Ksiega Hioba 30:5

Polska Biblia Gdanska

Z pośrodku ludzi wyganiano ich; wołano za nimi jako za złodziejem,

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Dn 4:25 : 25 Bo cię wyrzucą od ludzi, a z zwierzem polnym będzie mieszkanie twoje, a trawą jako wół paść się będziesz, a rosą niebieską skrapiany będziesz, aż się wypełni siedm lat nad tobą, dokądbyś nie poznał, że Najwyższy panuje nad królestwem ludzkiem, a że je daje, komu chce.
  • Dn 4:32-33 : 32 I od ludzi wyrzucą cię, a z zwierzem polnym będzie mieszkanie twoje; trawą jako wół paść się będziesz, ażby się wypełniło siedm lat nad tobą, dokądbyś nie poznał, że Najwyższy panuje nad królestwem ludzkiem, a że je daje, komu chce. 33 Tejże godziny wypełniło się ono słowo nad Nabuchodonozorem; bo go wyrzucono od ludzi, a trawę jadał jako wół, a rosą niebieską ciało jego skrapiane było, aż na nim włosy urosły jako pierze orle, a paznogcie jego jako pazury u ptaków.
  • Rdz 4:12-14 : 12 Gdy będziesz sprawował ziemię, nie wyda więcej mocy swej tobie; tułaczem, i biegunem będziesz na ziemi. 13 Tedy rzekł Kain do Pana: Większa jest nieprawość moja, niżby mi ją odpuścić miano. 14 Oto mię dziś wyganiasz z oblicza tej ziemi, a przed twarzą twoją skryję się, i będę tułaczem, i biegunem na ziemi; i stanie się, że ktokolwiek mię znajdzie, zabije mię.
  • Ps 109:10 : 10 Niech będą biegunami i tułaczami synowie jego, niech żebrzą, a niech żebrzą wychodząc z pustek swoich.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 30:6-8
    3 wersety
    86%

    6Tak, iż w łożyskach potoków mieszkać musieli, w jamach podziemnych i w skałach.

    7Między chróstami ryczeli, pod pokrzywy zgromadzali się.

    8Synowie ludzi wzgardzonych, i synowie ludzi bezecnych, podlejsi byli nad proch ziemi.

  • Hi 30:3-4
    2 wersety
    76%

    3Albowiem dla niedostatku i głodu samotni byli, i uciekali na niepłodne, ciemne, osobne, i puste miejsce;

    4Którzy sobie rwali chwasty po chróstach, a korzonki jałowcowe były pokarmem ich.

  • Hbr 11:37-38
    2 wersety
    73%

    37Byli kamionowani, piłą przecierani, kuszeni, mieczem zabijani, chodzili w owczych i kozich skórach; byli w niedostatku, w ucisku, w niewczasach;

    38(Których nie był świat godzien;) tułali się po pustyniach i po górach, i jaskiniach, i jamach ziemi.

  • Hi 24:2-5
    4 wersety
    73%

    2Niezbożni granice przenoszą, trzody zabierają i pasą.

    3Osła sierotek zajmują, a wołu od wdowy w zastawie biorą.

    4Spychają ubogich z drogi; spólnie się muszą nędzni kryć na ziemi.

    5Oto jako leśne osły w puszczach wychodzą na robotę swoję, wstawając rano na łupiestwo; pustynia jest chlebem ich, i dzieci ich.

  • 15Przetoż wołali na nich: Ustępujcie, nieczyści! ustępujcie, ustępujcie, nie dotykajcie się! Prawieć ustąpili, i tułają się; dlatego mówią między narodami: Nie będą już więcej mieli własnego mieszkania.

  • 15I niech się zaś nawrócą pod wieczór; niech warczą jako psy, a biegają około miasta.

  • Hi 24:7-10
    4 wersety
    71%

    7Nagich nocować przymuszają bez odzienia, którzy się nie mają czem nakryć na zimnie.

    8Powodzią gór zmaczani bywają, nie mając mieszkania przytulają się do skały.

    9Porywają sierotkę od piersi, a od ubogiego biorą zastaw.

    10Nagiemu dopuszczają chodzić bez odzienia, a o głodzie chowają tych, którzy ich snopy noszą.

  • 71%

    9Po mieście chodzić będą, po murze biegać, na domy wstąpią, a oknami wlezą jako złodziej.

  • 19Prędsi są ci, którzy nas gonią, niż orły niebieskie; po górach nas gonią, na pustyniach czyhają na nas.

  • Ps 107:4-5
    2 wersety
    71%

    4Błądzili po puszczy, po pustyni bezdrożnej, miasta dla mieszkania nie znajdując.

    5Byli głodnymi i pragnącymi, aż w nich omdlewała dusza ich.

  • 18Wypędzą go z światłości do ciemności, a z okręgu świata wyrzucą go.

  • 70%

    5Żniwo jego głodny pożre, i z samego ciernia wybierze je; a połknie chciwy bogactwa takowych.

  • Hi 30:12-14
    3 wersety
    70%

    12Po prawicy mojej młodzikowie powstawają, nogi moje potrącają, i torują na przeciwko mnie drogi zginienia swego.

    13Popsuli ścieszkę moję, i nędzy do nędzy mojej przyczynili, a nie potrzebują do tego pomocnika.

    14Jako przerwą szeroką napadają na mię, i na spustoszenie moje walą się.

  • 22Niech będzie słyszany krzyk z domów ich, gdy na nich nagle wojsko przywiedziesz; bo ukopali dół, aby mię ułapili a sidła ukryli na nogi moje.

  • Ps 56:6-7
    2 wersety
    69%

    6Przez cały dzień słowa moje wykręcają, a przeciwko mnie są wszystkie myśli ich, na złe.

    7Zbierają się, i ukrywają się, i ślad mój upatrują, czyhając na duszę moję.

  • 13Obtoczyło mię mnóstwo cielców; byki z Basan obległy mię.

  • 53Wrzucili do dołu żywot mój, a przywalili mię kamieniem.

  • 11Drogi moje odwrócił, owszem, rozszarpał mię, i uczynił mię spustoszoną.

  • 69%

    5O jakożeś zniszczony! Izaliż złodzieje przyszli na cię? Izali zbójcy nocni? Izaliby kradli nad potrzebę swoję? Gdyby ci na cię przyszli, co wino zbierają, izaliby nie zostawili którego grona?

  • 15Lecz oni, gdym ja chorował, weselili się, i zbierali się; zbierali się przeciwko mnie, jakoby byli dla mnie utrapieni, czegom ja nie spostrzegł; szczypali mię, a nie milczeli.

  • 10Brzydzą się mną, a oddalają się odemnie, i na twarz moję plwać się nie wstydzą.

  • 11Gdziekolwiek idziemy, obtoczyli nas; oczy swe nasadzili, aby nas potrącili ku ziemi.

  • 40

  • 13Biada im, że się rozbiegli odemnie! spustoszenie przyjdzie na nich, bo wystąpili przeciwko mnie; choćem Ja ich odkupił, ale oni przeciwko mnie mówili kłamstwa;

  • 5Tak, że rozproszone będąc są bez paterza i stały się na pożarcie wszelkiemu zwierzowi polnemu. ponieważ się rozpierzchnęły.

  • 45Skoro usłyszeli, byli mi posłuszni; cudzoziemcy obłudnie mi się poddawali.

  • 25Wylij na nich rozgniewanie swoje, a popędliwość gniewu twego niech ich ogarnie.

  • 40I przywiodą na cię gromadę, i ukamionują cię kamieniem, i przebiją cię mieczami swemi;

  • 7Na zgromienie twojerozbiegły się, a na głos pogromu twego prędko zuciekały.

  • 30I będą narzekali nad tobą głosem wielkim, i będą gorzko wołali, a sypiąc proch na głowy swoje, w popiele się walać będą.

  • 9Z mnóstwa uciśnionych, którzy do tego przywiedzieni są; aby narzekali i wołali dla ramienia mocarzów,

  • 23Klaśnie każdy nad nim rękoma swemi, i wysyka go z miejsca swego.

  • 28I mieszka w miastach popustoszonych, i w domach, w których nie mieszkano, które się miały obrócić w kupę rumu.

  • 19Oto jakoć przychodzą na spustoszenie! niemal w okamgnieniu niszczeją i giną od strachu.

  • 5Lud twój, Panie! trzeć, a dziedzictwo twoje trapić?

  • 46Synowie obcy opadali, a drżeli i w zamknieniu swem.