Ksiega Przyslów 11:9
Obłudnik usty kazi przyjaciela swego; ale sprawiedliwi umiejętnością wybawieni bywają.
Obłudnik usty kazi przyjaciela swego; ale sprawiedliwi umiejętnością wybawieni bywają.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
8Sprawiedliwy z ucisku wybawiony bywa; ale niepobożny przychodzi na miejsce jego.
10Z szczęścia sprawiedliwych miasto się weseli; a gdy giną niezbożni, bywa radość.
11Dla błogosławieństwa sprawiedliwych bywa wywyższone miasto; ale dla ust niepobożnych bywa wywrócone.
12Głupi gardzi bliźnim swym; ale mąż roztropny milczy.
31Usta sprawiedliwego rozmnażają mądrość; ale język przewrotny będzie wycięty.
32Wargi sprawiedliwego znają, co się Bogu podoba; ale usta niepobożnych są przewrotne.
11Usta sprawiedliwego są źródło żywota; ale usta niezbożników pokrywają nieprawość.
6Słowa niepobożnych czyhają na krew; ale usta sprawiedliwych wybawiają ich.
13W przestępstwie warg upląta się złośnik; ale sprawiedliwy z ucisku wychodzi.
14Mądrzy tają umiejętność; ale usta głupiego bliskie upadku.
5Sprawiedliwość uprzejmego sprawuje drogę jego; lecz bezbożny dla bezbożności swojej upada.
6Sprawiedliwość uprzejmych wybawia ich: ale przewrotni w złościach pojmani bywają.
7Usta jego pełne są złorzeczeństwa, i chytrości, i zdrady; pod językiem jego uprzykrzenie i nieprawość.
8Zdumieją się szczerzy nad tem; a niewinny przeciwko obłudnikowi powstanie.
28Świadek złośliwy pośmiewa się z sądu, a usta niezbożnych połykają nieprawość.
26Zacniejszy jest nad bliźniego swego sprawiedliwy; ale droga niezbożnych zawodzi ich.
3Bo sobie pobłaża w oczach swoich, aby wykonał nieprawość swoję aż do obmierzenia.
3Szczerość ludzi cnotliwych prowadzi ich; ale przewrotność przestępców potraci ich.
12Oczy Pańskie strzegą umiejętności; ale przedsięwzięcia przewrotnego podwraca.
7Wargi mądrych sieją umiejętność; ale serce głupich nie tak.
2Język mądrych zdobi umiejętność; ale usta głupich wywierają głupstwo.
12Bóg daje przestrogę sprawiedliwemu na domie niezbożnika, który podwraca niezbożnych dla złości ich.
30Usta sprawiedliwego mówią mądrość, a język jego sąd opowiada.
12Słowa ust mądrego są wdzięczne; ale wargi głupiego pożerają go.
5Człowiek, który pochlebia przyjacielowi swemu, rozciąga sieć przed nogami jego.
12Zle myśli niepobożny przeciwko sprawiedliwemu, i zgrzyta nań zębami swemi.
5Każdy też bliźniego swego oszukuje, a prawdy nie mówi; naucza języka swego mówić kłamstwo, źle czyniąc ustawają
7Drapiestwo niezbożnych potrwoży ich; bo nie chcieli czynić to, co było sprawiedliwego.
7Usta głupiego są upadkiem jego, a wargi jego sidłem duszy jego.
18Każdy, kto mówi fałszywe świadectwo przeciw bliźniemu swemu, jest jako młot, i miecz, i strzała ostra.
16Onci sam będzie zbawieniem mojem, ale przed oblicze jego obłudnik nie przyjdzie;
19Tak jest każdy, który podchodzi przyjaciela swego, a mówi: Azam ja nie żartował?
2Każdy będzie pożywał dobrego z owocu ust swoich; ale dusza przewrotnych krzywdy pożywać będzie.
3Kto strzeże ust swych, strzeże duszy swojej; kto lekkomyślnie otwiera wargi swe, będzie starty.
6Błogosławieństwo jest nad głową sprawiedliwego; ale usta bezbożnych pokrywają nieprawość.
27Człowiek niezbożny wykopuje złe, a w wargach jego jako ogień pałający.
9Kto chodzi w szczerości, chodzi bezpiecznie; ale kto jest przewrotnym w drogach swoich, wyjawion będzie.
15Nie czyń zasadzki, niezbożniku! na przybytek sprawiedliwego, a nie przeszkadzaj odpocznieniu jego.
29Mąż okrutny przewabia bliźniego swego, i wprowadza go na drogę niedobrą.
8Strzałą śmiertelną jest język ich, zdradę mówi; usty swemi o pokoju z przyjacielem swym mówi, ale w sercu swem zakłada nań sidła swoje.
17Kto mówi prawdę, opowiada sprawiedliwość; ale świadek kłamliwy mówi zdradę.
3Który nie obmawia językiem swoim, nic złego nie czyni bliźniemu swemu, ani zelżywości kładzie na bliźniego swego.
6Sprawiedliwość strzeże tego, który żyje bez zmazy; ale niezbożność podwraca grzesznika.
4Zły pilnuje warg złośliwych, a kłamca słucha języka przewrotnego.
6Potępiają cię usta twoje, a nie ja; a wargi twoje świadczą przeciwko tobie.
12Człowiek niepobożny, mąż złośliwy chodzi w przewrotności ust;
21Którzy winują człowieka dla słowa, a na tego, który ich strofuje, w bramie sidła stawiają, i bez przyczyny do upadku przywodzą sprawiedliwego.
23Człowiek ostrożny tai umiejętność; ale serce głupich wywołuje głupstwo.
9Świadek fałszywy nie będzie bez pomsty; a kto mówi kłamstwo, zginie.
7Skąpego też usiłowania złe są: bo chytrze obmyśla, jakoby wniwecz obrócił utrapionych słowy kłamliwemi, i mówił przeciwko nędznemu przed sądem.