Ksiega Psalmów 48:5

Polska Biblia Gdanska

Bo oto królowie, gdy się zgromadzili i ciągnęli wespół,

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Wj 14:25 : 25 I porzucał koła wozów ich, że je wlekli z ciężkością; zaczem rzekli Egipczanie: Uciekajmy przed Izraelem, bo Pan walczy za nimi przeciwko Egipczanom.
  • 2 Krl 7:6-7 : 6 Albowiem sprawił Pan, że słychać było w obozie Syryjskim grzmot wozów i tenten koni, i huk wojska wielkiego, i rzekli jeden do drugiego: Oto najął za pieniądze przeciwko nam król Izraelski króle Hetejskie, i króle Egipskie, aby przypadli na nas. 7 A tak wstawszy uciekli w zmierzch, zostawiwszy namioty swe, i konie swe i osły swe, i obóz jaki był, a uciekli, chcąc zachować duszę swoję.
  • 2 Krl 19:35-37 : 35 I stało się onej nocy, że wyszedł Anioł Pański, a pobił w obozie Assyryjskim sto ośmdziesiąt i pięć tysięcy. A gdy wstali rano, oto wszędy pełno trupów. 36 Przetoż ruszywszy się odjechał i wrócił się Seneacheryb, król Assyryjski, a mieszkał w Niniwe. 37 A gdy chwalił boga swego Nesrocha w domu, tedy Adramelech i Sarassar, synowie jego, zabili go mieczem, a sami uciekli do ziemi Ararat. I królował Assarhaddon, syn jego, miasto niego.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 6Sami to ujrzawszy bardzo się zadziwili, a przestraszeni będąc prędko uciekali.

  • 4Bóg w pałacach jego uznany jest za twierdzę wysoką.

  • 37A oni przelęknąwszy się i przestraszeni będąc, mniemali, iż ducha widzieli.

  • 8A wyszedłszy prędko, uciekły od grobu: albowiem zdjęło je drżenie i zdumienie, a nikomu nic nie powiadały; bo się bały.

  • 26I zdumieli się wszyscy, i chwalili Boga, i napełnieni byli bojaźnią, mówiąc: Widzieliśmy dziś dziwne rzeczy.

  • 5Czemuż tych widzę zatrwożonych, tył podawających, a mocarzy ich startych i prędko uciekających, tak, że się ani oglądają? Strach jest zewsząd, mówi Pan,

  • 22To usłyszawszy, zadziwili się, a opuściwszy go, odeszli.

  • Lk 2:16-18
    3 wersety
    72%

    16A tak spiesząc się, przyszli i znaleźli Maryję i Józefa, i ono niemowlątko leżące w żłobie.

    17I ujrzawszy rozsławili to, co im było powiedziano o tem dzieciątku.

    18A wszyscy, którzy słyszeli, dziwowali się temu, co im pasterze powiadali.

  • 5Widziały wyspy, i ulękły się; kończyny ziemi zdumiały się; zgromadziły się, i zeszły się.

  • 8I będą przestraszeni, uciski i trapienia ogarną ich, jako rodząca boleć będą. Każdy nad bliźnim swoim zdumieje się, oblicza ich płomieniowi podobne będą.

  • Mt 2:9-10
    2 wersety
    71%

    9Oni tedy, wysłuchawszy króla, poszli; a oto ona gwiazda, którą widzieli na wschód słońca, prowadziła je, aż przyszedłszy, stanęła nad miejscem, gdzie było dzieciątko;

    10A gdy ujrzeli onę gwiazdę, uradowali się radością bardzo wielką;

  • 71%

    9Albowiem go był strach ogarnął, i wszystkie, co z nim byli, z onego obłowu ryb, które byli zagarnęli.

  • Mk 6:49-51
    3 wersety
    70%

    49Ale oni ujrzawszy go chodzącego po morzu, mniemali, żeby była obłuda, i krzyknęli:

    50(Bo go wszyscy widzieli, i wylękli się.) Ale zaraz przemówił do nich, i rzekł im: Ufajcie, jam jest; nie bójcie się!

    51I wstąpił do nich w łódź, i uciszył się wiatr; a oni się sami w sobie nader zdumiewali i dziwowali.

  • 15Tedy się polękają książęta Edomskie, mocarze Moabskie strach zdejmie; struchleją wszyscy obywatele Chananejscy.

  • 38Radował się Egipt, gdy oni wychodzili; albowiem był przypadł na nich strach ich.

  • 8Tedy wyszedłszy prędko od grobu z bojaźnią i z radością wielką, bieżały, aby to opowiedziały uczniom jego.

  • 35Wszyscy na wyspach mieszkający zdumieją się nad tobą, a królowie ich strachem zdjęci będąc, bardzo się zatrwożą.

  • 15Polękali się, nie odpowiadają dalej; niedostaje im słów.

  • 4A ci, którzy strzegli grobu, drżeli, bojąc się go, i stali się jako umarli.

  • 24Skoro usłyszymy wieść o nim, osłabieją ręce nasze, ucisk nas ogarnie, i boleść jako rodzącą.

  • 15A wnetże lud wszystek ujrzawszy go, polękali się, i zbieżawszy się, przywitali go.

  • 12I zdumiewali się wszyscy, i dziwowali się, mówiąc jeden do drugiego: Cóż to wżdy ma być?

  • 12I zatrwożył się Zacharyjasz ujrzawszy go, a bojaźń przypadła nań.

  • 6To usłyszawszy uczniowie, upadli na twarz swoję i bali się bardzo.

  • 70%

    7I zdumiewali się wszyscy, i dziwowali się, mówiąc jedni do drugich: Izali oto ci wszyscy, którzy mówią, nie są Galilejczycy?

  • 24Spojrzęli na góry, a oto się trzęsą, i wszystkie pagórki chwieją się.

  • 22A gdy na ziemię spojrzy, oto ucisk i ciemność, zaćmienie, bieda, i obaczy, że jest wrażony do ciemności.

  • 33A widząc je lud, że odjeżdżali, poznało go wiele ich, i zbieżeli się tam pieszo ze wszystkich miast, i poprzedzili je, i zgromadzili się do niego.

  • 20Ale się zawstydzili, iż w nich ufali; a gdy tam przyszli, oszukali się.

  • 26A ujrzawszy go uczniowie po morzu chodzącego, zatrwożyli się, mówiąc: Obłuda to jest! i od bojaźni krzyknęli.

  • 34A widząc pasterze, co się stało, uciekli; a poszedłszy, oznajmili to w mieście i we wsiach.

  • 5Serce moje boleje we mnie, a strachy śmierci przypadły na mię.

  • Lk 24:4-5
    2 wersety
    69%

    4I stało się, gdy się dlatego zatrwożyły, że oto dwaj mężowie stanęli przy nich w szatach świetnych.

    5A gdy się one bały i schyliły twarz swoję ku ziemi, rzekli do nich: Cóż szukacie żyjącego między umarłymi?

  • 45Skoro usłyszeli, byli mi posłuszni; cudzoziemcy obłudnie mi się poddawali.

  • 69%

    9A oto Anioł Pański stanął podle nich, a chwała Pańska zewsząd oświeciła je, i bali się bojaźnią wielką.

  • 7Na zgromienie twojerozbiegły się, a na głos pogromu twego prędko zuciekały.

  • 21A lud oczekiwał Zacharyjasza; i dziwowali się, że tak długo bawił w kościele.

  • 11Od Panać się to stało, i jest dziwne w oczach naszych.

  • 20Nade dniem jego zdumiewają się potomkowie, a przodków ogarnie strach.

  • 43I zdumieli się wszyscy nad wielmożnością Bożą. A gdy się wszyscy dziwowali wszystkim rzeczom, które czynił Jezus, rzekł do uczniów swoich:

  • 3To widząc morze, uciekło a Jordan wrócił się nazad.

  • 12A on zarazem wstał, i wziąwszy łoże swoje, wyszedł przed wszystkimi, tak iż się wszyscy zdumiewali i chwalili Boga, mówiąc: Nigdyśmy nic takiego nie widzieli.

  • 34A oto wszystko miasto wyszło przeciwko Jezusowi, a ujrzawszy go prosili, aby z ich granic odszedł.