Ksiega Przyslów 8:21
Abym tym, którzy mię miłują, dała w dziedzictwo majętność wieczną, i skarby ich napełniła.
Abym tym, którzy mię miłują, dała w dziedzictwo majętność wieczną, i skarby ich napełniła.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
14Przy mnie jest rada, i prawdziwa mądrość; jam jest roztropność, a moc jest moja.
15Przez mię królowie królują, i książęta stanowią sprawiedliwość.
16Przez mię książęta panują, i wielmożnymi są wszyscy sędziowie ziemi.
17Ja miłuję tych, którzy mię miłują; a którzy mię szukają rano, znajdują mię.
18Bogactwo i sława przy mnie jest; majętność trwała i sprawiedliwość.
19Lepszy jest owoc mój, niż złoto, i niż najkosztowniejsze złoto, a dochody moje lepsze, niż srebro wyborne.
20Prowadzę ścieszką sprawiedliwości, pośrodkiem ścieżek sądu,
22Pan mię miał przy początku drogi swej, przed sprawami swemi, przed wszystkiemi czasy.
5Pan jest cząstką dziedzictwa mego, i kielicha mego, ty zatrzymujesz los mój.
6Sznury mi przypadły na miejscach wesołych, a dziedzictwo wdzięczne przyszło na mię.
17Ani mów w sercu swem: Moc moja, i siła ręki mojej nabawiła mię tych dóbr;
18Ale pamiętaj na Pana, Boga twego; bo on dodawa tobie mocy ku nabywaniu bogactw, aby potwierdził przymierza swego, które poprzysiągł ojcom twoim, jako to okazuje dzień dzisiejszy.
31Gram na okręgu ziemi jego, a rozkoszy moje, mieszkać z synami ludzkimi.
32Słuchajcież mię tedy teraz, synowie! albowiem błogosławieni, którzy strzegą dróg moich.
14Wyrwij mię od ludzi ręką twoją, o Panie! od ludzi tego świata, których dział jest w tym żywocie, a których brzuch z szpiżarni twojej napełniasz, skąd nasyceni bywają, i synowie ich, a zostawiają ostatki swoje dzieciom swoim.
9Czcij Pana z majętności twojej, i z pierwiastek wszystkich dochodów twoich.
10A gumna twoje napełnione będą obfitością, i od wina nowego prasy twoje rozpadać się będą.
35Bo kto mię znajduje, znajduje żywot, a otrzymuje łaskę od Pana.
34Izali to nie jest skryto u mnie; zapieczętowano w skarbie moim?
13Wszelkiej majętności kosztownej nabędziemy, napełnimy domy nasze korzyścią;
8Przykaże Pan błogosławieństwu swemu, aby z tobą było w szpiżarniach twoich, i we wszystkiem, do czego byś ściągnął rękę twoję, i będzieć błogosławił w ziemi, którą Pan, Bóg twój dawa tobie.
3I dam ci skarby skryte, i klejnoty schowane, abyś poznał, żem Ja Pan, Bóg Izraelski, który cię przyzywam imieniem twojem.
21Dziedzictwu prędko z początku nabytemu naostatek błogosławić nie będą.
6W domu sprawiedliwego jest dostatek wielki; ale w dochodach niepobożnego zamięszanie.
12Mądrość i umiejętność dana jest tobie; do tego dam ci bogactwa, i majętność, i sławę, tak, że żaden nie był tobie równy z królów, którzy byli przed tobą, i po tobie nie będzie tobie równy.
11I sprawi Pan, że będziesz obfitował w dobrem, w owocu żywota twego, i w owocu bydła twego, i w owocu pola twego, w ziemi, o którą przysiągł Pan ojcom twoim, że ją tobie da.
3O góro, i pole moje! majętność twoję i wszystkie skarby twoje podam na rozszarpanie dla grzechu wyżyn twoich, które masz po wszystkich granicach twoich.
12Ja mądrość mieszkam z roztropnością,i umiejętność ostrożności wynajduję.
8Żądaj odemnie, a dam ci narody dziedzictwo twoje; a osiadłość twoję, granice ziemi.
22Dobry człowiek zostawia dziedzictwo synom synów swoich; ale majętność grzesznika sprawiedliwemu zachowana bywa.
4Zaiste przez umiejętność komory napełnione bywają wszelakiemi bogactwami kosztownemi i wdzięcznemi.
22Albowiem błogosławieni od Pana odziedziczą ziemię; ale przeklęci od niego będą wykorzenieni.
25Jeźlim się weselił z wielu bogactw moich, a iż wiele nabyła ręka moja;
1Synu mój! jeźli przyjmiesz słowa moje, a przykazanie moje zachowasz u siebie;
1Synu mój! strzeż słów moich, a przykazanie moje chowaj u siebie.
12Ale winnica moja, którą mam, jest przedemną. Miej sobie tysiąc srebrników, Salomonie, a dwieście ci którzy strzegą owocu jej.
21Albowiem gdzie jest skarb wasz, tam jest i serce wasze.
11Drogi mądrości nauczam cię; po ścieszkach prostych wiodę cię;
8Nabywa rozumu, kto miłuje duszę swoję, a strzeże roztropności, aby znalazł co dobrego.
9Aby mi wygotowali drzewa co najwięcej; bo dom, który ja budować chcę, wielki ma być na podziw.
22Izalim mówił: Przynieście mi co, a z majętności waszej dajcie mi dary?
22Błogosławieństwo Pańskie ubogaca, a nie przynosi z sobą utrapienia.
13I gdyć się wołów i owiec namnoży, srebra także i złota będziesz miał dosyć, i wszystko, co będziesz miał, rozmnoży się:
15Albo z książętami, którzy mieli złoto, a napełniali domy swe srebrem,
21Kto naśladuje sprawiedliwości i miłosierdzia, znajduje żywot, sprawiedliwość i sławę.
11Bo przez mię rozmnożą się dni twoje, i przedłużą się lata żywota.
13Szpiżarnie nasze pełne niech wydawają wszelakie potrzeby; trzody nasze niech rodzą tysiące, niech rodzą dziesięć tysięcy w oborach naszych.
11Dobra jest mądrość przy majętności,i jest pożteczna tym, którzy widzą słońce.
19Aby było w Panu ufanie twoje; oznajmujęć to dziś, a ty tak czyń.
12Ale siewy macie spokojne; winna macica wydaje owoc swój, i ziemia wydaje urodzaj swój, niebiosa także wydawają rosę twoję, a to wszystko daję w osiadłość ostatkom ludu tego.