpi trwoga, a niż poranek przyjdzie, alić go niemasz. Tenci jest dział tych, którzy nas pustoszą, i los tych, którzy nas plundrują.

  • 30I zaszumi nad nim dnia onego jako szum morski. Tedy spojrzymy na ziemię, a oto ciemność i ucisk; bo i światło zaćmi się przy wytraceniu jego.

  • 20Przecz nędznemu dana jest światłość, a żywot tym, którzy są utrapionego ducha?

  • 15Dzień gniewu będzie ten dzień, dzień utrapienia i ucisku, dzień zamięszania i spustoszenia, dzień ciemności i mroku, dzień obłoku i chmury;

  • 13W rozmyślaniu widzenia nocnego, gdy przypada twardy sen na ludzi,

  • 11Albo cię ogarnęły ciemności, iż nie widzisz? a wielkości wód okryły cię.

  • 2Pierwej niż się zaćmi słońce, i światło, i miesiąc i gwiazdy, a nawrócą się obłoki po dżdżu.

  • 11Albo rzekłlibym: Wżdyć ciemności zakryją mię; aleć i noc jest światłem około mnie,

  • 10I ustało wesele i radość nad polem urodzajnem; na winnicach nie śpiewają ani wykrzykają; wina w prasach nie tłoczy ten, który je tłoczył; i jać wykrzykania poprzestaję.

  • 10Bo gwiazdy niebieskie i planety ich nie dopuszczą świecić światłu swemu; zaćmi się słońce, gdy wschodzić będzie, a miesiąc nie wyda światła swego.

  • 4Bo ten próżno przyszedłszy do ciemności odchodzi, a ciemnościami imię jego okryte bywa.

  • 14We dnie taczają się jako w ciemnościach, a jako w nocy macają w południe.

  • 11Narzekanie będzie na ulicach dla wina; zaćmione będzie wszelkie wesele, a przeniesie się radość ziemi.

  • 17Które w nocy wiercą kości moje we mnie, skąd żyły moje nie mają odpoczynku.

  • 23Przecz dana jest światłość mężowi, którego droga skryta jest, a którego Bóg ciężkościami ogarnął?

  • 20Zachwycą go strachy jako wody, w nocy go porwie wicher.

  • 68%

    2Zaprowadził mię, i zawiódł do ciemności, a nie do światłości;

  • 22A gdy na ziemię spojrzy, oto ucisk i ciemność, zaćmienie, bieda, i obaczy, że jest wrażony do ciemności.

  • 14Przeklęty dzień, w którym się urodził; dzień, którego mię porodziła matka moja, niech nie będzie błogosławiony.

  • 17Choćby figowe drzewo nie zakwitnęło i nie było urodzaju na winnicach, choćby i owoc oliwy pochybił, i role nie przyniosłyby pożytku, i z owczarniby owce wybite były, a nie byłoby bydła w oborach;

  • 4Ulękło się serce moje, strach mię ogarnął; noc rozkoszy moich obróciła mi się w lękanie.