Ksiega Psalmów 2:4

Polska Biblia Gdanska

Ale ten, który mieszka w niebie, śmieje się; Pan szydzi z nich.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 59:8 : 8 Oto blegocą usty swemi, miecze są w wargach ich; albowiem mówią: Któż słyszy?
  • Ps 37:13 : 13 Ale się Pan śmieje z niego; bo widzi, że przychodzi dzień jego.
  • Iz 40:22 : 22 Ten, który siedzi nad okręgiem ziemi, której obywatele są jako szarańcza; ten, który rozpostarł niebiosa jako cienkie płótno, a rozciągnął je, jako namiot ku mieszkaniu:
  • Ps 11:4 : 4 Pan jest w kościele świętem swoim, stolica Pańska jest na niebie; oczy jego upatrują, powieki jego doświadczają synów ludzkich.
  • Prz 1:26 : 26 Przetoż ja w zginieniu waszem śmiać się będę, będę z was szydziła, gdy przyjdzie, czego się strachacie.
  • Iz 57:15 : 15 Bo tak mówi on najdostojniejszy i najwyższy, który mieszka w wieczności, a święte jest imię jego: Ja, który mieszkam na wysokości na miejscu świętem, mieszkam i z tym, który jest skruszonego i uniżonego ducha, ożywiając ducha pokornych, ożywiając serce skruszonych.
  • Iz 66:1 : 1 Tak mówi Pan: Niebo jest stolicą moją, a ziemia podnóżkiem nóg moich. Gdzież tedy będzie ten dom, który mi zbudujecie? albo gdzie będzie miejsce odpocznienia mego?
  • Ps 115:3 : 3 Wszakże Bóg nasz jest na niebie, czyniąc wszystko, co mu się podoba.
  • 2 Krl 19:21 : 21 A teć są słowa, które mówił Pan o nim: Panna, córka Syońska, wzgardziła cię, śmiała się z ciebie, kiwała głową za tobą córka Jeruzalemska.
  • Ps 53:5 : 5 Azaż nie wiedzą wszyscy czyniciele nieprawości, że pożerają lud mój, jako więc chleb jedzą? ale Boga nie wzywają.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 8Oto blegocą usty swemi, miecze są w wargach ich; albowiem mówią: Któż słyszy?

  • Ps 37:12-13
    2 wersety
    82%

    12Zle myśli niepobożny przeciwko sprawiedliwemu, i zgrzyta nań zębami swemi.

    13Ale się Pan śmieje z niego; bo widzi, że przychodzi dzień jego.

  • Ps 2:5-6
    2 wersety
    80%

    5Tedy będzie mówił do nich w popędliwości swojej, a w gniewie swoim przestraszy ich,

    6Mówiąc: Jamci postanowił króla mojego nad Syonem, górą świętą moją.

  • 6Umiłowałeś wszystkie słowa szkodliwe, i język zdradliwy.

  • Ps 2:1-3
    3 wersety
    77%

    1Przeczże się poganie buntują, a narody przemyślają próżne rzeczy?

    2Schodzą się królowie ziemscy, a książęta radzą społem przeciwko Panu, i przeciw pomazańcowi jego, mówiąc:

    3Potargajmy związki ich, a odrzućmy od siebie powrozy ich.

  • Ha 1:10-11
    2 wersety
    76%

    10Ten i z królów szydzić będzie, a książęta będą na pośmiech u niego; ten też z każdej twierdzy naśmiewać się będzie, a usypawszy wały weźmie ją.

    11Tedy się odmieni duch jego, a wystąpi i przewini, myśląc, że ta moc jego jest boga jego.

  • 26Przetoż ja w zginieniu waszem śmiać się będę, będę z was szydziła, gdy przyjdzie, czego się strachacie.

  • 19Co widząc sprawiedliwi, weselili się, a niewinny naśmiewał się z nich.

  • 7Alem ja robak, a nie człowiek: pośmiewisko ludzkie, i wzgarda pospólstwa.

  • 21Aż się napełnią śmiechem usta twe, a wargi twoje wykrzykaniem.

  • 2Tedy były napełnione weselem usta nasze, a język nasz radością; tedy mówiono między narodami: Wielmożne rzeczy Pan uczynił z nimi.

  • 6Nakarmiłeś ich chlebem płaczu, i napoiłeś ich łzami miarą wielką.

  • 3Wszakże Bóg nasz jest na niebie, czyniąc wszystko, co mu się podoba.

  • 8Albowiem Bóg królem wszystkiej ziemi; śpiewajcież rozumnie.

  • 10Pan pokruszy przeciwniki swoje, a zagrzmi na nie z nieba; Pan będzie sądził granice ziemi, a da moc królowi swemu, i wywyższy róg pomazańca swego.

  • 19Pan na niebiosach utwierdził stolicę; a królestwo jego nad wszystkimi panuje.

  • 22A tak teraz nie naśmiewajcie się, aby się niezmocniły związki wasze, bom o pewnem zepsowaniu wszystkiej ziemi słyszał od Pana, Pana zastępów,

  • 31Niech się rozradują niebiosa, a niech się rozweseli ziemia, a niech mówią w narodach: Pan króluje!

  • 22Ten, który siedzi nad okręgiem ziemi, której obywatele są jako szarańcza; ten, który rozpostarł niebiosa jako cienkie płótno, a rozciągnął je, jako namiot ku mieszkaniu:

  • 27Bo azaż w pośmiewisku nie był u ciebie Izrael? Izali go między złodziejami zastano? że, ilekroć mówisz o nim, wyskakujesz.

  • 14Zagrzmiał Pan z nieba, a najwyższy wydał głos swój.

  • 17Uczynił Pan, co był umyślił, wypełnił słowo swoje, które był przykazał ode dni dawnych; zburzył bez litości, a rozweselił nad tobą nieprzyjaciela, wywyższył róg przeciwników twoich.

  • 4Pan jest w kościele świętem swoim, stolica Pańska jest na niebie; oczy jego upatrują, powieki jego doświadczają synów ludzkich.

  • 23Klaśnie każdy nad nim rękoma swemi, i wysyka go z miejsca swego.

  • 9Wystawiają przeciwko niebu usta swe, a język ich krąży po ziemi.

  • 10To ich spotka za pychę ich, iż lżyli i wynosili się nad lud Pana zastępów.

  • 10Pan nad potopem siedział, i będzie siedział Pan, będąc królem na wieki.

  • 34Albowiemci Dawid nie wstąpił do nieba, lecz sam powiada: Rzekł Pan Panu memu, siądź po prawicy mojej,

  • 1Psalm Dawidowy. Rzekł Pan Panu memu: Siądź po prawicy mojej, dokąd nie położę nieprzyjaciół twoich podnóżkiem nóg twoich.

  • 22Tedy to jest słowo, które mówił Pan o nim: Panna, córka Syońska, wzgardziła cię, śmiała się z ciebie, kiwała głową za tobą córka Jeruzalemska.

  • 5Pan po prawicy twojej potrze królów w dzień gniewu swego.

  • 25Któryś Duchem Świętym przez usta Dawida, sługi swego, powiedział: Przeczże się zburzyli narodowie, a ludzie próżne rzeczy przemyślali?

  • 6Pan pokornych podnosi; ale niepobożnych aż ku ziemi uniża.

  • 1Pan króluje; wyskakuj ziemio, a wesel się mnóstwo wysep!

  • 69%

    7O nieprzyjacielu! azaż wykonane są spustoszenia twoie na wieczność? Poburzyłżeś miasta? i owszem ich samych pamiątka zginęła z niemi.

  • 4Pośmiewiskiem jestem przyjacielowi memu, który gdy woła do Boga, ozywa mu się; naśmiewiskiem jest sprawiedliwy i doskonały.

  • 11Niech się weselą niebiosa, a niech pląsa ziemia; niech zaszumi morze, i co w niem jest.

  • 24Jeźlim żartował z nimi, nie wierzyli, a powagi twarzy mojej nie odrzucali.

  • 1Pan króluje, oblekł się w dostojność; oblekł się Pan w możność, i przepasał się; utwierdził też okrąg świata, aby się nie poruszył.

  • 1Pan króluje, niechże zadrżą narody; siedzi między Cherubinami, niechże się poruszy ziemia.

  • 4Ale Pan sprawiedliwy poprzecinał powrozy niezbożników.

  • 19Odkupi duszę moję, abym był w pokoju od wojny przeciwko mnie; bo ich wiele było przy mnie.

  • 23Jeźli biczem nagle zabija, z pokuszenia niewinnych naśmiewa się;

  • 44Rzekł Pan Panu memu: Siądź po prawicy mojej, aż położę nieprzyjacioły twoje podnóżkiem nóg twoich.

  • 4Bardzo jest nasycona dusza nasza pośmiewiskiem bezbożnych, i wzgardą pysznych.