Ksiega Przyslów 1:26

Polska Biblia Gdanska

Przetoż ja w zginieniu waszem śmiać się będę, będę z was szydziła, gdy przyjdzie, czego się strachacie.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 2:4 : 4 Ale ten, który mieszka w niebie, śmieje się; Pan szydzi z nich.
  • Prz 10:24 : 24 Czego się boi niezbożnik, to nań przychodzi; ale czego żądają sprawiedliwi, Bóg im daje.
  • Lk 14:24 : 24 Albowiem powiadam wam, że żaden z onych mężów, którzy byli zaproszeni, nie ukusi wieczerzy mojej.
  • Ps 37:13 : 13 Ale się Pan śmieje z niego; bo widzi, że przychodzi dzień jego.
  • Prz 6:15 : 15 Przetoż prędko przyjdzie upadek jego; nagle skruszony będzie bez uleczenia.
  • Sdz 10:14 : 14 Idźcież, a wołajcie do bogów, któreście sobie obrali; oni niechaj was wybawią czasu ucisku waszego.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 27Gdy przyjdzie jako spustoszenie, czego się strachacie, i gdy zginienie wasze przypadnie jako wicher, gdy przyjdzie na was ucisk i utrapienie;

  • 6Umiłowałeś wszystkie słowa szkodliwe, i język zdradliwy.

  • 13Ale się Pan śmieje z niego; bo widzi, że przychodzi dzień jego.

  • 8Oto blegocą usty swemi, miecze są w wargach ich; albowiem mówią: Któż słyszy?

  • Ps 2:4-5
    2 wersety
    76%

    4Ale ten, który mieszka w niebie, śmieje się; Pan szydzi z nich.

    5Tedy będzie mówił do nich w popędliwości swojej, a w gniewie swoim przestraszy ich,

  • 25Owszem odrzuciliście wszystkę radę moję, a karności mojej nie chcieliście przyjąć;

  • 21Aż się napełnią śmiechem usta twe, a wargi twoje wykrzykaniem.

  • 22W spustoszeniu i w głodzie śmiać się będziesz, a zwierząt ziemskich bać się nie będziesz.

  • 4Pośmiewiskiem jestem przyjacielowi memu, który gdy woła do Boga, ozywa mu się; naśmiewiskiem jest sprawiedliwy i doskonały.

  • 5Kto się naśmiewa z ubogiego, uwłacza stworzycielowi jego; a kto się raduje z upadku czyjego, nie ujdzie pomsty.

  • 6Bo jaki jest trzask ciernia pod garncem, tak jest śmiech głupiego; i toć jest marność.

  • 10Ten i z królów szydzić będzie, a książęta będą na pośmiech u niego; ten też z każdej twierdzy naśmiewać się będzie, a usypawszy wały weźmie ją.

  • 19Co widząc sprawiedliwi, weselili się, a niewinny naśmiewał się z nich.

  • 3Bedąż na twoje plotki ludzie milczeć? A gdy ty sobie przeszydzasz, ciebie nikt nie zawstydzi?

  • 22A tak teraz nie naśmiewajcie się, aby się niezmocniły związki wasze, bom o pewnem zepsowaniu wszystkiej ziemi słyszał od Pana, Pana zastępów,

  • 7Alem ja robak, a nie człowiek: pośmiewisko ludzkie, i wzgarda pospólstwa.

  • 13Także i w śmiechu boleje serce, a koniec wesela bywa smutek.

  • 24Jeźlim żartował z nimi, nie wierzyli, a powagi twarzy mojej nie odrzucali.

  • 3Znoście mię, a ja będę mówił; a gdy domówię, naśmiewajcie się.

  • 9Zaż to dobrze będzie, gdy on was będzie próbował? Zaż, jako człowiek oszukany bywa, tak wy go oszukacie?

  • 5Biliskie i dalekie od ciebie będą się naśmiewać z ciebie, o miasto złej sławy i zwad pełne!

  • 23Jeźli biczem nagle zabija, z pokuszenia niewinnych naśmiewa się;

  • 3Gdy przychodzi niezbożny, przychodzi też wzgarda, a z mężem lekkomyślnym urąganie.

  • Koh 2:1-2
    2 wersety
    70%

    1Rzekłem ja do serca mego: Nuże teraz doświadczę cię w weselu, używajże dobrych rzeczy; ale i toć marność.

    2Śmiechowi rzekłem: Szalejesz, a weselu: Cóż to czynisz?

  • 2Zaiste naśmiewcy są przy mnie, a w ich draźnieniu mieszka oko moje.

  • 14Jestem pośmiewiskiem ze wszystkim ludem moim, pieśnią ich przez cały dzień.

  • 23Nawróćcież się na karanie moje; oto wam wydam ducha mojego, a podam wam do znajomości słowa moje.

  • 11I narzekałbyś w ostateczne czasy twoje, gdybyś zniszczył czerstwość twoję i ciało twoje;

  • 27Mieszkanie twoje i wyjście twoje, i wejście twoje znam, także popędliwość twoję przeciwko mnie.

  • 5Nakłonię do przypowieści ucha mego, wyłożę przy harfie zagadkę moję.

  • 25Nie ulękniesz się strachu nagłego, ani spustoszenia bezbożników, gdy przyjdzie.

  • 1Ale teraz śmieją się ze mnie młodsi nad mię w latach, których ojcówbym ja był nie chciał położyć ze psami trzody mojej.

  • 51Pyszni bardzo się ze mnie naśmiewają; wszakże się od zakonu twego nie uchylam.

  • 21Tak zaiste i wy, bywszy nie jesteście; widząc utrapienie moje, lękacie się.

  • 68%

    9Bądźcie utrapieni i żałujcie, i płaczcie; śmiech wasz niech się obróci w żałość, a radość w smutek.

  • 7Namówiłeś mię, Panie! a dałem się namówić; mocniejszyś był niż ja, i przemogłeś; jestem na pośmiech każdy dzień, każdy się ze mnie naśmiewa.

  • 11Bądź mądrym, synu mój! a uweselaj serce moje, abym miał co odpowiedzieć temu, któryby mi urągał.

  • 19Tak jest każdy, który podchodzi przyjaciela swego, a mówi: Azam ja nie żartował?

  • 7Słuchajcie mię, którzy znacie sprawiedliwość ludu, w którego sercu jest zakon mój! Nie bójcie się urągania ludzkiego, a sromocenia ich nie lękajcie się.

  • 28Mieszkanie twoje, i wyjście twoje, i wejście twoje znam, i popędliwość twoję przeciwko sobie.

  • Ps 35:15-16
    2 wersety
    68%

    15Lecz oni, gdym ja chorował, weselili się, i zbierali się; zbierali się przeciwko mnie, jakoby byli dla mnie utrapieni, czegom ja nie spostrzegł; szczypali mię, a nie milczeli.

    16Z obłudnikami, z naśmiewcami, z pochlebcami zgrzytali na mię zębami swemi.

  • 26Niechajże będą pohańbieni, i zawstydzeni wszyscy weselący się ze złego mego; niech będą obleczeni w hańbę, i w sromotę, którzy się chlubią przeciwko mnie.

  • 30Ani przestawali na radzie mijej, ale gardzili wszelką karnością moją:

  • 17Nie siadam w radzie naśmiewców, ani się z nimi raduję; ale dla surowości ręki twojej samotny siadam; bo zapalczywością napełniłeś mię.

  • 6Nakarmiłeś ich chlebem płaczu, i napoiłeś ich łzami miarą wielką.

  • 27Bo azaż w pośmiewisku nie był u ciebie Izrael? Izali go między złodziejami zastano? że, ilekroć mówisz o nim, wyskakujesz.

  • 5A jeźli się przeciw mnie wynosicie, a obwiniacie mię pohańbieniem mojem,