Ksiega Hioba 9:21

Polska Biblia Gdanska

Chociażbym był doskonały, przecież ja tego do siebie znać nie będę; ale dam naganę żywotowi memu.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 1:1 : 1 Był mąż w ziemi Uz, imieniem Ijob; a ten mąż był doskonały, i szczery, i bojący się Boga, a odstępujący od złego.
  • Hi 7:15-16 : 15 A przetoż obrała sobie powieszenie dusz moja, a śmierć raczej, niż zostać w kościach. 16 Sprzykrzyłem sobie żywot, nie wiecznie będę żyw. Zaniechajże mię, bo marnością są dni moje.
  • Hi 7:21 : 21 Przecz nie odejmiesz przestępstwa mego, i nie przepuścisz nieprawości mojej? Bo się teraz w prochu położę, a choćbyś mię szukał rano, nie będzie mię.
  • Ps 139:23-24 : 23 Wyszpieguj mię, Boże! a poznaj serce moje; doświadcz mię, a poznaj myśli moje, 24 I obacz, jeźli droga odporności jest we mnie, a prowadź mię drogą wieczną.
  • Prz 28:26 : 26 Kto ufa w sercu swem, głupi jest; ale kto sobie mądrze poczyna, ten ujdzie nieszczęścia .
  • Jr 17:9-9 : 9 Najzdradliwsze jest serce nadewszystko i najprzewrotniejsze, któż je pozna? 10 Ja Pan, który się badam serca, i doświadczam nerek, tak abym każdemu oddał według drogi jego, i według owocu spraw jego.
  • 1 Kor 4:4 : 4 Albowiem choć nic na się nie wiem, wszakże nie przeto jestem usprawiedliwiony; ale ten, który mnie sądzi, Pan jest.
  • 1 J 3:20 : 20 Bo jeźliby nas potępiało serce nasze, daleko większy jest Bóg niż serce nasze i wie wszystko.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 9:19-20
    2 wersety
    85%

    19Jeźli się udam do mocy, oto on najmocniejszy; a jeźli do sądu, któż mię z nim sprowadzi?

    20Jeźlibym się usprawiedliwiał, usta moje potępią mię; jeźlibym się doskonałym czynił, tedy mię przewrotnym być pokaże.

  • 22Jedno jest, dla czegom to mówił: że tak doskonałego, jako i niezbożnego on niszczy;

  • Hi 9:27-31
    5 wersety
    73%

    27Jeźli rzekę: Zapomnę narzekania mego, zaniecham gniewu swego, a posilę się:

    28Tedy się lękam wszystkich boleści moich, widząc, że mię z nich nie wypuścisz.

    29Jeźlim ja niezbożny, przeczże próżno pracuję?

    30A choćbym się umywał wodami śnieżnemi, i oczyściłbym mydłem ręce moje:

    31Wszakże w dole zanurzysz mię, i brzydzić się mną będą szaty moje.

  • 16Sprzykrzyłem sobie żywot, nie wiecznie będę żyw. Zaniechajże mię, bo marnością są dni moje.

  • Hi 10:14-15
    2 wersety
    73%

    14Jeźli zgrzeszę, wnet tego postrzeżesz, a dla nieprawości mojej nie przepuścisz mi.

    15Jeźlim bezbożny, biada mi! a choćbym też był sprawiedliwym, nie podniosę głowy mojej, będąc nasycony pohańbieniem,i widząc utrapienie moje,

  • 15Któremu, chociażbym był sprawiedliwym, nie odpowiem; owszem się sędziemu memu upokorzę.

  • 35Tedy będę mówił, a nie będę się go bał; bom ja nie jest taki sam u siebie.

  • Hi 6:9-10
    2 wersety
    71%

    9Oby się Bogu podobało, żeby mię zniszczył, a żeby mię wyciął, rozpuściwszy rękę swoję!

    10Bo mam jeszcze pociechę swoję, (chociaż pałam w boleści, a Bóg mi nie folguje) żem nie taił słów Świętego.

  • 9Czystym ja bez przestępstwa; niewinnym ja, i nie masz we mnie nieprawości.

  • 24A będąc doskonały przed nim, wystrzegałem się nieprawości mojej.

  • 9Któż rzecze: Oczyściłem serce moje? czystym jest od grzechu mego?

  • Hi 10:1-2
    2 wersety
    70%

    1Tęskni sobie dusza moja w żywocie moim; rozpuszczę przeciw sobie narzekanie moje, a będę mówił w gorzkości duszy mojej.

    2Rzekę Bogu: Nie potępiajże mię; raczej mi oznajmij, czemu spór ze mną wiedziesz?

  • 6Przetoż żałuję i pokutuję w prochu i w popiele.

  • 23Bom miał wszystkie sądy jego przed oczyma memi, a ustaw jego nie odrzucałem od siebie.

  • Hi 13:14-15
    2 wersety
    70%

    14Czemuż mam szarpać ciało moje zębami mojemi, i duszę moję kłaść w ręce swe?

    15Oto, choćby mię i zabił, przecię w nim będę ufał; wszakże dróg moich przed obliczem jego będę bronił.

  • Hi 31:6-7
    2 wersety
    70%

    6Niech mię zważy na wadze sprawiedliwej, a niech Bóg pozna szczerość moję.

    7Jeźliż ustąpiła noga moja z drogi, a za oczyma memi szłoli serce moje, i do rąk moich jeźliż przylgnęła jaka zmaza:

  • Hi 7:20-21
    2 wersety
    70%

    20Zgrzeszyłem, cóż mam czynić? o stróżu ludzki! czemuś mię sobie za cel położył, abym był sam sobie ciężarem?

    21Przecz nie odejmiesz przestępstwa mego, i nie przepuścisz nieprawości mojej? Bo się teraz w prochu położę, a choćbyś mię szukał rano, nie będzie mię.

  • Hi 27:5-6
    2 wersety
    70%

    5Nie daj Boże, żebym was miał usprawiedliwiać; póki dech we mnie, nie odstąpię od niewinności mojej.

    6Sprawiedliwości mojej trzymać się będę, a nie puszczę się jej; nie zawstydzi mię serce moje, pókim żyw.

  • 19Któż się będzie spierał ze mną, tak abym umilknął i umarł?

  • 70%

    2Prawdziwieć wiem, że tak jest; bo jakożby miał być usprawiedliwiony człowiek przed Bogiem?

  • Hi 19:4-5
    2 wersety
    70%

    4A niech tak będzie, żem zbłądził; przy mnie zostanie błąd mój.

    5A jeźli się przeciw mnie wynosicie, a obwiniacie mię pohańbieniem mojem,

  • Hi 10:19-20
    2 wersety
    70%

    19Obym był, jakoby mię nie było! oby mię było zaraz z żywota do grobu zaniesiono!

    20Izaż nie trocha dni moich? Przetoż przestań, a zaniechaj mię, abym się troszeczkę posilił,

  • 32Nadto jeźlibym czego nie baczył, ty mię naucz; jeźlim nieprawość popełnił, nie uczynię tego więcej.

  • 16Chciałemci tego rozumem doścignąć, ale mi się tu trudno zdało;

  • 23Wyszpieguj mię, Boże! a poznaj serce moje; doświadcz mię, a poznaj myśli moje,

  • 7Ty wiesz, żem niepobożnie nie poczynał; wszakże nie jest, ktoby mię miał wyrwać z rąk twoich.

  • 11Oto, idzieli mimo mię, nie widzę go; a przychodzili, nie baczę go.

  • 27Którego ja sam oglądam, i oczy moje ujrzą go, a nie inny; choć zniszczały nerki moje we wnętrznościach moich.

  • 4Izaż do człowieka obracam narzekanie moje? a ponieważ mam o co, jakoż się niema trapić duch mój?

  • 7Tamby się człowiek szczery rozprawił z nim, i byłbym wolnym wiecznie od sędziego mego.

  • 2Ostrożnym będę na drodze uprzejmej, kiedy przyjdziesz do mnie; będę chodził ustawicznie w szczerości serca mego, w domu moim.

  • 4Rozpaliło się serce moje we wnętrznościach moich; w rozmyślaniu mojem rozżarzył się ogień, ażem tak rzekł językiem swoim:

  • 29Jeźliżem się weselił z upadku nienawidzącego mię, a jeźlim się cieszył, gdy mu się źle powodziło.

  • 11Przetoż ja nie mogę zawściągnąć ust moich; mówić będę w utrapieniu ducha mego, będę rozmawiał w gorzkości duszy mojej.

  • 23Wszystkiegom tego doświadczył mądrością, i rzekłem: Będę mądrym; aleć się mądrość oddaliła odemnie.

  • 3Któż jest ten, pytasz, który zaciemnia radę Bożą nieumiejętnie? Dlatego przyznaję, żem nie zrozumiał; dziwniejsze są te rzeczy, niżbym je mógł pojąć i zrozumieć.