Ksiega Hioba 3:8

Polska Biblia Gdanska

Bodaj ją byli przeklęli, którzy przeklinają dzień, którzy są gotowi, wzruszać płacz swój!

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 41:1 : 1 Niemasz tak śmiałego, coby go obudził; owszem któż się stawi przed twarzą moją?
  • Hi 41:10 : 10 Z ust jego lampy wychodzą, a iskry ogniste wyrywają się.
  • Hi 41:25 : 25 Wszelką rzecz wysoką lekce waży; on jest królem nad wszystkiemi srogiemi zwierzętami.
  • Jr 9:17-18 : 17 Tak mówi Pan zastępów: Uważcie to, a przyzówcie narzekających niewiast, niech przyjdą, a do tych, które są w tem wyćwiczone, poślijcie, aby przyszły; 18 Niech się pospieszą, a niech uczynią nad nami narzekanie, aby oczy nasze łzy wylewały, a powieki nasze opływały wodą.
  • Am 5:16 : 16 Przetoż tak mówi panujący Pan, Bóg zastępów: Po wszystkich ulicach będzie narzekanie, a po wszystkich stronach zakrzykną: Biada, biada! i zawołają oracza do płaczu i do kwilenia z tymi, którzy narzekać umieją.
  • Mt 11:17 : 17 I mówią: Grałyśmy wam na piszczałce, a nie tańcowałyście; śpiewałyśmy pieśni żałobne, a nie płakałyście.
  • Mk 5:38 : 38 A przyszedł do domu przełożonego bóżnicy, i ujrzał tam zgiełk, i płaczące i bardzo narzekające.
  • 2 Krn 35:25 : 25 Uczynił też i Jeremijasz narzekanie nad Jozyjaszem, które przypominają wszyscy śpiewacy, i śpiewaczki w lamentach swych o Jozyjaszu aż po dziś dzień, i wprowadzili to w zwyczaj w Izraelu; a zapisano te rzeczy w lamentach Jeremijaszowych.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 3:1-7
    7 wersety
    83%

    1Potem otworzył Ijob usta swoje, i złorzeczył dniowi swemu.

    2I zawołał Ijob, mówiąc:

    3Bodaj był zginął dzień, któregom się urodził! i noc,w którą rzeczono: Począł się mężczyzna!

    4Bodaj się był on dzień obrócił w ciemność! By się był o nim nie pytał Bóg z wysokości, i nie był oświecony światłością!

    5Bodaj go była zaćmiła ciemność i cień śmierci! by go był ogarnął obłok, i ustraszyła go gorącość dzienna!

    6Bodaj była noc onę osiadła ciemność, aby nie szła w liczbę dni rocznych, i w liczbę miesięcy nie przyszła!

    7Bodaj noc ona była samotna, a śpiewania aby nie było w niej!

  • 83%

    9Bodaj się były zaćmiły gwiazdy przy zmierzkaniu jej! a czekając światła, aby się go była nie doczekała, ani nie oglądała zorzy porannej!

  • 65Dajże im zatwardziałe serce, i przeklęstwo swe na nich;

  • 28Niechże oni przeklinają, ty błogosław; którzy powstali, niech będą zawstydzeni, aby się weselił sługa twój.

  • 30I zaszumi nad nim dnia onego jako szum morski. Tedy spojrzymy na ziemię, a oto ciemność i ucisk; bo i światło zaćmi się przy wytraceniu jego.

  • 12Noc mi się w dzień obraca; a światłość skraca się dla ciemości.

  • 14Przeklęty dzień, w którym się urodził; dzień, którego mię porodziła matka moja, niech nie będzie błogosławiony.

  • Hi 24:16-18
    3 wersety
    72%

    16Podkopywają w ciemności domy, które sobie naznaczyli, i nienawidzą światła.

    17Ale zaranek jest im jako cień śmierci; jeźli ich kto pozna, przypada na nich strach cienia śmierci.

    18Lekkimi są na wodach; przeklęty dział ich na ziemi; nie patrzą na drogę wolną.

  • Ps 109:17-18
    2 wersety
    72%

    17Ponieważ umiłował przeklęstwo, niechże przyjdzie na niego; niechciał błogosławieństwa niechże będzie oddalone od niego.

    18A tak niech będzie obleczony w przeklęstwo, jako w szatę swoję; a niech wnijdzie jako woda we wnętrzności jego, a jako olej w kości jego.

  • Iz 8:21-22
    2 wersety
    71%

    21Dlaczego każdy z nich utrapiony i zgłodniały tułaćby się musiał; a będąc zgłodniałym, sam w sobie gniewać się będzie, i złorzeczyć królowi swemu, i Bogu swemu, w górę poglądając.

    22A gdy na ziemię spojrzy, oto ucisk i ciemność, zaćmienie, bieda, i obaczy, że jest wrażony do ciemności.

  • 14Temu, który przyjacielowi swemu wielkim głosem rano wstawając błogosławi, poczytane to będzie za przeklęstwo.

  • 15Dzień gniewu będzie ten dzień, dzień utrapienia i ucisku, dzień zamięszania i spustoszenia, dzień ciemności i mroku, dzień obłoku i chmury;

  • 14We dnie taczają się jako w ciemnościach, a jako w nocy macają w południe.

  • 70%

    1Biada tym, którzy wymyślają nieprawość, i knują złe na łożach swoich, a na świtaniu rano do skutku je przywodzą, gdyż to jest w mocy rąk ich.

  • 16Niechże będzie on mąż jako miasta, które Pan podwrócił, a nie żałował tego; niech słyszy krzyk z poranku, i narzekanie czasu południa.

  • 8Jakoż ja przeklinać mam, kogo Bóg nie przeklina? albo jako złorzeczyć mam, komu Pan nie złorzeczy?

  • 20Izali dzień Pański nie jest dzień ciemności, a nie światłości, w którym niemasz jasności, ale chmura?

  • 10A wodza tych, którzy mię obstąpili, nieprawość warg ich niech ich okryje.

  • 30Że w dzień zatracenia zły zachowany bywa, w dzień, którego gniew przywiedziony bywa.

  • 6Światło się zaćmi w przybytku jego, i pochodnia jego nad nim zgaśnie.

  • 8Niechaj na nich przyjdzie spustoszenie, którego się nie spodziewali; a sieć ich, którą zastawili, niech ich ułowi na zginienie, a niech w nią wpadną.

  • 69%

    9Który pokrzepia słabego przeciwko mocarzowi, tak że ten osłabiały do twierdzy uchodzi.

  • 15I aby była zawściągniona od niepobożnych światłość ich, a ramię wysokie było pokruszone.

  • 18Biada tym, którzy żądają dnia Pańskiego! cóż wam po tym dniu Pańskim, ponieważ jest ciemnością, a nie światłością?

  • 11Albo cię ogarnęły ciemności, iż nie widzisz? a wielkości wód okryły cię.

  • 14Bo czasu wieczornego nastąpi trwoga, a niż poranek przyjdzie, alić go niemasz. Tenci jest dział tych, którzy nas pustoszą, i los tych, którzy nas plundrują.

  • 15I niech się zaś nawrócą pod wieczór; niech warczą jako psy, a biegają około miasta.

  • 8Czuję, a jestem jako wróbel samotny na dachu.

  • 20Nie kwapże się tedy ku nocy, w którą zstępują narody na miejsca swoje.

  • 8Niech się rozpłyną jako woda, niech się wniwecz obrócą; niech będą jako ten, który naciąga łuk, wszakże się strzały jego łamią.

  • 13Cić to są, którzy się sprzeciwiają światłości, a nie znają dróg jej, ani stanęli na ścieszkach jej.

  • 11Jest rodzaj, który ojcu swemu złorzeczy, a matce swojej nie błogosławi.

  • Ps 69:23-24
    2 wersety
    69%

    23Niechajże im będzie stół ich przed nimi sidłem, a szczęście ich na upadek.

    24Niech się zaćmią oczy ich, aby nie widzieli, a biodra ich niech się zawżdy chwieją.

  • 69%

    7Gdy on zakaże słońcu, nie wschodzi; i gwiazdy pieczętuje.

  • 14Których usta napełnione są przeklinania i gorzkości;

  • 20Przecz nędznemu dana jest światłość, a żywot tym, którzy są utrapionego ducha?

  • 68%

    6Dlatego się wam widzenie obróci w noc, a wieszczba wasza w ciemność; bo tym prorokom słońce zajdzie, a dzień im się zaćmi.

  • 22Albowiem błogosławieni od Pana odziedziczą ziemię; ale przeklęci od niego będą wykorzenieni.

  • 13Popsuli ścieszkę moję, i nędzy do nędzy mojej przyczynili, a nie potrzebują do tego pomocnika.