Ksiega Psalmów 133:1
Pieśń stopni Dawidowa. Oto jako rzecz dobra, i jako wdzięczna, gdy bracia zgodnie mieszkają.
Pieśń stopni Dawidowa. Oto jako rzecz dobra, i jako wdzięczna, gdy bracia zgodnie mieszkają.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
2Jest jako olejek najwyborniejszy wylany na głowę, ściekający na brodę, na brodę Aaronową, ściekający aż i na podołek szat jego.
3Jako rosa Hermon, która zstępuje na góry Syońskie; albowiem tam daje Pan błogosławieństwo i żywot aż na wieki.
1Chwalcie Pana; albowiem dobra rzecz jest, śpiewać Bogu naszemu; albowiem to wdzięczna i przystojna jest chwała.
2Którzy stawacie w domu Pańskim, w sieniach domu Boga naszego.
3Chwalcież Pana, albowiem to Pan dobry; śpiewajcież imieniowi jego, boć jest wdzięczne.
14Ale ty, człowiecze mnie równy, wodzu mój, i znajomy mój.
1Przedniejszemu śpiewakowi na Gittyt, synom Korego psalm.
6Żądajcież pokoju Jeruzalemowi, mówiąc: Niech się szczęści tym, którzy cię miłują.
7Niech będzie pokój w basztach twoich, a uspokojenie w pałacach twoich.
8Dla braci moich i dla przyjaciół moich teraz ci będę żądał pokoju.
1Pieśń stopni Dawidowa. Weselę się z tego, że mi powiedziano: Do domu Pańskiego pójdziemy.
1Miłość braterska niech zostaje.
5Jako piękne są namioty twoje, o Jakubie! przybytki twoje, o Izraelu!
3Starając się, abyście zachowali jedność ducha w związce pokoju.
10Miłością braterską jedni ku drugim skłonni bądźcie, uczciwością jedni drugich uprzedzając.
21Błogosławiony Pan z Syonu, który mieszka w Jeruzalemie. Halleluja.
3O Jeruzalem pięknie pobudowane jako miasto w sobie wespół spojone!
11Na ostatek, bracia! miejcie się dobrze; doskonałymi bądźcie, cieszcie się, jednomyślnymi bądźcie, w pokoju żyjcie, a Bóg miłości i pokoju będzie z wami. Pozdrówcie jedni drugich świętem pocałowaniem.
12Pozdrawiają was wszyscy święci.
6O jakożeś piękna, i jako wdzięczna, o miłości przerozkoszna!
32A onego mnóstwa wierzących było serce jedno i dusza jedna, a żaden z majętności swoich nie zwał nic swojem własnem, ale mieli wszystkie rzeczy spólne.
1Pieśń Dawidowa. Panie! któż będzie przebywał w przybytku twoim? Któż będzie mieszkał na świętej górze twojej?
6Jeden drugiemu pomagał, a bratu swemu mówił: Zmacniaj się!
1Weselcie się w Panu sprawiedliwi; bo szczerym przystoi chwalić Pana.
1Halleluja. Śpiewajcie Panu pieśń nową; chwała jego niechaj zabrzmi w zgromadzeniu świętych.
4Oto takci będzie ubłogosławiony mąż, który się boi Pana.
5Niechżeć Pan błogosławi z Syonu, abyś patrzył na dobro Jeruzalemskie po wszystkie dni żywota twego.
8A na koniec wszyscy bądźcie jednomyślni, spółcierpiący doległości, braterstwo miłujący, miłosierni i dobrotliwi,
11Także będąli dwaj społu leżeć, zagrzeją się; ale jeden jakoż się zagrzeje?
1Halleluja. Będę wysławiał Pana całem sercem w radzie szczerych, i w zgromadzeniu.
103O jako są słodkie słowa twoje podniebieniu memu! nad miód są słodsze ustom moim.
1Halleluja. Błogosławiony mąż, który się Pana boi, a w przykazaniach jego ma wielkie kochanie.
9Jako maść i kadzenie uwesela serce: tak słodkość przyjaciela uwesela więcej, niż własna rada.
1A była wszystka ziemia jednego języka, i jednej mowy.
44A wszyscy, którzy uwierzyli byli pospołu, i wszystkie rzeczy mieli spólne.
31Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi.
31Gram na okręgu ziemi jego, a rozkoszy moje, mieszkać z synami ludzkimi.
2Dopełnijcież wesela mojego, abyście jednoż rozumieli, jednostajną miłość mając, będąc jednomyślni i jednoż rozumiejący;
1Zebrał się tedy wszystek Izrael do Dawida do Hebronu, mówiąc: Otośmy kość twoja i ciało twoje!
24Powieści wdzięczne są jako plastr miodu, słodkością duszy, a lekarstwem kościom.
26Cóż tedy jest, bracia? Gdy się schodzicie, każdy z was ma psalm, ma naukę, ma język, ma objawienie, ma tłumaczenie; wszystko to niech się dzieje ku zbudowaniu.
15Sprawiedliwość i sąd są gruntem stolicy twojej; miłosierdzie i prawda uprzedzają oblicze twoje.
7Zaprawdę wdzięczna jest światłość, i miła rzecz oczom widzieć słońce.
15I wino, które uwesela serce człowiecze, od którego się lśni twarz jako od oleju; i chleb, który zatrzymuje żywot ludzki.
17Wszelkiego czasu miłuje przyjaciel, a w ucisku stawia się jako brat.
19Domie Izraelski! błogosławcie Panu; domie Aaronowy! błogosławcie Panu.
8Zatacza obóz Anioł Pański około tych, którzy się go boją, i wyrywa ich.
3Ale świętym, którzy są na ziemi, i zacnym, w których wszystko kochanie moje.
9Lepiej jest we dwóch być, niż jednemu; mają zaiste dobry pożytek z pracy swojej.
15Błogosławiony lud, któremu się tak dzieje. Błogosławiony lud, którego Bogiem jest Pan.